Maria Clara Lines Tagalog の小説・ストーリー

“Aba, aba, makalimutin ang ale. Pa-inosente epek pa kunware, naku, huwag ako, day.” Napakamot siya sa kanyang ulo sa pagkainis sa babae. “Hay, ewan ko sa iyo.” Tinalikuran niya ito pero mabilis siyang pinigilan ng babae. “Hep, hep, hindi pa tapos Maria Clara—” “Anong Maria Clara ka diyan! Miara ang pangalan ko, Mi-a-ra,” humahaba ang ngusong giit niya.

Pero kunwari lang 'yon siyempre, Pilipina siya kaya dapat may dugo siyang pang Maria Clara. "Totoo bang galit ka, o baka naman lihim ka lang na kinikilig diyan," pang-aasar pa ni David sa dalaga na ngayo'y hindi na maipinta ang mukha. Humalakhak siya ng mapansin ang pamumula ng pisngi nito. "You're blushing," si David at mas lalong hinapit ang dalaga palapit sa kanyang katawan. He was now staring at her thin kissable inviting lips.

Kay aga-aga, napaka makasalanan ng kanyang salita. Nagpatuloy lamang ako sa pagno-novena. Hindi ko pwedeng alisin ang siyang kinasanayan ko na sa probinsya. Matapos kong maghuling mystery ay nag sign of the cross ako at saka tumayo. Itinaas ko ang belo ko saka nilingon na si Clarina. "Aatakihin ako sayo Marikah!" "Ikaw naman, para namang hindi ka sanay mag novena at rosaryo."

“Mama! Mama! Mama! Tita!” Napatingin kami kay Dylan. “Nagawa ‘to ni Tito King!” sabi nito sa isang maliit na bayong. “Aba, aba!” sabi ni Marina na nakangiti. “Magaling kasi ang nagturo,” pagmamayabang ko. Nagkatawanan kami. Nang balikan ko si King ay nawawala siya at ang iba pa. Nang iikot ko ang paningin ko’y naroon na pala ang lahat kay Aling Maria.

Pakiramdam niya ay umiikot ang paligid at unti-unti ring dumidilim ang kaniyang paningin. "Mabuti pa ay bumalik na tayo_." Hindi na nagawang tapusin ni Marcus ang kaniyang pangungusap nang bigla na lang nawalan ng malay si Callie. Mabuti na lamang at mabilis niya itong nasalo kung kaya't hindi ito tuluyang bumagsak sa lupa. "Callie!" *****

Abby's POV: Nakataas ang kamay sa ereng naglalakad ako na parang nasa isang paraiso lamang ako. Nakapaa akong naglalakad sa tabing dagat at panay ang langhap ng sariwang hangin. I never thought that Palawan si really beautiful more than what I've expected. "baby...tumigin ka sa linalakaran mo!!" Pasigaw na saad ni Cloud dahil nasa hulihan ko siya habang kinukuhanan niya ako ng litrato.

Sagot naman ni Kiel. “Ihatid mo na nga ako, Kiel. Dala mo ba ang sasakyan mo? Ha—” “No need beacuse we are going home Natasha Marie Silvestre.” Napamulat ako at agad bumaling sa gilid ng marinig ang nakakatakot na boses ng asawa ko. Nanigas ako sa aking kinauupuan. Oh, gosh! Nandito nga siya! Lagot na talaga.

Lasing na talaga siya dahil namumungay na ang kanyang mga mata. "Pupunta ang mga 'yon. Tignan mo mamaya, I'll get him no matter what!" Natawa ako. "Sasayaw tayo mamaya kapag nandiyan na sila, ha?" patuloy niya ng marinig ang tawa ko. "Ano? Ayoko!" Protesta ko dahil sa kanyang tinanong. "Anong ayoko? Uupo ka lang dito magdamag? Mage-enjoy ka sa lagay na 'yan? Hindi, Marietta Lilith!" Bulaslas niya.

Muntik ng matapilok si Claraa mabuti na lang at naalalayan ni Marco. “Ayos ka lang ba, Miss?” (tanong ng binata) CLARA: “Yes, thank you. Your name is?” “Marco, Ikaw?” (seryoso ang mukhang sagot ni Marco. Maganda si Clara pero mas maganda si Hailey, sexy at sophistikada ang dating ng kaharap.) “Clara ang pangalan ko. Salamat sa help mo.” (matamis na ngumiti ang dalaga, halatang nagustuhan niya si Marco dahil guwapo, matangkad at matipuno ang pangangatawan)