Novel & Cerita Marry Me Now

"He's just a friend, and we coincidentally saw each other, Clint. Walang ibang meaning 'yon. At pwede ba, wag mo siyang idamay dito. He's out of this! Ang gusto ko lang ay madama ulit ang kalayaan na meron ako noon—" "You can't have that again, Zhairiyah!" agap nito, na siyang ikinahinto niya. "You are now married to me! Hindi ka na lang pwedeng umalis, at gawin ang gusto mo nang hindi ka kumo-konsulta sakin!" "So you really wanna control me?" "I'm telling you, pino-protektahan lang kita!"

Saad naman ng isa sa mga zumba girls na may pink na lipstick at hairband na makapal. “Totoo po, wala po talaga.” Pagresponde ko naman. “Mars, alam mo ba, yung anak ni mang Renato, yung teenager?” Naku, may chismis na naman akong naririnig. “Oh, eh ano’ng nangyari?” Sagot naman ng isang Marites. “Naku, buntis ngayon.” “Ay, talaga? Sino raw yung nakabuntis?”

So unprofessional. Eight Thirty, trenta minutos akong mukhang tanga sa harap ng altar. Nagsimula nang tumugtog ang wedding march kaya lahat sila ay nagsi lingon na sa bride. Pasimple akong napairap sa sobrang pagka irita. Whoever this chic is, I'll make sure she'll know her lesson. PRESENT Samarah's POV

this is our way by saying We love each one another. "And since you said yes, i think its the Best time also to Marry you. Ngayon na tayo magpakasal, Mariya." "Ha? A-anong...." "Hindi ko pala nasabi kanina na ngayon din ang magiging kasal natin. Hindi ko na kayang mag-antay pa ng bukas o ng isa pang bukas. Gustong-gusto ko nang marinig ang matamis mong I Do, mariya."

Pero base sa lakas nito ay batid kong dito lamang din iyon sa loob ng gallery. Kanta ni Bruno Mars na Marry me ang pumapailanlang sa buong gusali. At sa kanta palang na iyon ay naiintindihan ko na ang nangyayari. She......She's proposing. My baby is proposing na dapat ay ako ang gagawa ngayong araw.

"Yes, obviously. He is. Too inlove." "Naks! Kamusta na sila ngayon?" "They are... They are m-married now." "Ang galing naman! Sweet ah? " Hindi s'ya umimik kaya ako na ang bumasag sa katahimikan. Tumikhim ako para kunin ang atensyon n'ya dahil mukhang naglalakbay na naman ang utak n'ya. Agad s'yang lumingon. "You need to wear formal dress and you also need an escort."

It's as if the heavens above are gracing our oneness. (Verse 2) The stars are aligned down on us As we exchange our vows of trust The universe is our witness tonight As we become one, so tight. (Chorus) We're marrying on this magical night With stars shining so bright We're surrounded by all the people we love As we celebrate this wedding from above

“It’s just… I want you to be mine already once we reach Paris, and before you even introduce me to your family. Will you marry me, Savanna?” Natulala siya. Hindi agad siya nakapagsalita. Maya-maya ay muli na namang tumulo ang luha sa kanyang mga pisngi. “Norman, oh my God! Yes! Yes, of course! I will marry you.”

"I need to see you. Please, just hear me out." Napakagat ako sa labi, hindi ko alam kung ano ang sasabihin. "Neil… you can’t. Ikakasal na ako ngayon. Ngayong araw. In a few minutes, lalakad na ako papunta sa aisle." "I know," mabilis niyang sagot. "And I hate myself for calling you now, pero hindi ko kayang manahimik. Don’t marry him, Ella. I’m back. I want you back. Mahal pa rin kita."

Pero kailangan niyang panindigan ang naging desisyon niya, hindi siya uuwi hanggat hindi niya nalalaman na wala ng arrange marriage na mangyayari. "Mom, pakiusap huwag na kayong umiyak. Promise, araw-araw akong mag te-text sa'yo, para ipaalam na ayos lang po ako. Hayaan niyo na lang po muna akong mamuhay na mag isa, para mag mature na ako. Babalik naman po ako ng bahay, pero hindi na po muna ngayon. Lagi niyo tatandaan na mahal na mahal kita kayo ni dad at ate."