Sulyap lang sa'kin habang may ngiti at sasabihin ko nang diretso: kapag narinig ko ang 'mahal ka sa akin,' ang first thing na pumapasok sa isip ko ay isang tapat na tugon na may bigat at gawa — hindi lang salita. Madalas kong sinasabi ang, 'Salamat — mahal din kita, at handa akong patunayan 'yan araw-araw.' Para sa akin, mas mahalaga ang kasunod na linya na naglalaman ng pangako o aksyon kaysa puro emosyon lang. Kapag sinabi mo 'mahal ka sa akin,' pabor sa relasyon ang sumunod na linya na naglilinaw ng hangganan at intensyon: 'Pero kailangan nating pag-usapan kung paano tayo magtatagpo sa hinaharap,' o 'Hindi ako perpekto, pero pipilitin kong mahalin ka nang tama.'
Minsan, sa mga hindi inaasahang sandali, naririnig mo rin ang tahimik na tugon na simple pero malalim — isang 'Sama-sama tayo,' na puno ng katiyakan. Nakita ko ito nang personal: isang kapitbahay na dati ay nahihiyang magpahayag ng damdamin ang nagbago nang sabihin niya, 'Mahal kita — at pipiliin kita sa oras ng saya at problema.' Mas gusto kong marinig ang kasunod na linya na nagbibigay ng seguridad, hindi lang kilig. Sa dulo, ang bagay na kasunod ng 'mahal ka sa akin' ay dapat magpagaan ng takot at magpatibay ng loob — hindi lang puro bulalas ng damdamin.