Masakit Ang Puson の小説・ストーリー

Nangingiting sabi niya,bahagyang tumaas ang labi ni Aki sa sinabi niya. “ Asus,kinilig ka naman!” Kantyaw niya kay Aki at pinisil ang magkabila nitong pisngi saka ito hinalikan sa labi ng mabilis,nag-iwas naman ito ng tingin pagkatapos. ” You don’t do that baby,you just made my heart flip!” Kunwaring nagtatampong sagot nito,nginitian niya lang ito saka binalingan ang baby nila.

Thes can really turn my sadness into happiness. "Makakahanap ka pa ng mas malaking jumbo hotdog diyan!" "Thes!" I can't help but to laugh. "Ang ibig kong sabihin, makakahanap ka pa ng lalakeng may malaking puso na mamahalin ka ng lubusan. Hindi katulad ni Rozzean na binigyan ka nga ng sarap, pinaungol ka ng bongga pero sasaktan ka rin pala ng sobra. Naku, sarap sapakin!"

Phyton's pov Mula ng makilala ko si Ariana- palagi akong nakakaramdam ng pananakit sa aking puson dahil sa pagpipigil.Ang mga mata kong puno ng pagnanasa,ang katawan kong nag-iinit sa tuwing nakikita ko ang katawan niyang kaakit-akit.

"Hindi bawal. Ang sa akin lang baka kasi may kailangan ka o gustong iutos sa akin. Baka nagugutom ka. Puwede kitang ipaghanda ng pagkain." Tinitigan ni Quincy ang binata. Sa isip niya, masuwerte na siya kung maasikasong lalaki ang mapapangasawa niya. Dahil wala na siyang masyadong iintindihin pa. Hindi na sasakit ang ulo niya sa pag-aasikaso ng mga bagay-bagay kung masipag at maasikaso ang lalaking makakasama niya sa buhay.

At humaplos ang kahulugan niyon sa puso ko na para bang isang mainit na kamay na nagdulot at pumuno doon ng tunay at wagas na kaligayahan. Magkasama kaming bumalik ni Marius sa ilalim ng malagong puno ng mangga pagkarapos. Ang aming mga puso ay puno ng pagmamahal. Maalab na pagmamahal dahil alam naming anuman ang mangyari, mananatiling buo at matatag ang aming pamilya.

Masakit, may masakit ata sa puso ko. Sa inis ko ay padabog kong kinuha ang pinggan saka ko ito inilagay sa lababo. Mabilis kong pinahid ang luhang naglandas sa pisngi ko. Naiinis na ako sa sarili ko, bakit nagiging iyakin ako? Ano ba itong mga nararamdaman ko, parang oa na ata itong feelings ko. Eh ano kung iniiwasan ka niya, kung hindi niya pinahalagahan ang effort mong magluto. Ano naman kung hindi ka mahalaga sa kanya? “I’m sorry,” Nagulat ako ng mula sa likod ay may yumakap sa akin. Kilala ko ang yakap maging ang boses na iyon.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Hinanap ng mga mata at kamay niya ang isang pamilyar na marka. Nang makita ay parang may kirot na naman siyang naramdaman sa kanyang puso. Saka malungkot na pa ngiti. Pinasadlan ng mga daliri niya ang natitirang ukit na nakikita niya sa katawan ng puno. Para itong isang sugat na nagpeklat sa balat ng isang tao.

Sabay sabay naming sabi at pumikit na. @Miss Vijj

Masakit kasi…masakit dito sa puso. Harvick and Rose are like two pieces of a puzzle, fitting together flawlessly. Even if it stings my heart, I will wholeheartedly support their union. In the end, ang goal ko ngayon ay makita silang maging masaya. Sila 'yung nagbigay sa akin ng dahilan na masarap ang mamuhay sa mundong ibabaw. Sila ang ugat ng kalahating buhay ko. Handa akong maging shield para sa pagmamahalan nila kahit ako na lang ang sasalo sa sakit.