Masakit Ang Puson Novels & Stories

Makas visited me again but this time not to warn me but to beat me. Pumasok si Makas sa kwartong kinaroroonan ko na may kakaibang aura. Mapungay ang mga mata nito na tila ba wala sa sarili. He started unbottoning his polo while staring at me with lust. That emotion brings feared to me.

"May alam ka ba kung gaano ka kaakit-akit kapag ikaw ay namumula?" Ang init ng kanyang mga salita ay parang nagpamula pa lalo sa aking mga pisngi, na nagdulot ng kusang pag-iwas habang ang aking puso ay nagkabaluktot sa pagitan ng kahihiyan at isang malalim, hindi maiparating na pagkakaugnay.

Wika pa nito Hanggan san ka mahahanap pa rin kita Love dahil ikaw lang ang nilalaman ng puso ko.

Uminit na ang pisngi ko at feeling ko'y mukha na akong kamatis nito sa sobrang pula. That's what you get when you're in love.

But to time the kiss exactly as I clicked the camera, that got me so much. Masakit na naman. May kakaibang bigat at pait na naman ang bumabalot sa puso ko. I just badly want to bring back the old us, pero even the imagining of it seems like a very far-fetch idea. Isang ideyang napaka-imposibleng matupad kung papangarapin at iisipin. Isang ideya na napakalayo sa reyalidad na magkatotoo.

Napatingin ulit ako dito saka napanganga. " oi earlene? Natulala ka na jan? Kala ko ba hindi gwapo? Nganga ka na jan." Naririnig kong pang-aasar ni misaki pero ang mata ko nakatutok lang dun. Yung.. Yung labi.. Pa heart.. Parang yung nakita ko sa imahe sa utak ko. Yung tibok ng puso ko bigla na namang kumabog. " imposible.." naiiling na sabi ko. " imposible ang alin?" Tanong ni misaki. Imposibleng sya yun.. Bukod sa hindi sya ngumingiti, mas maganda ang labi nung nasa imahe.

Tapos may nakita siyang acid. Lumapit siya sa kinaroroonan ng bote ng asido at iniabot sa kanya, "asim ito, papangitin ko ang mukha mo, dibdib mo, at ang mabaho mong p**e. Evil woman." Sumakit ang puso ni Justine habang sinasabi niya ito. .

May kakaibang liwanag sa kanyang mga mata nang magsalita siya muli, na tila isang sumpa na kailangang aminin: "Kung ganyan nga ang inyong pasya... makinig kayo. Ang katotohanang inyong hinahanap ay hindi lamang tungkol sa pera o kapangyarihan. Ito ay tungkol din sa inyong mga puso. Ang pag-ibig na inyong itinatangi... ang pag-ibig na akala ninyo ay maaaring maging inyong dalawa... ay nakalaan lamang para sa isa sa inyo."

Mahirap panghawakan ang “sana” Naniniwala akong puso ang siyang dahilan kung bakit tayo nagiging masaya at madalas na dahilan kung bakit tayo nasasaktan. Masakit pala ang magmahal, yung tipong kailangan sumugal at hindi sa lahat ng pagkakataon ay dapat maghintay sa sinasabing tamang pagkakataon. Siguro nga ang umiyak ay parte ng pag-ibig pero bakit gano’n, umiiyak parin tayo sa paulit-ulit na dahilan pero sa iisang tao lang?

Mas natural. Paminsan-minsan ay nagkukuwento si Ashton tungkol sa school. At pareho silang nakikinig. Parang isang ordinaryong pamilya. At minsan...Iyon ang pinakamapanganib na parte. Dahil mas madaling mangarap kapag nakikita mo kung ano ang puwedeng mangyari. Mas madaling umasa. At mas masakit kapag nawala.