Masakit Ang Sintido Novels & Stories

Katherine Victoria Von Schmitt’s Point of View Pumintig ang aking sintido, habang nakatitig lamang sa bintana. Papunta na kasi kami ngayon sa mall, dahil ‘yon ang naging paalam ko kay Saverio. Hindi ko nga alam kung magagawa ko pang mamasyal nang maayos, eh. Sa dami ng nangyari ngayon, parang imposibleng matanggal sa isipan ko ang mga nangyari.

Stupid! "Nerd.. Malandi ka!!!..." "Sinisigurado kong maging empyero ang buhay mo kapag nagsama na tayo!! Tandaan mo iyan!!!" Kung paano siya uminda ng sakit sa mga kagaguhan ginawa ko. "Ahh.. Sir Marco ma-masakit po bitiwan mo ako!!" "Wag!!! wag kang lalapit!!!" "Parang awa mo na!!! wag!!!!"

Masakit. Kahit pangit siya— Ako ang mas pangit. Sa ugali. Sa puso. Sa lahat. “Putangina ka, Nancy. Hindi kita gusto mahalin. Pero bakit parang ikaw lang ang sinisigaw ng puso ko?” Huminto ako. Nanginginig kamay ko. Tinype ko huling message. “Ayoko sa’yo.” Pero hindi ako tumigil doon. “Pero hindi ko kayang hindi ka isipin.”