Masakit Ang Sintido Novels & Stories

“A-anong sinabi saiyo ni Mak?” “Na pareho lang tayong nagtataguan ng feelings sa isa’t-isa. I’m sorry kung inabot ng matagal bago ako magkaron ng lakas ng loob na aminin iyong totoong nararamdaman ko. Maybe dala na rin ng pride. Ayoko kasing mareject. Takot na takot ako sa salitang rejection.” Hindi siya makapaniwala sa mga naririnig niya kay Andy.

Pero unbelievable dahil saan naman siya makakakuha ng ganun kadaming palaka? Hinilot ko ang sintido ko.

Masakit! Masakit habang tinatanaw mo siyang papalayo. Masakit habang nakatingin ka sa kaniya na lumalakad palayo. Masakit habang pinapanood mo siyang unti unti lumiliit dahil tuluyan na itong umalis. Suminghap ako!

Problemadong ani nya, kita ko ang paghilot nya sa kanyang sintido saka madiing napa-pikit. Wala akong nagawa kung hindi yumuko ulit, Now all i can feel is guilt ramdam ko rin ang pamamasa ng aking mata, D*mn why the heck i felt this? Kasalanan nya rin naman diba kinukulong nya ko na parang hayop! I just want to live normal and do the things i want.. 'Ano ka ngayon, edi tiklop ka Zaina nasaan ang angas mo kanina.. Wala diba, G*ga kasi!'

Bakit si mama pa, bakit sa dinarami-rami ng masasamang tao ay siya pa talaga? Bakit kung sino pa ang wala namang ginawang masama, bakit sila ang sobra-sobrang nahihirapan ng ganito? Hindi ko sinasabi na sobrang linis ni mama, pero… hindi ko matanggap na ganito ang mangyayari sa kaniya. Nanlalambot akong napahawak sa pader dahil sa sobrang sakit ng pagpintig ng sintido ko, parang binibiyak na ang bungo ko sa sobrang pagkirot nito.

KABANATA 23 MASAKIT isipin na ngayon siya hihingi ng tawad kung kailan hindi pa rin nagigising si Mama. Masakit isipin na ngayon niya napapagtanto ang mga maling ginawa niya kung kailan huli na. Kung kailan hindi na maibabalik pa ang mga nangyari na. Masakit isipin na kailangan pang umabot sa ganito bago niya mapagtanto.

Tinitigan lang siya ni Astrid nang napakakalmado, walang kaano-anong emosyon ang makikita sa kaniyang mga mata. "What makes you think I wouldn't do that?" mahina ngunit mariing banat ni Astrid, at ang bawat salitang binitawan niya ay tila mabigat na dagan sa dibdib ni Santi na nagpahirap sa kaniyang paghinga.

kastigo n'ya sa sarili. Pinakikiramdaman n'ya ang katawan kung may masakit ba, ngunit wala naman maliban na lang sa kan'yang braso. Napahilot s'ya sa kan'yang sintido, dahil sa katangahan— ng biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang makisig at gwapong lalaki.

sabi ko natatakot talaga ako baka dumaplis at ang aking ang matanggal n'ya. "Asus sa laki ng pagkakaiba ng kulay di ako nagkakamali saka haler ako ang mawawalan pag nagkamali ako ng tanggal d'yan mindset lang mindset kaya safe ang itlog mo sa akin babe."Pilya talaga ang isang ito nakakasingit pa ng hirit at hindi na nahihiya ngayon mas gusto ko naman na ganito s'ya sa akin. Pero 'wag ngayon sa ibang araw na lang.

“May karapatan akong makilala siya kaya bakit hindi mo pa sabihin sa ‘kin ang totoo!” Pakiramdam ko’y malalagutan ako ng ugat sa sintido dahil sa lakas ng pagkakasabi nito. Hindi ko napigilan ang sariling emosyon kaya nailabas ko ito ng hindi iniisip. Kusang dumampi ang tatlong daliri ko sa sintido ko at minasahe itong maigi. Mabilis na tumama ang paningin ko nang marinig kong may kagulong nangyayari sa labas idagdag pa nito ang maingay na pagkatok.