Novel & Cerita Masakit Na Likod

Lapot na lapot na siya sa pawis niya sa likod dala ng lalong tumitinding sikat ng araw. "Opo, Ma'am. Ginagawa ko na po. Kung gusto niyo po umupo muna kayo rito sa likod ng batuhan. May sapa po rito at nang makapaghilamos kayo saglit. Sobrang init na po kasi."

"'Yong likod ko masakit.." Paanong hindi sasakit ang katawan ko sa kagustuhan kong makatakas, aksidente akong nadulas nang biglang bumuhos ang malakas na ulan at tumama ang likod ko sa ugat ng isang puno. At malamang 'yon ang dahilan kung bakit masakit ang likod ko ngayon. Idagdag pa ang pagkirot ng sentido ko at masamang pakiramdam, marahil dahil nababad ako sa ulan. Hindi ko rin kasi maalala kung gaano ako katagal na nakahiga sa damuhan bago ako nakuha ni Tristan.

Nahuli ko siya na manghang-mangha na nakatitig sa motor na ginawa ko. “Ang astig naman ng kapangyarihan mo!” Bilib na saad niya. Napatingin din ako sa motor na ginawa ko. Kulay lila ito at tila umuulan ng putting magic dust ang katawan nito. Nakakamangha ngang pagmasdan. “Sakay na bilis!” saad ko kay Akira ng may bahid ng pagmamadali. Hindi na kasi ako makapaghintay na gumala sa lugar na ito.

Pero saan? Mabilis akong nagtago sa likod ng puno ng acacia ng marinig kong may paparating. Mabuti na lang at malakas ang pag-uusap nila kundi nakita na nila ako. Noong una ay hindi ko maayos na naririnig ang sinasabi nila, pero nagulat na lang ako ng huminto sila mismo sa tabi ng Acacia na pinagtataguan ako. Anak naman ng lintik! Kapag minamalas ka nga naman.

Ngiwing sabi niya at hinawakan ang likod niya, tama nga ako masakit ang likod niya dahil siguro doon sa pagkakabagsak namin nang iligtas niya ako sa paghampas nang halimaw “Ayios lang pala huh” pang aasar ko pa sa kaniya na siyang ikinasimangot naman niya at tumahimik nalang. Pumunta ako sa likuran niya para hilutin siya “Wag na—” “Wag ka na ngang umangal mabuti nga at hihilutin kita para maalis ang saki sa likod mo”

sabi ko. Dad behind them was shaking his head lalo nang makita niya ang hindi maipintang mukha ni Luther. Si Maki naman ay hindi sumasagot, paano ay isang tingin lang ni Caitlin tiklop na ito. Grabe pala sa pagka UNDERstanding si Maki Lincoln.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Inabot sa kaniya nito ang hawak isang goblet pagkatapos ay sinalinan siya nito. "Hoy baka matapang 'to siraulo ka! Baka hindi na tayo makauwi nang maayos." Inamoy niya ang alak na nasa baso niya at saka napangiwi. "Hindi naman. Katamtaman lang ang tama niyan sa atin kaya huwag kang maarte," sagot ni Maribel sabay inom. "Sigurado ka ba?"

”See you soon, little Akas! Pinulot ni Lance ang MacBook at binuksan 'yon, walang password. Hindi niya pa 'yon nakakalikot ng may lumitaw na red alert. Sa pagkalito ay pinindot 'yon kaagad ni Lance. Nanlaki ang mata ni Lance nang makitang location ang lumitaw, at agad na naisip ni Lance na magsisilbing guide iyon upang mahanap si Ace. “Guys! Tingnan niyo 'to dali!” Nagsilapit sa kaniya ang apat. “Napakatalinong bata! Sinadya niyang iwan ang mga gamit niya para masundan natin siya!”

One/ Nakatagong lihim "Sa likod ng mga realidad na nagaganap, may mga nakatagong lihim ng nakaraan na mauungkat , katulad ng librong may mga kabanatang nilumot na ng panahon." ———— "Miss Rose Mary Gaile Villadencio, will you marry me?"