Novel & Cerita Maternal Instincts

mariin kong sagot. “I’m saying,” tuloy niya, “that if she’s carrying my grandchild… she’s not going anywhere.” Tahimik. Pero mas mabigat pa sa sigaw. Doon ko tuluyang naramdaman ang galit. At kung ano pa mang hindi ko maipaliwanag. Protectiveness. Instinct. Something deeper. Hindi ko na pinigilan. Lumapit ako ng tuluyan. “Then listen to me carefully.” malamig kong sabi.

Matamis nga pero para sa kanya ang amoy na hanggang ngayon ay lumabalabas pa rin sa katawan ni Ahleya ay isang amoy na kinamumuhian niya sa lahat. Hindi niya naman talaga ginusto ang sitwasyon niya. Hindi niya ginusto na makipag-sex sa babae na walang pagmamahal na namamagitan sa kanila pero ika nga sa libro na laging pinapabasa sa kanya ng kanyang Ina mula bata pa lamang siya, 'Instincts always win. You can't stop your instincts when you are in front of an Alpha/Omega and more especially when he/she is your fated mate.' The air in the room became frigid and waves of tension emanated

Pero bago ko pa siya kayang patahanin ito, kaya lumapit si Ruth. “Ako na.” Napatingin ako sa kanya. “Sure ka?” Tumango siya. Maingat kong inabot ang baby. At parang natural lang at pinatahan niya ito. Hinagod. Kinarga. Inalalayan. At ilang segundo lang ay tumahimik. Napanganga si Gab. “Wow…” Napatawa ako nang mahina. “Mother instincts.” Napatingin si Ruth sa akin. “At ikaw?” tanong niya. “How are you… really?”

Ang kanyang anak, sa sandaling ipinanganak siya, ay magiging pinakamasayang anak sa mundo. Bibigyan niya ang bata ng sapat na pakiramdam ng seguridad at hindi hahayaang maabutan siya ng hangin at ulan. Marahil ito ay ang nag-uumapaw na maternal instinct. Noong nasa maternity and baby store si Veronica nagustuhan niya ang lahat ng nakikita niya. Mga produktong sanggol, maliit at maganda, ang bawat isa ay idinisenyo sa kanyang puso sa isip. Okay lang sa kanya na mag-enjoy, ngunit hindi komportable si Sandara, na nakatingin sa gilid, "Kumusta ang pakikitungo ni Erwan sa iyo kamakailan?" tanong sa kanya.

Dahan-dahan kong inilapag ang baby sa kama at tinitigan ito. "Alam mo diyan talaga ako bilib sa iyo. Ang bilis mong matuto na alagaan ang babies natin." nakangiti nitong sagot. "Mother instinct!" nakangiti kong sagot. Narinig ko pa ang mahina nitong pagtawa bago naupo sa tabi ko. Kinabig pa ako nito payakap sa kanya kaya hindi ko maiwasang lalong kiligin. Ang sweet talaga ng asawa ko. Hindi talaga siya nagkulang sa akin para iparamdam kung gaano ako kahalaga sa kanya.

Maingat niyang inayos ang kumot sa balikat ng bata, parang takot na magising ito sa kahit anong maling galaw. Ang kamay niyang sanay sa mga bagay na hindi niya maalala ay ngayon ay maingat na maingat—parang likas na instinct ng isang ama na kahit ang isip ay walang alaala, ang katawan ay may natitirang kaalaman.

"Don't worry. It's just mother's instinct, baby." What? "Anong mother's instinct? May mga nangyari nitong nakaraan kaya naisip ko na mahalaga 'yan. Sagutin mo na kasi." Hindi pa rin kasi tumitigil sa pag-ring. Nang aalis naman ako sa kandungan niya ay pinigilan niya ako saka niya kinuha ang cellphone at parang masama pa ang loob nang sagutin 'yon.

Helena POV May instinct ang mga babae. Hindi iyon laging dramatic. Hindi rin laging tama. Pero may mga sandaling bago pa man magsalita ang katotohanan, may bahagi ng sarili mong nakakaramdam na may nagbago na. At sa loob ng maraming taon bilang asawa ni Gavin De La Vega, natutunan kong pagkatiwalaan ang instinct na iyon.

Pero napakahirap nang tumayo. Napabuntong-hininga si Jam nang palihim. Magulo ang nararamdaman niya. Kahit desidido na siyang ipalaglag ang dinadala niya, simula nang malaman niyang buntis siya, kusa nang nagbago ang instinct niya. Parang likas na alam ng isang ina kung paano protektahan ang anak. Hindi na kailangang turuan. Hindi na kailangang paalalahanan.