Instinct Quotes Novels & Stories

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“Then why?” Hindi ako agad sumagot. Hindi ko pwedeng sabihin ang hinala ko. Hindi ko pwedeng sabihin ang tungkol sa mga boses sa alaala ko. Hindi ko pwedeng sabihin na may mukha sa litrato na parang may hawak sa leeg ko. “Instinct,” sagot ko. Matagal siyang hindi nagsalita. “Your instincts are expensive,” sabi niya sa wakas.

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

"Instinct?" Zach nodded. "Yes," he replied. "Kung gusto ninyo pumasok sa isang seryoso'ng relasyon, huwag na huwag ninyong bibigyan ng dahilan para magduda sa inyo ang mga babae. I'm telling you, as soon as their instinct prove right? It's a game over." Natahimik si Crassus. Nahulog siya sa malalim na pag-iisip. Napaisip siya sa nakaraan nila ni Raine.

“H-hindi ko po alam, Dad. Wala naman po akong nakikita. Pero may nararamdaman akong mali.” “Duda ka sa kan’ya?” Napalabi ko sa tanong ni Daddy pero tumango din ako kalaunan. “Follow your instincts, then.” Bahagya akong nagulat sa sinabi ni Daddy. “Kadalasan, tama kayo. Isa ‘yan sa mga katangian niyo na wala kami. Ang bilis niyong makaramdam sa paligid nang mali. At para matahimik ka, bakit hindi mo siya kausapin nang maayos?”

sabi ni Nathan, nakasandal sa dingding, “we’re basically rebuilding strategy from scratch.” “Not from scratch,” sagot ni Elena. “From instinct.” Napangiti si Marco. “Mas nakakatakot pakinggan.” Hindi iyon biro. Sa isang mundong sanay sa data, ang pag-asa sa instinct ay parang paglalakad sa dilim—walang kasiguraduhan, walang safety net. Pero iyon din ang dahilan kung bakit hindi sila madaling hulaan.

“Alam mo, hindi ko na iniinda ‘yung bugbog na inabot ko sa matandang ‘yon. Gusto ko na ngang sumunod sa kagustuhan niya, pero alam kong hindi ka magiging masaya... Kaya sa huli, mas pinili kong sundin ‘yung gusto mo.” “Akala ko dati, lahat ng tao may dahilan kung bakit may ginagawa sila. Akala ko may purpose palagi. Pero simula nang makilala kita, na-realize kong minsan pala gumagawa ka ng bagay kahit wala kang dahilan , parang instinct lang, o pakiramdam.”

“Huwag kang gagalaw. Kapag gumalaw tayo, lalo silang lulusob.” “Anak natin ‘yon!” “At alam niya ang ginagawa niya.” Nagkatinginan kami. Ilang segundo ng digmaan sa pagitan ng instinct at disiplina. Dahan-dahan niyang ibinaba ang phone. “Kung may mangyari—” “Walang mangyayari.” Parang paulit-ulit na naming sinasabi iyon sa isa’t isa. Parang dasal. Parang sumpa.