Matsuri Lyrics Novels & Stories

(Music) I've been saving love songs and lullabies And there's so much more No one's ever heard before. Maru wipe my tears and gave me a quick kiss on my lips. "I don't wanna see you crying hon." "Tears of joy naman." We both laughed and continue dancing. (Music) Something's telling me it might be you Yeah, it's telling me it must be you And I'm feeling it'll just be you All of my life... (Music) It's you.. It's you... I've been waiting for all of my life... (Music) Maybe it's you...

Nahiga na ako at yakap-yakap ang isang unan saka tumagilid, pumikit at ninamnam ang bawat lyrics ng kantang 'NO MATTER WHAT'. I woke up to the loud blaring of my alarm, my hand lazily reached out to slam it shut, ang aga ko nahiga kagabi at di ko na namalayan kung ano oras nkauwi si mama. Medyo di maganda ang pakiramdam ko, ang aga ko natulog but I didn't manage to catch some sleep, I dreamt of someone from my past. My childhood playmate. Weird!

Na alala ko yung kanta namin na Spring day at The trueuntold . " Anong nangyari sayo at natulala kana lang dyan ? " pag tatanong sa akin ni Mattiana " Wala na alala ko lang yung mga nairerelease naming kanta nun. " saad ko pero nagulat naman ako ng may kinanta si Mattiana na part ko " Come be my teacher ne modeun geol da gareuchyeohwo your 1 your 2 " English : Come be my teacher , teach me everything about you. Your 1 your 2

Hindi ka na matanaw Kung mayro'n bang daraanang Pasulong, pasulong Ohh, Hindi ko maisip Kung wala ka Ohh, sa buhay ko He gave his all in the last song. Pagod na at tumutulo na ang pawis mula sa kaniyang mukha patungo sa kaniyang matipunong dibdib. His voice was mixed with heavy breaths too. He held the phone tightly and moved with the melody of the song, but his eyes, they remained on me.

Humigpit ang hawak niya sa kutsara habang ninanamnam ng ang pagkaing nasa kaniyang bibig. Napakasarap ng luto ni Lirah. At halos mangilid na ang mga luha ni Matias dahil parehas na parehas ang lasa nito sa luto ng kaniyang ina. ‘Mom…’

Napangiti ulit si River at inumpisahan nang magstrum sa hawak niyang gitara. Sometimes I wonder How I'd ever make it through, Through this world without having you I just wouldn't have a clue 'Cause sometimes it seems Like this world's closing in on me, And there's no way of breaking free And then I see you reach for me Napatanga ako dahil sa ganda at lamig ng boses niya. Hindi ko akalain na magaling pala siyang kumanta. Sometimes I want to give up I want to give in, I want to quit the fight

Sining Fedeli: Bakit ikaw unang bumati kaysa sa kaniya? Jaq Matteo: Ano bang pinagsasabi mo? buti nga binati kita! Sining Fedeli: May sinabi ba akong batiin mo ako? Jaq Matteo: Woooow!! Sining Fedeli: Joke lang! Happy new you, Happy new me, Happy new us, Happy new year! <3 Jaq Matteo: Sana hindi ka maalala ng hinihintay mo! Hahahaha! Sining Fedeli: Bad :( do u have anything u want to share with me?

naiiritang tugon ni Matthias. “Matt…” tawag ni Maia habang pinapagalaw ang kilay nito at nagmukhang rabbit dahil labas ang dalawang malalaking ngipin nito. “Why are you being so silly?”sabi ni Matthias. “Heto naman pinapatawa lang siya. Smile ka na, Boy in One Strand Hair. Huwag ka nang malungkot,” tugon nito. ”It doesn’t fit you to look so sad,” dagdag niyang sabi sa bata.

Nagscroll ako ng music sa playlist ko, at nakita ko na naman ang kantang dilaw. “Favorite mo ‘yan?” tanong ni Josh nang umalingawngaw ang music sa loob ng kotse. “Not really. Parang sakto kasi sa’yo ‘yung lyrics eh.” “Really?” he started listening to the lyrics. ‘Ngayong nand'yan ka na 'di magmamadali, ikaw lang ang katabi hanggang sa ang buhok ay pumuti.’ Kunot ang noong napatingin siya sa akin. Parang hindi niya nagets yung lyrics. Nagpatuloy siya sa pakikinig.

Ang kaniyang makapal na kilay ay kumunot habang binabasa ang bagong mensahe na pumasok sa screen. “An update from the Supremo,” malamig na pahayag ni Snyder, inihaharap sa akin ang screen. “An Autumn Matsuri—a traditional festival—is happening tonight in Gion, Kyoto. The perimeter is already secured by our advance guards. The Supremo suggested we attend. To ease... the heavy atmosphere.” Napatitig ako sa screen. Isang festival. Isang malaking dagsa ng mga tao, puno ng ingay, pagkain, at liwanag.