Kagabi, habang nakikinig ako sa 'Ikako', tumatakbo sa isip ko ang mga saloobin tungkol sa kwento ng awitin. Ang tema nito ay umiikot sa tema ng pag-ibig at pagkakaroon ng magandang alaala, na tila isang pagbabalik-tanaw sa mga espesyal na sandali na kasabay ng minamahal. Ang bawat linya ay tila bumabalot sa relasyon ng dalawa na puno ng saya at luha. Nakaka-relate ako sa karanasan ng eksaktong mga emosyon na pinagdaraanan nila, kung kailan ang isang simpleng paghawak ng kamay ay nagiging sanggunian ng lahat ng mga pangarap at hinanakit. Ang awitin ay parang isang pagsasalamin ng mga magagandang alaala at sakit ng isang puso na umiibig at nadapa.
Para sa akin, ang awitin ay may mas malalim na mensahe. Ipinapakita nito na ang pag-ibig, kahit gaano pa man ito kasakit, ay isang mahalagang bahagi ng buhay. Madalas tayong natatakot na ipahayag ang ating mga damdamin dahil sa takot sa pagkabigo, ngunit ang 'Ikako' ay nag-aanyaya sa atin na yakapin ang bawat emosyon, mabuti man o masama. Mahirap kalimutan ang mga taong mahalaga sa atin, ngunit sa huli, ang alaala nila ang nagbibigay inspirasyon sa atin upang magpatuloy. Nakakatuwang isipin na ang mga salin ng mga mensaheng ito ay patuloy na nagsisilbing boses ng mga tao na nagmamahalan.
Kakaiba ang kapangyarihan ng mga liriko na nagbibigay ng buhay sa ating mga damdamin. Ang 'Ikako' ay hindi lamang isang awitin, ito ay isang kwento ng puso na handang makipaglaban sa mga pagsubok, umaasang ang bawat pagluha ay magiging dahilan ng mas matamis na ngiti sa hinaharap.