Matthew Bible Verses Novels & Stories

At sa totoo lang, gusto rin niyang makitang nabubugbog ang loko, para kahit papaano ay matuto ito. Nang iwasiwas ang bat, nagkandarapa si Matthew sa takot "Kuya, papatayin mo ba talaga ako para sa isang, isang babae lang?! Isusumbong kita kina mama at papa!" Pasugod na tumakbo sa pinto, pilit tumakas.

Wala naman akong nakitang mali sa mga litrato. Napabuntong-hininga ako. Pagkatapos, napatingin ako sa bibliya na nasa side table. Bumangon ako para kunin iyon. Binuklat ko ito at saka binasa. 28 "Come to me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest. 29 Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. 30 For my yoke is easy and my burden is light." (Matthew 11:28-30 NIV)

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Ayaw din naman niyang tuluyang sasama ang tingin ng mga ito kay Alheia kahit na alam niyang ito ang magiging dahilab kung bakit unti-unti na siyang nawawalan ng pag-asa na balang-araw ay mapapansin din siya ni Matthew. “Let’s drink again, please,” lasing na sambit ni Matthew habang pilit niya itong inaaalalayan para maipasok ng maayos sa condo unit nito. “Hey! Ano ba?” tanong niya nang bigla ba namang ipinihit ni Matthew ang katawan nito para bumalik sa kanilang dinaanan. “Gusto ko pang uminom,” parang batang saad nito, “Take me there, please,” dagdag nito sabay turo sa direksiyon ng elevator kung saan sila sumakay.

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Nag-isip si Matthew ng ilang saglit bago niya seryosong sinabi, “Hindi ko sinabi na tutulungan ko siya. Gusto ko lang siya bigyan ng tiyansa na makilala ka. Wala na akong magagawa kung hindi niya ito kaya kunin. Ginawa ko na rin naman ang makakaya ko kahit papaano.” “Hindi mo sinabi sa kanya ang pagaktao ko, tama?” Babala ni Titus. “Siyempre, hindi. Hindi ako tanga.” Ngumuso si Matthew. “Hindi na kita makakausap. Kailangan ko na bumalik sa construction site at tignan ito.”

"Okay, sabihiniyon ako kaagad kung may pagbabago na." Ibinaba na ni Matthew ang tawag. Hindi maganda ang kutob niya lalo na sa mga nangyayari. Para bang sa araw araw na ginawa ng Diyos ay binibigyan nito ng pagkakataon na makalayo ang mga ito at kalimutan ang nangyari noon.