May It Please The Court Mga Nobela at Kwento

"Counsels, sapat na! Paalalahanan ko kayong muli—ang korte ay isang sagradong lugar para sa katotohanan at hustisya, hindi para sa inyong personal na hidwaan. Panatilihin ang propesyonalismo." Hindi umimik sina Jasmine at Michael, ngunit ang kanilang mga mata ay nagbabaga, mistulang naghahamon ng susunod na galaw. Ang tensyon sa pagitan nila ay halos mahawakan sa hangin, at ang mga tao sa loob ng courtroom ay halos hindi makahinga, sabik sa kung ano ang susunod na mangyayari.

As usual, maaga pa kami ni Mama dumating. Pagkatapos kong ipaliwanag ang lahat, nagsalita ang abogado. “Sa kasamaang-palad, madalas akong makakita ng mga kasong ganito. Mabuti at maaga kayong humingi ng tulong. Hihilingin ko ang restraining order sa judge at mag-file tayo ng report sa pulis, pero hindi ibig sabihin na pwede ka nang maging kampante.” “Ano pong ibig niyong sabihin, attorney?” tanong ko.

Binaba n'ya ang baso at sinagot ang tawag nito. "Mahalaga na maka-collect ka ng ebidensiya," patiuna nito, " kung hindi mo magawa agad iyon, the court won't hear the case.The judges I am acquainted with have also advised multiple times that this matter be resolved through private mediation."

Nakangiti siya sa akin kaya tipid na ngiti lamang din ang naging tugon ko. Sa totoo lamang ay hindi ko alam kung ano ang kahihinatnan ng lahat ng ito at kung paano matatapos ang araw na ito. If it were me, I would rather wait for the court hearing, but Trey is insistent that we meet them now so as to not prolong the agony that the case might bring to me.

DALAWANG ARAW NA ANG LUMIPAS, wala pa ring balita kung pinirmahan na ni Finn ang divorce papers namin. The court is asking that as requirement and my lawyer told me na mukhang iniipit kami dahil hindi naman na kailangan may pirma ng both parties, pero mas mapabibilis sana kung ganoon na lang ang mangyayari at approval na lang sa korte, pero ano ito? Ayaw nilang padaliin.

Naway pwede kong makausap ang owner nito. “May appointment po ba kayo kay Sir? Or any complain?” “Ah, wala gusto ko lang sanang kausapin ang owner ng Hospital na ito. Maari ko ba siyang makausap?” pumawag ka please, pumaway ka. Ani ko sa aking isipan.

Nanatili akong nakatayo nang tuwid sa gitna ng aisle, malamig na nakatitig sa kanya. "You may tear up that piece of paper, Mr. Delgado, but you cannot tear up the truth that this case has already been officially registered in the court system. And tearing up a government document in front of the authorities? That's an additional charge of Obstruction of Justice and Contempt of Court."

TAON 2019, NEW YORK CITY, U.S.A COURTROOM "Good morning Judge Jullia. Here's P2165 Thomas versus defender." Wika ng Pulis sa hukom. "Good morning Leutinant David! Thank yiu very much," iginala ng hukom ang mga mata nito sa kabuuan lugar ng court hall. "Welcome! Can you tell me your name?" Walang paligoy-ligoy. Walang pasikot-sikot. Hindi nag aksaya ng oras ang hukom.

bigla niyang tanong ng seryoso. Nagkatinginan kami ni April. "If you decide to take your case to court, I will help you bring that guy where he belong, in jail." "Ate," hinawakan ni April ang kamay ko. Huminga ako ng malalim. "Ipapakulong ko siya," pahayag ko.

Tapat na sagot ng lalaki. In court, hindi maaring sabihin na basta ka lang kinuha ng police ng walang dahilan dahil hindi maniniwala ang piscal at judge. And as a lawyer, we just wanted to know the truth behind everything but alam namin na may mga kliyente kami na kahit dikdikin sila ay hindi aamin dahil sa takot. "I will give you a form, please fill them up and answer clearly." Nagprint ako ng form at ibinigay sa aking kliyente. "And please come back here as soon as possible before your court hearing,"