May It Please The Court の小説・ストーリー

“Mrs. Limjoco, we're just doing our job. Kung meron kang reklamo, bring it up in court. For now, I’m telling you—handa na ang kliyente namin para ipaglaban ang karapatan niya as a father.” Humalukipkip siya at ngumisi. “Sabihin mo sa kliyente mo, huli na ang lahat. Hindi lahat ng bagay nabibili ng pera. Hindi niya alam…” Lumalim ang paghinga ni Camilla. “Hindi niya alam kung anong dinaanan naming mag-ina. At darating ang araw, malalaman din niya na hindi niya makukuha ang anak ko—hindi dito, hindi sa korte, hindi kailanman.”

I was expecting that we will still go in his office, kahit nasa isang mahirap na sitwasyon ako. Umiling naman si Vander. "Peterson will brief you today. So we will be staying here and tomorrow, we will be in the trial court." Sagot naman sa akin ni Vander. "By the way, the summon letter from the court is already here. It's on the table, baby." Napalingon naman ako sa lamesang sinasabi niya at nakita ko nandoon ang isang sobre na nakabukas na. Si Vander na ang unang nagbasa kaya binasa ko na lang din ito.

Disclaimer: The court scenes and statements are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual person, living or dead, or actual events are purely coincidental. The author has only limited knowledge about this kind of scenes, especially about the rules or order of the court. Please bear with the lack of information. Thank you so much! "Please rise. This court is now in session, the Honorable Judge Carlito Macareje presiding."

She's too young to enter a court. ---

Sinabi lang niya, “Wala ng punto na tanungin mo ako, Mr. Pitt. Iyon ang dinidikta ng batas. Kung sa tingin mo hindi ito rasonable, puwede ka humarap sa korte.” Alam ni Shawn na hindi siya mananalo sa harap ng korte. Pero, matigas ang ulo niya ng magtanong siya, “Okay lang siguro kung mahanap ko si Noelle bago matapos ang dalawang taon, tama?”

Gulat na gulat ako, hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. “𝗬𝗼𝘂 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗿𝗶𝗴𝗵𝘁 𝘁𝗼 𝗿𝗲𝗺𝗮𝗶𝗻 𝘀𝗶𝗹𝗲𝗻𝘁. Anything 𝘆𝗼𝘂 say 𝗰𝗮𝗻 and 𝘄𝗶𝗹𝗹 be used against you in a court of law. 𝗬𝗼𝘂 𝗵𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗵𝗲 𝗿𝗶𝗴𝗵𝘁 to an attorney. If 𝘆𝗼𝘂 cannot afford an attorney, one 𝘄𝗶𝗹𝗹 be appointed for 𝘆𝗼𝘂.”

Isa, kulay puti; legal, personal. “What’s this?” tanong niya, taas-kilay. “I’m resigning,” sagot ko. Deretsahan. Walang paliguy-ligoy. Layunin ko lang ngayon ay tapusin ang paghihirap ko. Bago pa siya makapagsalita, itinulak ko palapit ang puting sobre. “Summon mula sa korte. Annulment petition.” Biglang tumahimik ang silid. Parang huminto ang oras.

tuloy-tuloy na bigkas niya. Nangunot man ang noo ko ay nakuha ko naman ang gusto niya. "Aldo, mapapayagan kita sa mga iyon ngunit hindi ang pagtulog sa bahay ni Alice. Hindi 'to sa akin at wala kang matutulugan sa loob—" "My deal is as just easy as cake, Mayu. If you can't comply, then let's meet on the court," agad niyang putol sa mga sasabihin ko.

Maaaring may komento sa mga kaganapan, ngunit kung alam nitong hindi maganda ang kakalabasan, mas pipiliin na lang niyang manahimik at sarilinin lang ang opinyon. “Mistulang reunion pala ang magaganap.” Nilakipan pa iyon ni Gabe nang mahinang halakhak. Ready naman siya, kailan pa hindi? Inisip na lang niya na malaking hearing sa court ang kanyang pupuntahan at ang mga judge na kailangan niyang kumbinsihin ay ang pamilya ni Fourth.

"Yes, but puwede pa nating ihabol sa supreme court ang kaso." "Puwede pa?" "Yes. Ihahabol natin sa supreme court ang kaso niya. Oo, nahatulan na siya, pero hindi ibig sabihin niyon ay dito na tatapos ang laban natin. Hangga't gusto mo siyang ilaban, tutulungan kita." "Atty...." Napaupo ako sa tabi ni Pat at doon ay tahimik na lumuha. "Sshh! Tahan na, besty. Narinig mo naman ang sinabi ni Atty. 'di ba? Puwede pang ihabol. Puwede pa..."