Novel & Cerita May It Please The Court

anang judge. Camille trembled. “This court finds no basis to halt Eternity Perfume’s launch. Case dismissed,” dugtong nito. “No!Ikaw judge, magkano ang ibinayad sa’yo?” sigaw ni Camille. The guards pulled her away from the courtroom while she screamed and kicked. Nakatingin lang si Maya. The hallway shook with Camille’s rage. “Lahat kayo pagsisisihan ‘to! Especially you, Maya!”

"THIS honorable court of the Supreme Trial Court, Branch 3 with the Honorable Judge Clev Ramiscal is now in session." The clerk first remark. "All rise. Let's pray. As our Supreme Judge, Almighty God, we stand in your holy presence. We humbly beseech you to bless and inspire us so that our thoughts, words, and actions are in accordance with your will. Enlighten our minds, strengthen our spirits, and fill our hearts with fraternal love, wisdom, and understanding, so that we may be effective conduits of truth, justice, and peace. Guide us today in the path of righteousness for the fulfillment of your greater glory. Amen."

, pero ayaw kong may mahalata siya kaya kailangan kong magmenor at piliin ang mga salitang gagamitin. “As much as possible ay ayaw ko syempre. Abala ito para sa akin. But if you insist and you’re not going to give me time para malaman kung ano ang talagang nangyari sa storage, then I have no choice but to face you in court.” Natahimik silang dalawa kaya nagpatuloy na ako.

"Mabuti. By the way, wala akong pasok sa makalawa. Susunduin ko si Clara." Napaatras si Celine. "Ano? Kukunin mo siya?" "Hindi mo ako puwedeng tanggihan. Nag-apply na ako sa korte para sa injunctive relief. Habang ongoing ang kaso, may visitation rights ako. At isa pa… mas mabuting sabihin mo na sa kanya ang totoo. Sabihin mo na ako ang tatay niya."

“Gusto mo ng pirma ko? No way! Dumaan tayo sa proseso.” “Look, I don’t understand kung bakit ayaw mong pumirma. Pero huwag mong ubusin ang pasensya ko!” “My dear wife, calm down. And see me in court.”

Wala ni isang kaluskos. Maya-maya, nagsalita na ang judge. “Ang korte ay magbibigay ng pinal na desisyon sa takdang araw. Ngunit para sa araw na ito, pinapayagan ang karapatan ng ina na hindi sumailalim sa DNA testing hangga’t walang pormal na utos ang korte. Sa ngayon, mananatili ang kustodiya sa ina habang hindi pa nalilinawan ang lahat.”

Nangingitim ang paligid niyon. "Kailangang maging pormal ang pagsampa ng kaso kay Syete para umakyat ito sa korte. Kailangang mag-apela ka para mabuhay ang kaso." Habang ipinapaliwanag nito ang dapat niyang gawin ay nakatitig lamang siya dito. "Bakit mo 'to ginagawa? Pinsan mo ang habang buhay na makukulong kapag nanalo ako sa kaso." Hindi niya mapigilang itanong.

Lahat ay nagtipon sa sala habang ang mga opisyal ng korte at bangko ay nag-post ng mga paunawa ng pagkumpiska sa buong ari-arian. “Ano'ng ginagawa ninyo?!” sigaw ni Marivic, namumula ang mukha sa galit habang sinusuri ang mga papel. “Bahay ko ito! Umalis kayo ngayon din o sasampahan ko kayo sa korte sa paglabag sa mga pribado kong ari-arian!” Tumingin naman sa kanya ang opisyal ng korte nang pagod at sinabi, “Malaya kayong magsampa ng kaso sa aming korte.”

“Ikaw ang nagbayad sa hukom! Sigurado ako! Hindi ka basta makakalabas! Magsasampa ako ng plea! Hindi ito makatarungan!” “Ginawa mo ito sa iyong sarili,” malamig na sagot ni Moises Floyd. “Gusto mong umapela, gusto mong subukan? Subukan mong ipakita sa korte kung pakikinggan ka pa. Magdusa ka at bayaran ang halaga ng panggugulo sa aking buhay!”

At ngayon, sa isang pirma, pinili nitong tanggalin iyon. Hindi siya nakaramdam ng galit. Mas malapit iyon sa hindi maipaliwanag na pagkairita, parang pakiramdam kapag may bagay kang biglang nawala kahit hindi mo naman alam na mayroon kang pagmamay-ari nito. “Options?” tanong niya sa abogado. “We can contest the grounds. We can delay proceedings. However, given that she is not demanding financial settlement and both parties are financially capable, the court may favor an efficient resolution.”