Maybahay Novels & Stories

SHAINA "Mahal kita, baby. 'Wag mong sasabihin 'yan na hindi kita mahal. Mahal kita kahit ano'ng mangyari. Mahal kita. Nagsinungaling nga ako sa 'yo. Inaamin ko sa 'yo, kasalanan ko 'yon na nagsinungaling ako sa 'yo. Patawarin mo sana ako sa nagawa kong kasalanan na 'yon sa 'yo na pagsisinungaling at paglilihim. Sorry talaga, baby. Patawarin mo ako sa pagkakamaling 'yon. Hindi dapat ako nagsinungaling sa 'yo dahil d'yan ay nasaktan kita. Nagalit ka pa sa akin. Ayaw ko na mawala ka sa buhay ko, baby. Ayaw ko na itong mga rebelasyon na 'to ang maging daan para mawala ka sa buhay ko. Ayaw ko na mangyari 'yon, baby. Patawarin mo sana ako sa pagkakamaling 'yon na nagawa ko sa 'yo. I'm so sorry, b

Napangiti ako at agad na niyakap siya. “Tangina, babae! Isang buwan kang nawala tapos babalik ka lang nang walang sabi-sabi? Ano ‘to, surprise appearance?” Napatawa ako bago umupo sa mesa na kinuha niya para sa amin. “Hindi ko rin inasahan, Macoy,” “Hindi SL ha,” Kumunot ang noo ko, “SL?” He nodded playfully, “Hindi sobrang Latina!”

Utos ng pulis sa akin at umiling ako "Diba yann yung baliw na nangulangot kanina?" Rinig kong bulong ng iba "Gagi, may inataki yung baliw, kawawa naman yung babae" "Mas dehado pa yung babae kaysa sa baliw oh, daming kalmot sa Mukha ng babae" "Mukhang amerikana pa naman ang baliw, sayang talaga”

Mayroon din siyang malaking bukirin ng mga niyog, at hindi magpapahuli ang alaga niyang mga hayop katulad ng baka, manok, baboy, at kabayo. May isang larawan si Facundo na nakasakay sa isang malaking kabayo na alam na alam ko ang breed dahil nakasakay na ako nito sa US. It was an American Quarter Horse. Isa sa pinakamahal na kabayo sa buong mundo.

Mapupungay. Kumabog ang dibdib ni Gabriel. "Have we met before?" tanong ni Gabriel, halos pabulong. Nanlaki ang mata ni Mia. Ang Visayan accent niya ay muntik nang mawala. "N-No, Sir," sagot ni Mia, yumuko agad para iwasan ang tingin nito. "First time po natin magkita kanina sa lobby. I'm from Cebu originally. Never been to Manila for work."

malamig niyang tugon. Malabong babae niya iyon dahil hindi siya pumapatol sa matanda. O baka nanay ng mga naging babae niya? Sa isip niya ay nagpaplano na siya sa gagawin sakaling balakin siyang pikutin ngunit ang sunod nitong sinabi ang kumuha ng kanyang atensyon. "I am Madel Del Rosario. Wala akong kailangan pero baka kailanganin mo ang alok ko."

Kaya naman agad siyang nagtungo roon at nag-disguise bilang isang Japanese businessman, na sinusuportahan pa ng mga fake documents. Mayamaya pa'y nagsimula nang ipakilala isa-isa ang bawat babaeng nasa entablado. Ayon sa babaeng nagmistulang emcee, ang bawat kababaihan ay may katapat na presyo. At ayon pa rito, ang bawat customer na gustong mai-table sa mga ito ay kailangan munang mag-deposito. Kung gusto namang ilabas ang mga ito, ay kinakailangan munang magbayad ng buo depende sa magiging usapan ng babae at ng customer.

Sir ha, mukhang bet na bet mo nag pagkakapatong sa akin. Pero nakakahiya pala, nakita ako ni Ma’am Mary. Siya lang anman ang mommy ng masungit kong boss. Paano na ito? Ang tingin pa anman niya sa akin ay isnag busilak at kapita pitagang sekretarya pagkatapos ay maabutan niya kami ng anak niya sa isang alanganing posisyon. So, paano na?

Hindi! .memorable ang nangyari noong gabing iyon at hindi siya maaaring magkaroon ng tsismis na natutulog siya sa mga estranghero. Alam niya bilang isang CEO ng nangungunang nangungunang kumpanya sa bansa at iba pang mga bansa masyadong mabilis kumalat ang mga ganitong tsismis, mayroon siyang reputasyon na hawak at negosyong palawakin.

Naubos na rin kasi ang kaunting pera na dala niya dahil ipinambayad na niya sa kanyang pamasahe. Ngayon nga ay nasa Sto. Cristo na si Malaya, ayon na rin sa matandang babae na napagtanungan niya. Isa iyong malayong probinsya sa Cebu kung saan siya nagpunta. Nilakad ni Malaya ang maalikabok na kalupaan ng Sto. Cristo. At dahil nga magtatanghaling tapat na iyon ay tumatalab na sa kayumanggi niyang balat at hapdi dulot ng sinag ng araw.