Maikling Kwento Tagalog Novels & Stories

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

Hindi makalipad "Anak, huwag kang magalit kina Mommy at Daddy ha? Para sa pamilya itong ginagawa natin." muling wika ni Mommy "I know po, Mom. Sige na po, masakit po ang ulo ko. Magpapahinga na po muna ako." matabang kong wika

Kaya napatingin siya sakin. "Ah ganun ba, eh ikaw sa pagkakaalam ko ay may Juancho ka at base sa kwento ng nga ninuno natin ay magpapakamatay ka sa ilog paraiso." sabi niya habang patuloy na niluluto, ang adobo ayun daw niluluto niya eh. Tinuro daw ito sakanya bata palang siya bilang tanda na Pilipino siya. Di rin daw siya tinuruan masyado ng ingles na salita dahil mas sinanay siyang magtagalog. Sa eskwelahan lang daw siya napapasabak ng ingles. Nakwento niya sakin yun kagabi.

Hindi naman ako gano’n kasamang kapatid, ’di ba? Napatigil ako sa pag-o-overthink nang biglang magsalita si Mama. “Sabay-sabay na tayong maghapunan. Alam kong uuwi kayo ngayon, Yumi at Lucy, kaya nagluto ako ng paborito niyong Adobo at saka Ginisang Munggo,” magiliw na wika sa amin ni Mama. Sa pagbanggit pa lamang ng mga inihandang pagkain para sa amin ni Mama, natatakam na ako.

CHAPTER 39 MAY iniabot si Eli sa akin pagdating nito galing ng eskwelahan. Invitation ito para sa kanilang school play. "Mama, I will be the prince sa play na 'yan," nagmamalaki nitong saad. "Really? Wow, ang galing naman ng anak ko!" puri ko saka pinupog siya ng halik. "Mama, don't do it. Hindi na ako baby," reklamo nito at pinunasan pa ang mukha.

Alam kong merong nangyari dahil yun ang kwenento niya. “Noong araw na yun, yun yung araw na pinaslang silang dalawa. Pinaslang ang dalawang natitira na lang sa buhay ko.” malungkot niyang kwento. I knew it, may nangyari nga. Nagluluksa pa lang sila sa pagkawala ng kanilang Ina pero pinatay na rin ang kaniyang Ama at Kuya. Pinaslang? Ibig sabihin sinadya. Anong pamilya ba meron ka? Para maranasan mo ang mga ganyang pangyayari sa buhay? “Masasabi ko ng perfect family kami pero hindi ko akalain na biglang magbabago ang lahat sa isang iglap lang. Nabantayan ako ng mga guwardiya namin dahil yun ang utos ni Ama at ni Kuya ng bigla kaming sugurin ng mga lalaking nakamask ng itim. Sinubukan nilang m

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

pag sisinungaling ko. Natawa naman ito at nag salita. “Kami ng mga bata pa kami, kapag nakakalimot kami bumabalik kami sa una naming pinuntahan tapos babay-bayin namin lahat ng dinaanan namin.” Kwento nito, Kumuha ito ng mainit na tubig at nag timpla ng kanyang kape. “Naalala niyo naman po?” Magalang kong tanong dito.

Nanghihina akong naupo sa kama at tinalikuran na sila. I felt so hollow. Wala na ang mga magulang na tinitingala ko. Ang nasa harap ko ngayon ay dalawang taong estranghero na handang isakripisyo ang sarili nilang dugo at laman para lang sa sariling kapakanan. "Umalis na kayo," malamig kong sabi. "Hinding-hindi ako babalik sa lalaking 'yon. Harapin niyo ang kasalanan niyo, 'wag niyo na akong idamay."

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."