Meaning Of I Hate You Mga Nobela at Kwento

Nagpantig ang tainga ko kaya nagawa ko siyang insultuhin. “I hate you, Kaizer Julian Ezcalante. I will never learn to love you because you are a worthless person. Wala akong ibang nararamdaman dito sa puso ko kung hindi ang pagkamuhi lamang sa ‘yo! Katawan ko lang ang maaangkin mo ngunit hindi ang puso ko!" malakas kong bulyaw sa kaniya.

A tear escaped in his eyes. "What do you mean? I'm here, right? I won't leave you no matter what." Napalingon sya sakin at saka inabot nya ang mukha ko na ngayon ay basang basa na ng luha. "You don't hate me?" "Why should I even hate you in the first place?" "Because of who I am, and what I have done."

Wala akong narinig na kahit ingay mula sa kanya. "I don't hate you. I loathe you Heaven. Ngayong pinaalala mo sa akin ang nangyari you made me loathe you so much. Sinasabi ko sayo Heaven wala na akong pakialam kung ano man ang mangyari sa'yo riyan sa loob. I hate you so much." That made my world stop kasabay ang pagtulo ng masaganang luha sa mga mata ko. ********************* Hit it dudes

malamig na sagot ng lalaki sa kan'ya sabay patay ng tawag na mas lalong ikinausok ng kan'yang ilong. "The more you hate, the more you crave," parang naririnig n'ya ang pagkantyaw sa kan'ya ng kan'yang isip ng mga oras na iyon na ikinainit ng kan'yang pisngi. "Damn you Blyth Julianna! Stop your nonsense!" kastigo n'ya sa sarili na parang timang na nakikipag-away sa kan'yang sarili.

Aniya. "Yes.." "Your such a liar, bitch," sabi niya. Natigilan ako at dahan-dahang napalingon sa kanya. Nakita kong umiwas siya ng tingin at napabuntong-hininga. Alam ko na nagtatampo siya dahil matagal rin akong hindi nagparamdam sa kanya. Kaya naiintidihan ko kung ano man ang pinaparamdam niya sa akin ngayon.

Seryosong sabi niya. “I hate you Kioz!” Umiiyak na sabi ko. May dumaan na sakit sa kanyang mga mata. “I hate you! Ayoko sa’yo!” “I hate you,” I repeated. Mukha siyang nanghina. Niluwagan niya ang pagkakahawak sa braso ko. “Sobra mo na akong sinasaktan sa ginagawa mo, Sabrina,” hinang-hina sabi niya.

At maya-maya— narinig ko yung mahinang hikbi niya. Biglang sumikip dibdib ko. “Baby…” “I hate you,” umiiyak niyang bulong. At kahit masakit— napangiti ako nang mahina. Kasi kung galit siya— ibig sabihin may pakialam pa rin siya. “I know.” “Hindi mo alam kung gaano mo ako sinaktan.” Humigpit agad yung mata ko. Kasi tama siya.

I swear, I reaaly missed those! Hinalikan ko siya ng buong puso. Na para bang kami lang ang tao na naririto. Lumaban din siya ng halik at yumakap sa aking batok. Matagal kaming hindi nagkita pero walang nagbago sa nararamdaman namin. "Jarren, I hate you!" "Why?" "For making me sad everyday. Bakit hindi mo sinabi na dito ka pala nagtratrabaho kay Daddy?"

"Anong problema mo?" "I... hate... you," mahina kong sagot dahilan upang umarko ang mga kilay niya sa kuryoso. "I hate you, Travis!" dagdag ko pa bago ko siya tuluyang tinulak palayo sa akin. I fucking hate you, Travis! Hindi ko alam kung bakit pero... ayaw ko sa 'yo!

I am now catching my breath, nahihirapan na akong huminga pero ayaw ko namang tawagin ang mga kapatid ko. "I hate you Atticus! I hate you to the core!" mariin kong sabi habang nakaharap sa kalangitan. At mukhang uulan pa. Ayaw ko pa naman sa ulan. I hate rain! "Wag kang umulan! Wag ngayon! Ayokong makita ka!" Pero unti-unti kong naramdaman ang patak ng ulan. "I hate you rain! I don't like you! Parehas lang kayo ni Atticus! I hate you both!"