I Hated Novels & Stories

Pinagtaasan niya ako ng kilay, "So you hated me.." I rolled my eyes, "I didn't hate you. I just couldn't understand why you don't like me. You.. saved me from dying that night but you also judged me for being suicidal.." He sighed. Hinawakan niya ang pisngi ko at marahan iyong hinaplos. "I didn't judge you, I was just scared you'd do it again. I always dream of you trying to kill yourself. I dreamed of that for the past few years and I hated it so much. It's what I hated, it's not you.."

Ayaw niya na mas lumaki pa ang issue kanina baka hindi niya na kakayanin na madagdagan ang takot na kanyang nararamdaman at baka tuluyan na siyang malagutan ng hininga. “No! hindi ko pa nga nakikita ang taong magmamahal sa akin ng habangbuhay tapos mamamatay na ako kaagad? No, I can’t afford that to happened! Ayaw ko pang mamatay ang dami ko pang gustong gawin sa buhay. Gusto ko pang magkajowa,” sabi niya sa kanyang sarili habang pilit na pinapakinggan ang mga sinasabi ni Max. "Lumang tugtugin na 'yan bakla magpalit ka naman ng alibi! Saan ka ba talaga nagpunta at—"

Punyetang luha ito ayaw paampat sa pagtulo. Tumalikod na ako sa kanila. I hate what’s happening in my life. I hate my life. I hate Kiko. I hate Agnes. And I hate myself. Wala na. Ano na ang gagawin ko sa buhay ko? Ano na ang mangyayari sa akin kung wala si Karine?

Si Papa… kinampihan ko pa siya dati pero wala siyang kwenta! Si Louisianna… I hate her! No! I fucking* hate them! I fucking* hate them both!

I swear, I reaaly missed those! Hinalikan ko siya ng buong puso. Na para bang kami lang ang tao na naririto. Lumaban din siya ng halik at yumakap sa aking batok. Matagal kaming hindi nagkita pero walang nagbago sa nararamdaman namin. "Jarren, I hate you!" "Why?" "For making me sad everyday. Bakit hindi mo sinabi na dito ka pala nagtratrabaho kay Daddy?"

Alam kong magiging mabuting ina siya sa anak namin. These past few days habang mas lalo ko siyang nakikilala ay nagugustuhan ko na siya, ang genuine niyang tao at down to earth pa. Sometimes, sinasabi ko na I hate her para lang hindi ko na siya magustuhan pero at the end of the days ay kabaliktaran pa rin nun ang nananaig. Pinapaniwala ko ang sarili ko na hindi ko siya gusto pero hindi ako nagtatagumpay. Hindi ko malabanan ang nararamdaman ko para sa kaniya. I hate her means I like her. I like her.

Napaubo pa ako. "I'm sorry, this alcohol taste stronger than before," sabi ko. Pero ang totoo, iisa lang naman sa dati na iniinom ko. I think it's the taste in my mouth that make it taste bad. Dahil hindi sila umalis ay ako na ang kusang lumayo doon. Hindi ko na kayang pakinggan ang pinag-uusapan nila. Loving someone you hated? Nakakatawa! If you hate someone, hate them till death!

Umiling naman ang binata sa akin. "I'm not drunk, Tori." He let out a deep sigh. "You always knew that I hate you, right?" He asked. I nodded my head. "Yes, you never failed to tell me how much you hate me." I tried to let out a chuckle, but my voice cracked. There's a pain inside me while remembering how many times Trevor told me how much he hates me to my core. I hate myself, too. Thank you Trevor for making me realize that.

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.

You hated my family for whatever reasons you have and that is enough for me to stay away from you. "I hate you! I hate you for making me fall for you. I hate you for insulting my parents!" I cried miserably, my breathing is heavy. " S-sana hindi na lang kita nakilala. Sana hindi mo na lang ako nilapitan. Sana hindi mo ako ginulo, kung balak mo lang palang maghiganti. Sana hindi ako nasasaktan ng ganito."