Novel & Cerita Meaning Of I Hate You

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

Dahan-dahan siyang tumingin— “I hate you,” bulong niya. Napangisi ako. “Really? Kiss me if you hate me.”

Nanlilisik ang mga mata niya habang nanginginig ang kanyang mga labi. "I hate you! I super hate you, Chansen Lardizabal!" Napangiti ako, pero hindi iyon mabait na ngiti kundi ngiti ng isang taong alam na siya ang may kontrol. Dahan-dahan akong lumapit, hanggang maramdaman niya ang init ng hininga ko. "I can live with your hate," bulong ko, mababa at mabigat. "Pero hindi ako mabubuhay na wala ka sa tabi ko."

Sagot niya na tila nagyayabang. Gusto kong sampalin ang mayabang na lalake na ito ngunit kailangan kong kontrolin baka I-rape niya pa ako, mukha kasi siyang drug addict. "Well, I am not marrying you and I don't care about the fact that your mother liked me and my parents wanting it. I can be hell selfish and I always get away from the things I don't like. Stop the car I'm now here."

Akala ko may date siya. "Oh, galit na galit, ah? Kawawa naman 'yang keyboard ng laptop mo!" Puna ni Danice sabay hagikhik. "Anyway, why do you hate him that much?" Nagtataka niyang tanong. "And based on what you're telling, he hates you as well? Oh, My god! Maybe you're meant to be! Like what the saying goes, 'the more you hate, the more you love!" Nanlalaki pa ang mga mata niyang sinabi!

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'

“I… hate… you.” Lalo siyang napangisi, itinagilid ang ulo na para bang nasisiyahan sa narinig. “Say it again.” “I hate you.” “Good,” aniya, muling bumabaon nang walang awa. “Hate me more.” Hinugot niya halos ang buong haba niya. “Hate me forever.” Muli siyang umulos, mahaba at marahas, bago inilapit ang labi niya sa aking tainga. “Hate me for life.”

"F*ck you! This is why I hate you! Selfish, arrogant b*stard! I hate everything about you!" Suddenly, those words echoed inside my head as I was staring at the calm waves of the sea. Iba ang epekto nang mga salitang iyon sa akin. Lalong-lalo na nang maalala ko ang tingin na ibinigay niya sa akin matapos niyang sabihin iyon sa akin. I could really see that she hates me... but why the f*ck I won't stop being an a*sh*le to her? Kahit alam kong galit na galit na siya sa akin at nagpatuloy pa rin ako.

Kinuyom ko ang kamao ko! “I hate you!” Sabi ko habang nakatingin sa mga mata niya, “I fvcking hate you! Ikaw ang may kasalanan ng lahat ng mga nangyayari sa buhay ko!” Paninisi ko. “I hate you fvctard!” Puno ng hate ang boses ko. “Please don't hate m-me…” Natatakot na sabi niya. Gusto niyang ako hawakan, gusto niyang punasan ang mga luha ko, gusto niya akong i-comfort pero natatakot siya.

Bigla akong nag-iwas ng tingin nang maramdaman ko ang biglaang pag-init ng sulok ng mga mata ko. Ayokong sabihin ‘yon sa kaniya pero binigyan niya ‘ko ng dahilan para sabihin ‘yon. Ayoko siyang biglain pero mas ayoko na mag-expect siya ng kahit na ano sa akin kasi hindi ko ‘yon mabibigay sa kaniya at hindi ‘yon mangyayari. “W-Why? What do you mean? Did I do something wrong to make you hate me like that?"