Megami No Café Terrace Novels & Stories

Nagkasundo sina Kai at Ryugu na magkita sa isa sa mga cafe ng pamilyang Kanagawa pagsapit ng gabi... Pagpasok ni Kai sa loob, agad na isinara ng manager ang café para bigyan si Kai ng tahimik at isang hindi distracting na paligid... Maya-maya pa, pumasok na rin si Ryugu sa cafe at agad niyang tinawag si Kai nang makita niyang nakaupo ito sa isa sa mga tatami mats, "Brother Kai!"

Sa totoo lang wala naman conflict na magaganap kung tatanggapin niya ang trabaho dahil panggabi siya sa coffee shop at full time during weekends, kaya pwedeng-pwede niyang tanggapin ang trabahong iyon. Ang talagang inaalala lang niya ay yung Dragon, ibang-iba ito sa amo niya sa coffee shop. Parang sugo ni Lucifer yung amo ng Ate Mariane niya, pero andoon din yung feeling na nachachallenge siya, isama na rin ang nakakacurious na dahilan ng pagiging ganoon nito. "At saka maraming artista dito hindi ka mabobore promise," muling dagdag ni Meg upang kumbinsihin siya.

"Inaabangan kong umuwi si Apo. Si Chii?" "He's already asleep. Do you want some tea?" alok ng assistant ni Megumi. "Yes, please." Tumalima naman agad si Megumi patungong kusina. Inihanda nito ang tea at kumuha na rin ng dalawang slice ng caramel cake na nakita nito sa ref. Pagkatapos ay dinala nito ang mga iyon sa salas at nilapag sa center table. “Have some tea and cake, Miss.”

"No need, Brodie. I'm okay brother. I have rent a little pad down the Main St. May coffee shop ito sa baba at pansamantala kong tinitulungan ang may-ari." "Oh, you mean, the Egg Tart Café?" Nagtapo na ang kilay kong nakangiti. "Yes. That's the one, bro." Ngiti niya pabalik at umakbay na siya sa akin. "Have your coffee there every morning. I will serve you the best." Bahagyang tawa niya at ganoon din ako. "Sure is. Carmella loves their Frappuccino and the Egg Tart, of course." "That's good to know." Napailing siyang konti at naging seryoso ulit ang titigan namin. Pareho kaming natahimik.

Ang dalawa na sina Tofu at Dino ay patuloy na naghihintay sa iuutos ng boss nila at kung ano ang order ni Maggie. "Isang cappucino.." ani ng dalaga. "Yes maam!" Agad pinagawa ni Jerick si Tofu ng oder nitong kape at pinaalis rin si Dino roon. Pabulong nitong utos kay Dino. " Doon ka muna, magpunas ka roon.." "Ah, sige po sir.." pasulyap- sulyap na tingin ni Dino sa dalaga. Samantala nakatingin naman si Maggie sa tarp na may nakasulat na "Happy birthday!"

Napangiti siya ng pilit bago tinipa ulit sa register ang order ng lalaki. “Isang caramel macchiato at isang blueberry cheesecake,” mabilis niyang sabi, pinindot ang confirm order bago ngumiti ulit. The man sighed but nodded, clearly annoyed. Megan exhaled discreetly. Ilang linggo na siyang nagtatrabaho sa café na ito, at kahit na gusto niyang maging normal ang lahat, mahirap talagang hindi marinig ang pangalan ni Primo kahit saan siya magpunta.

Napaisip naman ako bago kami sabay na bumama. "Pwede ba both?" Tanong ko ulit. Hindi ko napigilan ang pag silay ng ngiti sa aking labi bago tumakbo pababa sa bittersweet café. It's not like the ordinary café in the city. Hindi ko alam kung sa'n napulot ni Mourge ang utak niya at nag tayo siya ng café sa gitna ng gubat. And you know what makes it pretty amazing? Every table are meters apart. May mushroom ma theme ang kada upuan. I always eat here whenever I'm angry or my emotion is getting the best out of me. Dito kasi walang chismosa at mapayapa.

mabilis kong pagsang-ayon para lang matapos ang tindi ng kahihiyan ko sa gabing ito. Habang nagtatalo si Ymilio at si Ika tungkol naman sa kung anong magandang dessert ang pwedeng i-order, sumandal ako sa aking upuan at tumingin sa labas ng bintana ng café kung saan makikita ang makukulay na neon lights ng Akihabara. Sa gitna ng gulo, ng asaran, at ng matinding takot ko na baka magalit si Shanaia sa akin, isang important scene ang biglang pumasok sa aking isip.

Isipin pa lang ang itsura ni Delton Carancho ay gusto ko nang mangiwi sa takot. Dala ko iyon nang matanaw ang Sweet Café. Tahimik at walang ibang sasakyan kundi ang isang black Mercedes-Benz. Itim na itim, kasing itim ng mata ni Attorney! Nawala bigla ang kaba ko nang makitang walang customer ang café. Nagmadali pa akong bumaba at inunahan na si Attorney Santiago sa loob. Nangunot nga lang ang noo ko nang makitang nasa gilid lahat ng upuan at pulang carpet pa sa gitna, daan papunta sa counter kung saan nakatayo ngayon ang isang demonyo, I mean Attorney.

Sa lakas ng kanyang spiritual energy, ang mesa ay nahati sa gitna, bumagsak ito sa sahig. Ang may ari ng cafe ay walang masabi. Ano ang special power na ito?! Parang mas malakas pa ito kaysa sa kakayahan ni Skyler. Naging balisa ang may ari ng cafe, at nanginig ang mga paa niya sa takot.