Cafe Midnight Novels & Stories

tuloy ni Astrid habang tumingin sa oras sa computer, “coffee break tayo? Yung bagong café sa corner daw may best croissants in London, sabi ng office gossip.” “Sold,” sagot ko agad, kinukusa ko nang isara ang laptop ko. “I need sugar and caffeine to survive the rest of the afternoon. Hindi ko na kaya yung tea dito sa office!” Ang café ay sobrang cute, modern-rustic vibe na London na London. Brick walls, hanging plants, at amoy ng fresh roasted coffee. Nakahanap kami ng table near the window para kita namin yung street movement. “So,” sabi ni Astrid habang hinahalo ang cappuccino niya, “...do you feel at home already?”

Walang mangyayari kung uunahin niya ang hiya o galit o trauma mula sa nakaraan. Kailangan niyang maging grounded. Para sa kanila. Pagbaba nila sa ground floor, amoy agad ang kape. May pagka-mapait, may halong tamis ng cinnamon roll, at tunog ng mga basong nag-uuntugan. Ang café ay hindi puno, may ilang turista lang na kumakain. Nakita nila ang isang corner table. Mas tahimik, mas may privacy. “Stay here,” sabi ni Lizzy sa kambal. “I’ll get your food.”

I looked like a normal person who suddenly craved for coffee in the middle of the night, kahit may iba naman talaga akong plano. To buy a coffee wasn't my intention for going out this late. Ang mensahe na natanggap ko mula sa Supremo kanina ay naglalaman ng address na siyang pupuntahan ko ngayon. Nang i-check ko ang lugar online ay nakita ko na isa itong coffee shop. A newly built coffee shop three hours away from Severʼs condo. Bukas ito 24/7 and it was said in the message that I should go there between 11:00 pm and 1:00 am, pero dahil sa layo ng lokasyon nito mula sa pinanggalingan ko ay malabong makarating ako sa pagitan ng mga oras na 'yon.

Habang si Miles naman ay maluwag ang ngiti ng makita ang crepe with blueberries and dark chocolate na pinarisan niya ng isang tasa ng Cafe Americano. Nang mabusog ay naisip ni Kara na yayain na lamang niya si Miles na mamasyal sa downtown tutal nabanggit nito kanina na free day pa niya ngayon dahil magpa-practice pa lang mamaya ang mga modelo sa runway. “You know what? I want to show you around downtown. What do you think?” pag-aya ni Kara sa kaibigan na mabilis naman sinang-ayunan ni Miles.

Naglakad lakad pa ako hanggang sa may nakita akong cafe. Nakakaakit ang ambience ng cafe kaya pumasok ako doon at mag order ng matcha latte and while I'm sipping the matcha latte ay minamasdan ko ang mga taong dumadaan sa kalsada ng New York at bigla na naman lumipad ang isipan ko kay Zayn. How is he now? Masaya na ba siya? Is he living the life he wanted to be? May anak na ba siya? Na kasal na ba siya sa babae niya?

May billboard pa ng isang sikat na beauty brand doon mismo sa tapat ng kanyang bintana kung saan katabi lang din ito ng convenience store na pinagbilhan niya kanina. Bigla niyang naisip ang sadya niya sa lugar. “Where the hell are you, moron? Why can’t you just show your fucking face to me?” she cursed and drank all the beer inside its can. Maliyah regretted not buying more of it. Ilang sandali pa ay nakarinig siya ng mahinang katok sa kanyang pinto. Tahimik na rin pala ang mga ito sa labas at mukhang na-guilty rin na pinag-usapan siya habang wala. Patamad na tumayo si Maliyah at nilakad ang pinto na ilang hakbang lang. And when she opened the door, no one’s there. It’s just that she saw a p

May mga anomalya daw na nangyayari, gusto ni Don na hawakan ko ang "DAMES OIL CORP," na may tatlong branches dito sa pilipinas at hindi lang yan may coffee shop at pastries din pala siya na iilan lang ang nakaka-alam. Hindi daw ito alam ng kanyang mga tauhan, isa daw ito sa kanyang libangan sa tuwing nasa bakasyon siya na hindi naman niya akalain na mapapalago niya ito. Ang " CAF'E AU LAIT" ang pinangalan niya dito para walang magkahinala.

Pagdating nila sa café, halos sabay-sabay silang napanganga. Isang maliit pero elegante itong café sa gilid ng cobblestone street. May terrace na puno ng puting mesa’t upuan, nakabalot sa mga halamang gumagapang at bulaklak na bougainvillea. Ang façade ng café ay pastel pink, may mga arko sa bintana at nakasabit na fairy lights kahit umaga pa lang. “Okay, this is it,” sabi ni Ibyang, excited. “I*******m heaven.”

Niyaya niya muna akong uminum ng kape kaya pinaunkan ko na lang. Pagkatapos niyang mag-order ay nagpapaalam muna ito para mag-CR. Habang hinihintay ko si Tristan, sinipat ko ang paligid ng coffee shop. Ang bango ng freshly brewed coffee at ang cozy ambiance ay nagbibigay ng kakaibang comfort. Umorder siya ng iced caramel macchiato para sa akin at black coffee para sa kanya — typical na choice ng mga lalaki, laging black coffee kuno para "astig."

May waffles, bacon, scrambled eggs, at siyempre, ang paborito kong matcha latte. "Wow, mukhang pinakyaw mo ang menu ng cafe, ah?" komento ko habang nauupo sa tapat niya. "Gusto ko lang masigurado na may magugustuhan ka rito," sagot niya habang inaabutan ako ng tinidor. "Kain na. Mukhang kailangan mo ng enerhiya, parang hindi ka nakatulog nang maayos kagabi, ah? Iniisip mo ba ako?"