Novel & Cerita Megami No Café Terrace

Athena's Latte Matapos ko yun basahin ay binuksan ko ang pinto ng cafe. Bumungad agad sakin ang amoy ng kape na may halong mabangong tinapay. It was an enchanting blend that immediately drew me into the café's unique charm. The café itself was a small haven adorned with paintings and artworks from renowned artists. Each corner had a distinct theme, ranging from classical pieces to modern art and vibrant abstracts. A large canvas depicting powerful ocean waves crashing seemed ready to leap out at any moment, taking center stage behind the counter.

Tila sinisiguro nito na walang ibang taong makaririnig sa sasabihin nito sa kaniya. Inaya naman siya nito na pumasok sa coffee shop na kaharap lang ng building ng apartment ni Megara. Noong una ay nagdalawang-isip pa siyang sumunod rito at nilingon ang entrance ng gusali. Nangangamba siyang subukin muling umalis ni Meg. "Huwag kang mag-alala. Hindi na magtatago si Megara."

Mas maganda na rin iyon para hindi magtake advantage si Miggy. Pinaskil niya ang ngiti noong makapasok sila. Malapit sa counter ang piniling upuan ni Miggy. Imbis tuloy na sila ang lumapit at mag-order ay ang empleyado ang lumapit sa kanila. Nasulyapan niya sa counter ang may-ari yata ng café. "Good Morning, Ma'am, Sirs," bati nito, "Ano'ng kape po ang gusto niyo?"

Habang naglalakad siya sa gilid ng kalsada, sinusuri niya ang kanyang notebook upang basahin ang unang destinasyon na pupuntahan niya sa Tokyo. "Unang destinasyon... Cafe Heaven sa Shibuya," mahinang bulong ni Cherish sa kanyang sarili. Ang coffee shop na ito ay sikat sa mga lokal at international fangirls dahil pagmamay-ari ito ng pamilya ni Kei, ang leader ng kanyang paboritong Japanese pop boyband na MORSE.

GREEN MEADOWS CAFÉ Tahimik na tahimik ang loob ng café. Soft jazz music, aroma ng cinnamon at brewed coffee, at ang lamig ng aircon na dumadampi sa balat — perfect sana para kay Psyche na magpahinga at mag-review ng notes. She chose the corner table, malapit sa malaking window, para hindi mapansin at makapag-focus. She took a slow sip of her cappuccino, eyes fixed on her notes, when suddenly—

Walang mangyayari kung uunahin niya ang hiya o galit o trauma mula sa nakaraan. Kailangan niyang maging grounded. Para sa kanila. Pagbaba nila sa ground floor, amoy agad ang kape. May pagka-mapait, may halong tamis ng cinnamon roll, at tunog ng mga basong nag-uuntugan. Ang café ay hindi puno, may ilang turista lang na kumakain. Nakita nila ang isang corner table. Mas tahimik, mas may privacy. “Stay here,” sabi ni Lizzy sa kambal. “I’ll get your food.”

“So, you're a regular customer to Zelicas’ café, Hideo? I thought you don't like coffee? You had a sudden change of heart?” Nagtatakang tanong ni Tito Hiroshi kay Hideo kaya naman napakagat na ako sa aking labi dahil mali palang sabihing regular customer ko ito at hindi pala siya mahilig sa kape. “Well, I still don't like coffee… but their café actually offers other drinks— like Matcha, that's why I usually go there to buy one…”

Pero bago ako tuluyang umalis sa lugar ay muli ko pang binalingan ang babae na nanatiling nakatayo. "Who are you? Bakit kung umasta ka ay parang matagal na tayong magkakilala?" tanong ko sa kawalan bago ko pinasibad ang kotse paalis sa lugar. ... Café de puta, Makati Sa isang Café kami nagkita ni Charlie dito sa Makati. Pagkarating ko ay narito na siya at nakaupo. At hindi rin siya nag-iisa dahil narito rin si Mia.

sabi ko at lumabas ng cafe para magpa-hangin. "Okay, sinabi ko lang naman sayo ang nakita ko." sabi ni Meg na sinundan pala ako sa labas. "OMG, MAX.. Nakikita mo ba ang nakikita ko?" sabi ni Meg na nakitingin sa kabilang side ng kalye. Luminga-linga ako sa kabilang kalye pero wala naman akong nakitang kakilala ko. "Nasaan ba kasi ang sinasabi mo? Sino ba?"

I hope Magen will go easy with me. When I already entered, the smell of coffee immediately attacked my nose. It smell so good! Parang hinihila ako sa counter para umorder. I examined the place, it was vintage theme. There is a high chair and table that looks like used by a wooden materials. Damang-dama ko ang pagiging makaluma pero mayroong dating. This cafeteria looks cool! Magen have a good taste huh?