Novel & Cerita Megami No Café Terrace

Pagdating nila sa café, halos sabay-sabay silang napanganga. Isang maliit pero elegante itong café sa gilid ng cobblestone street. May terrace na puno ng puting mesa’t upuan, nakabalot sa mga halamang gumagapang at bulaklak na bougainvillea. Ang façade ng café ay pastel pink, may mga arko sa bintana at nakasabit na fairy lights kahit umaga pa lang. “Okay, this is it,” sabi ni Ibyang, excited. “I*******m heaven.”

"Maupo po muna kayo, ma'am at pupuntahan ko sa opisina niya si Ma'am." Tango lang ang naging tugon ni Gretel. Inilibot niya ang tingin sa naturang Café. The place is perfectly nice, kahit pa nga sabihing katapat lang ng Café ng kaibigan niya ang sikat na Café nang Pransya, ang Les Deux Magots.

She smirked at him. "No need mister, it's free anyway." Tinuro niya ang malaking pangalan ng cafe na naka doodle sa dingding. Ferguson Cafe "It's ours," buong pagmamalaking sabi niya at ngumisi rito. Naghugis O naman ang bibig ni AJ at tumango. Inabot nito ang cellphone sa kanya. Kumunot ang noo niya. "Ano'to?" "Digits?"

Nasa amin na kasi ang atensyon ng mga tao sa loob ng coffee shop. "Get out of here, Margot! Kakaladkarin kita palabas oras na hindi ka pa umalis!" "At bakit? Anong karapatan mong gawin iyon? Sa iyo ba itong coffee shop? Pag-aari mo ba ito!" "Oo! Hindi pa ba halata?" Natigilan si Margot at napatingin sa malaking pangalan ng coffee shop na lumiliwanag dahil sa LED lights. Luci's Cafe.

Agad akong nagtaas ng kamay. "P'wede bang iharap yung cafe sa mismong harap ng dagat? Gusto ko sana na nakikita ang view habang nagkakape sila. Here, I have the tentative plan for the cafe design." Iniabot ko ang papel sa nagre-report. May extra pa iyon na dalawang copy at kinuha naman ng dalawang engineer. "Bakante at open area lang sa baba at sa second floor ang mismong coffee shop? With a good terrace and vintage theme, tama ho ba, Miss Morgan?"

sagot ko na lang. Maaga kaming umalis ni Megumi sa mansyon nila mr. Cane kahit ayaw ni Spencer dahil sa unit niya daw ako uuwi pero napilit siya ni Megumi sa pagdadahilang kukunin daw muna namin ang mga gamit ko sa hotel na pinagtigilan ko noong mga nakaraan.

At sa totoo lang, may parte sa kanya na nakaramdam din ng kaunting gaan sa pag-iisip na may makukwentuhan ng magandang alaala kahapon, isa pa paraan na rin para makakalanghap ng ibang hangin. Ilang minuto lang ang lumipas at nasa isang café na malapit sa Astranexis Tower ang dalawa. Maliit lamang ang café, modernong industrial ang interior, may hanging lights at mga pader na may kahalong brick at metallic designs. Isang tahimik ngunit modernong ang cafe na iyon, hindi ganoon kadaming tao, may amoy ng bagong giling na kape na bumabalot sa paligid, at may mga malalambot na upuang kahoy na nilagyan ng velvet cushions. Sa isang sulok, umupo sila ni Casper. May nakaharap na tablet kay Trixie pero

Barilin n’yo na lang ako, please! Huminto ako sa paglalakad noong nasa labas na ako ng department. Nakaramdam bigla ako ng inis at galit kay Kierzyuwi. Dahil kasi sa kaniya kaya napagbibintangan kami ngayon. Kinuha ko ang cell phone ko sa bulsa ng palda ko at binasa ko ulit ang text ni Atty. Morris. “Mikrokosmos Town. Magic café. 7 pm.”