Meteor Garden Tagalog Version Novels & Stories

Hindi makapaniwalang sunod-sunod na tanong ni Nexus. "It is real." Mariin na sagot ni Maximino. "I know it's real at alam kong alam mo rin 'yun. You felt it, right? You felt our connection. The way your body reacts whenever I am around and how your heart starts to beat like crazy whenever you see me. I know you are feeling all of that because I am feeling it too, Nexus. Una pa lang kitang nakita, I already know that we are meant to be, that you are my destined pair." Puno ng kaseryosohan na sabi ni Maximino.

Umiling ako. "Botanical means the study of plants. Pero para sa akin, it means patience." Pinulot niya ang isang tuyong dahon. "See this? This is a Monstera. Madaling alagaan pero kung hindi mo siya didiligan ng tama, malalanta. This one," tinuro ang sun rose, "Portulaca. Matibay. Kahit mainit, kahit walang tubig ng ilang araw, mabubuhay pa rin."

Tanong pa nito sa akin. saka ano tawag sa halaman na yan tanong pa ng mga ito. "Dama de noche" ang tawag sa halaman na yan. Sa kastila, pero sa tagalog ay "binibini ng gabi" o "babaeng gabi" ang ibig sabihin ay tuwing gabi lang siya namumukadkad, o namumulaklak. Doon kasi lumalabas ang ganda ng bulaklak ng halaman na yan.” tuwing gabi lang, Wika ko pa sa kanilang tatlo.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

(Mariz Pov) Ang hirap pala, no? Yung isang gabi lang, buong mundo mo parang gumulong na at hindi mo na alam kung saan ka lulugar kinabukasan. Pagmulat ko kaninang umaga, hindi mawala sa isip ko yung nangyari sa garden nung isang gabi, yung halik na ‘yon. Para akong tangang nakatitig sa kisame habang kinikilig, nanginginig, at sabay na natatakot. Iniisip ko kung totoo ba talaga ‘yon o baka panaginip lang. Pero hindi, ramdam ko pa rin hanggang ngayon ang lambot ng labi niya, yung init ng hininga niya, yung bigat ng kamay niya sa pisngi ko…

"Star, alam ko hindi madaling paniwalaan! Mahirap! Oo! But I know my heart clearly kesa sayo! Alam ko kung mahal kita o hindi! And I love you, Star! Mahal na kita! And I can give up Angel! I know it is so foolish of me to do! Tarantado na ako kung tarantado! Pero hindi ko alam, eh! Masaya na ako sa'yo! And I want you in my life hindi lang sa sulat, kundi gusto kitang makilala! Please, Star, kung nagkamali man ako sa nararamdaman ko, let's figure it out together! Tulungan mo ako! Dahil hindi ko na maiwasan ang di ka isipin!...Mahal na kita!" Matapos kong sabihin iyon halos hindi ako makahinga, isang linggo na akong nagpabalik-balik sa park pero walang sulat galing kay Star! Parang sinaksakan

"wow ang ganda. mangha kung saad "ang ganda ng moon tignan mo Mr.montaire. kaso nag tatago ito sa mga ulap, gusto mo bang malaman kung bakit sila nagtatago sa mga ulap. "why? "pakiramdam kase nila nakakasawa silang tignan kaya minsan lang sila magpakita madalas silang mag tago sa mga ulap, pero ang hindi nila alam maraming tao ang gustong makakita ng kagandahan nito at inihalintulad din ito sa mga tao dahil marami daw na nagtatago sa madilim nilang buhay at ayaw ipakita kung anong klaseng ganda ang Meron sila katulad ng moon nayun. pero hindi ko alam kung totoo yun nabasa kulang yun sa isang novel sa w*****d.

Sakto't walang tao roon. Kaagad kong tinahak ang pwestong 'yon at naupo. Hay! Gusto ko makalanghap ng hangin. Mahangin sa area na 'to at saktong-sakto para sa 'kin. Habang naghihintay, nilinga-linga ko ang paningin ko hanggang sa halos masementuhan ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Pamilyar na pamilyar siya sa 'kin. Teka? Oo nga pala! Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber!

Nandito ako sa garden at hindi ko man lang namalayan na lumapit pala ito sa akin "Teka lang, mukhang maganda ang panahon ngayun ah? Gusto mo bang ipahatid ko na lang dito sa garden ang agahan mo?" muling wika nito sa akin Kaagad din naman akong tumango Wala akong ganang kumain pero, kung hindi ako kakain, tiyak akong mag-aalala naman itong si Mama sa akin. At iyun ay ayaw kong mangyari

She made me feel loved over again. "shall we baby?" nilahad niya ang kamay sa harapan ko. May nakapaskil na masayang ngiti sa kanyang mga labi. Inabot ko ang kamay niya at inalalayan akong tuloyan nang makalabas ng sasakyan. Nasa isang malawak na garden kami na hindi ko alam kung nasaan nang parte ito ng pilipinas. This place is so romantic and breathtakingly beautiful.