Novel & Cerita Military Alpha Code

At mariing tinitigan ang pendant sa nakabuka kong palad. Iba ito sa lahat ng pendant parang iningreve talaga ito para sa mga code's. At mukhang mamahaling materyales ang ginamit para dito. May naka-ingrave din sa gitna nito, Its a simbol of Alpha. Sino kaya ang may gawa nito? Napabaling ang tingin ko sa paligid. Nakikita ko ang nakahandusay na mga katawan sa paligid. Mukhang tapos na ang trabaho namin dito.

Bumukas ang pinto, at bago pa man bumaba ang sakay, may anino nang gumalaw mula sa gilid. Isang putok ang umalingawngaw. At kasunod nito—katahimikan. “Alpha compromised,” ulat sa linya. Ngumiti si Aurora, hindi sa tuwa, kundi sa kumpirmasyon. “Now.” Parang domino, nagsimulang gumalaw ang lahat ng yunit. Ang mga linya sa mapa ay nagbago ng kulay. Ang mga target ay nagsimulang mawala—isa-isa.

Dali-dali akong lumabas ng sasakyan bitbit ang mga gamot na binili ko sa bayan. Naglakad ako papasok sa kakahuyan, nagbabakasakalimg makita ang asong nabangga ko kanina. Base sa pagkakaalala ko, kulay itim ang malaking aso at mabalahibo, purong kulay itim ang balahibo ng aso. ilang minuto na din akong naghahanap dito sa kakahuyan ag medyo malayk na ako sa kalsada. Gusto ko na sanang bumalik pero may kung anong nag-uudyok sa akin na magpatuloy sa paghahanap, marahil ay 'guilt' iyon.

Inangat niya ang kanyang mukha patungo sa pasukan ng bodega kung saan nakatayo ang pinuno ng kanyang tactical team na tulula sa tindi ng naging pagpatay. "Alpha Leader!!" she shouted, her voice echoing like thunder through the empty port, a demonic scream of a queen begging to save her life. "Get the medic team now! Clear the roads to our private facility! Move!" Natauhan ang buong team. Mabilis na kumilos ang Team Leader, sumasenyas sa medical team ng Strike Team Alpha habang tumatakbo papalapit sa kanila na may dalang trauma kit upang lapatan ng paunang lunas ang balikat ni Alora habang mabilis silang naghahanda para sa transit.

sabay-sabay na sagot ng kanyang mga tauhan. Lumapit si Dante, halatang pagod ngunit nananatiling alerto. "Mayor, the perimeter is secured. Na-deploy na natin ang buong pwersa ng *Alpha* at *Bravo* sa bawat barangay. But we have a situation." Kumunot ang noo ni Chance, inilalapit si Nayah sa kanyang tabi na tila isang pader na humaharang sa anumang banta. "What is it?"

" Shhh.. They will hear us Honey.." Mahinang bulong nito sa akin. Kumurap ang mga mata. " Anong n-nangyayare? Bakit ang daming patay?" Kinakabahan kong tanong. Kita ko na may mga mantsa rin siya ng dugo. Tumingin ito sa akin. " Your Alpha is here, together with his dogs." Sagot nito sa akin na kinalaki ng mga mata ko. Hindi.. Hindi maari 'to!

Pumanhik sa loob at pinindot ulit nila ang Alpha. Sa dami ng iniisip ko hindi na ako nagtanong pa. Hanggang sa nakarating kami roon at lumuwa sa aking paningin ang engrandeng entrance. Malaki ang espasyo ng alpha, parang dinisenyo ito talaga para sa kaniya dahil pagtapak ko pa lang, everything speaks so much about him. Dark, unforgiving, and dull. Dumiretso kami sa isang maliit na cabin at doon nila ako pinaupo. Parang nawawalan na ako ng lakas sa mga nangyayari at maging silang dalawa ay naninibago sa akin.

Sila ang papasok sa mismong rest house at haharapin si Don Ricardo. Sa ilalim ng kadiliman ng gabi, ang plano ay isinagawa nang may perpektong koordinasyon. Ang Team Alpha ay parang mga multo na naglagay ng mga spike strip at nag-abang sa mga kakahuyan. Ang Team Bravo naman, gamit ang kanilang liksi at kaalaman sa Arnis, ay parang mga anino na umakyat sa pader. Ang mga guwardiya ay isa-isang bumagsak nang walang tunog, tila tinamaan ng kidlat.

Ang dalawang pusong nanonood ay pawang nabasag at nagkakapiraso, ang mga nabuong pag-asa noon ay nalubog sa kailaliman ng karagatan. "Ren-ren!" bulyaw ng dalawampu't taong gulang na babae sa gitna nang nakakabinging pagsabog na nanggaling sa kubo na kinaroonan ng kaibigan niyang sundalo. Pinadala ang Alpha team sa isang misyon sa gitna ng isang kagubatan sa Mindanao para sagipin ang mga hostage na koreano. Ang akala nila ay makikipagsundo ang mga nang hostage nang humiling ang mga ito ng palitan. Ang kapitan ang nakipagpalit sa mga hostage kaya ligtas ang nga itong nasa tabi nila. Isa pala 'yon na malaking pagkakamali.

"Hindi... hindi traydor..." "Paola, huwag ka munang magsalita," pakiusap ni Kristoff. "Makinig ka..." pilit ni Paola. "Bago kami dinala sa Vault... may narinig akong pag-uusap nina Markov at ng nanay ko. Sabi nila, ang 'Valeriano' ay hindi lang isang apelyido. Isa itong anagram para sa isang code. Isang code na nakatago sa loob ng mga alaala ni Alexei."