Mutya Ng Bigas Novels & Stories

sagot ko sakaniya. Maaga kaming nakauwi ni Mama sa bahay dahil nakapaubos kami ngayon ng paninda. Dumiretso kagad kami sa tindahan ni Aling Mina para bumili ng Bigas. Kumita kami ng dalawang daang piso, labas na ang kapital ni Mama na five hundred peso. Kita ko sa mata ni Mama ang mumunting saya. Yung puso ko parang pinipiga habang pinagmamasdan si Mama. Masaya na siya sa ganon. Napakababaw ng kaligayahan ni Mama.

Sa sinabing iyon ng dalaga, nagpatuloy ang lahat sa pagkain. Habang kumakain, napapaisip pa rin ako sa napuna kanina ni Pete na presensiya ng sinasabing katutubo na napasama rin sa amin sa Maynila at ngayon ay naroon na rin muli sa tahanan ni Marissa. Nakapagitan sa amin inuupuan si Brix kaya hindi ko makuhang itanong pa ang hinggil rito.

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

May isang babae na gumabay sa kanila patungo sa isang lamesa. "Dito ang puwesto ng mga kasambahay at mga trabahador ni Mr. Montenegro." Hinawakan siya ni Maribel at saka naupo sa upuan. Tahimik niyang pinalibot ang kaniyang paningin sa paligid. May isang lamesa na napakaraming pagkain. May limang letchong baboy ang naroroon. Iba't-ibang putahe ang nakahain sa lamesa. Maraming prutas din ang nakahanda. Ang mga bisita ay may kaniya-kaniyang hawak na goblet kung saan may laman itong wine.

Ngayon, ang ESGC ang pinakamalaking kumpanya sa Baguio City at isa sa top three sa buong bansa. Si Magnus, sa edad na halos dalawampu't pito, ang pinakamayamang tao sa Baguio at ang number one bachelor sa listahan ng bansa. Napakaguwapo niya—isang perpektong mukha at katawan na pinapangarap ng bawat babae. Pero nananatili siyang misteryoso dahil tila wala siyang interes sa kahit kanino.

Kinukutuban na si Adrian kung sino ang nag-utos sa lalaking ito ngunit hindi naman siya puwedeng mangarap na tama ang kaniyang hinala. "Si Don Albert Lewis at pinabibigay niya ang isang milyon na ito para sa iyo."

Maging siya ay natahimik matapos ibigay ang cellphone kay Sandro. “Ikaw na ang bahala, Abra.” “Pumayag ka?” “Magkano raw ang itataya niya?” “Limang milyon,” “Mukhang desperado ang babae.” Pinaghandaan namang mabuti ni Abra ang kanyang gagawin bago ang itinakdang araw. Nakaramdam ng matinding kaba ang lalaki dahil matagal niyang pinangarap ang magkaroon ng anak. Habang ang isang sanggol na walang malay ay parang gagawin lang shield sa kanyang mga magulang na gumawa ng kataksilan sa kanyang asawa.

naka ngiting sagot ng lalaki. For me hindi rin ito maganda mas lalo buntis ang asawa ko baka mag ka-problema naman ito sa bato nito. “Ito po ang bayad.” Sagot ko at binigay ko ang 150 pesos dahil 130 ang isang extra large na baso ng mangga. “Keep the change.” Wika ko at nag pasalamat ito ang asawa ko naman ay masaya ng nakakain ng mangga.

Hindi ko na alintana ang bawas sa aking pera basta't nag eenjoy ako kahit ngayon lang. Pagkatapos manuod ng sine ay kumain ako ng mag isa. Inenjoy ko kumain ng La Paz Batchoy na may pares na siomai na maanghang. Pagkatapos kumain naglibot ko sa iba't ibang National Bookstore at namili ng mga libre na gawa ni Frezbae.

"Ibig sabihin hindi mo mahal ang nobyo mo?" "Mahal siyempre." "Ah kasi may pera." Natawa ako. "Bingo!" "Wala man akong pera sa ngayon pero swerte naman ang mamahalin ko." "Tsk. Kasi malaki ang k*****a mo, kuya? Oo, alam kong kinakain iyan pero di naman iyan nakakabusog. Wala namang sustansya ang lumalabas sa inyo. Parang malabnaw na gatas na hinaluan ng maraming tubig."