Min Jin Lee Pachinko の小説・ストーリー

Maging ang mga dokumentong sinilid niya sa folder. "Mr. Lee Min Ho?" May tinis sa boses nitong inulit ang sinabi niya. Tumango siya at muling lumingon rito. "Yes! Kamukha niya si Lee Min Ho, 'yung korean actor!" Kumislap ang mata niya nang sabihin iyon at lumapad ang ngiti. Matalim pa rin ang tingin nito sakaniya. "You're not entertaining him, but he was praising your work. He obviously appreciates you. What does that mean? Saan na papunta iyon?"

lakas loob na tugon ng Secretary Agad namang napapikit si Zara, pilit kinokontrol ang sarili. Ngunit hindi niya mapigilan ang galit na unti-unting umaakyat sa kaniyang dibdib. “Nasasayang lang pala lahat…” mahina niyang ani at agad nandilim ang kaniyang paningin at walang kahit anong salita ay Bigla siyang umabante, diretsong tinungo ang pinto ng opisina ni Daylen.

Kinuha niya ang kamay ko at inilagay niya ang card sa kamay ko. Lutang ko itong tinitigan. Ano ba kasi 'to? "Ano 'to? Pera naman ang inuutang ko sa 'yo eh. Aanhin po ba 'to?" Pinabaliktad-baliktad ko ito at niyogyog ko pa. Nagbabasakali akong may laman itong pera kahit piso. Kaso lang wala naman nalalaglag. Tyaka ang nipis din ng card. Kaya paano magkaroon ng laman 'to?

malungkot na saad ni Lola Matilda. “Do we really have to do that Lola? Pwede naman siguro na mag-operate ang mga iyon kahit nasa Pilipinas lang kami ni Indi,” nanghihinayang kong saad. Manufacturer ng mga Korean Food na in-e-export sa Pinas ang pamilya ng mga Jung who reigns from South Korea. My mom Loraine Jung, was the CEO of Daebak Foods Incorporated. The sole heiress of a vast fortune under the stewardship of her guardians, Nancy and Dominic Kim. They started exporting their products to the Philippines and one of their major buyers were my grandparents, Matilda and Anson Lee.

, excited na turan ng kaharap at di na niya napigilan ang tumawa. " At bakit ka tumatawa aber?", nakataas ang kilay na saad ni Alex sa reaction niya. " Gagawin mo talaga yun?" " Yes, i mean it!", " Uwi kana lang sa Pilipinas ipapakilaka ko saiyo ang kaibigan ko, mas gwapo pa kay Lee Minho mo", turan niya at mas lalong tumaas ang kilay nito. " Korean?", " Filipino but he looks like one",

I frowned. "Mga pogi sila at crush ko na mga Koreano, ma'am. Mga Oppa ko sila lahat. Lalo na si Lee Min Ho, Lee Jong Suk, Kim Woo bin, Kim So Hyun, Ji Chang Wok, Park Seo Joon, Lee Joon Gi, Park—" "Hep! Si Lee Min Ho lang ang bukod tanging kilala ko sa nabanggit mo, Kulot. Kaya tama na, okay?"

Bagama't naka-suit si Lee Min-joon at mukhang napakapino, pakiramdam niya ay hindi mabuting tao ang lalaking ito. Patuloy na nakangiti si Lee Min-joon. "Ako si Lee Min-joon, ang presidente ng Bank of Korea. Mabuting kaibigan ako ng ninong mo, Mr. Adler. Nandito ako para isama ka sa kanya. Sumama ka sa akin." Nang marinig ni Elle na ipinadala siya ni G. Adler, agad niyang sinabi, "Hindi ako pupunta! Please leave! Tim!"

“Grabe… Dad, sino ba iyon? Bakit sobrang sama naman ng ugali niya?” “A…” Napakamot ng noo si Seojun bago sumagot. “Si Kevin iyon, Kevin Lee. Half American, half Korean kong kaklase nung high school. Kaming dalawa ang palaging finalist sa mga drawing-related contests noon kaya hindi niya ko gusto. Hindi man sa pagmamayabang pero… Palagi ko siyang natatalo noon.” Ngumiti ang binata at bahagyang humalakhak ngunit pagak ang tawa nito, halatang pinipilit lang na pasayahin ang sarili.

Nakahanda na sina Park So-hee at Chil Eun-ji para sa kanilang misyong pagtugis sa "Black Eagle". Nauna na sa kanila si Gwan Ji-hoo at Yang Kang Min dahil kailangang nakapwesto na ang mga ito roon para makapagbigay ng tamang impormasyon sa kanila. Naatasan si Kang Min na magpanggap bilang isa sa mga bodyguards ng "Black Eagle".

Gulat na gulat pero bigla itong namula at napabungisngis. “Hoy grabe ka naman sa tauhan mo Sean! Okey! Gora, pakaladkarin mo si Lee Min Ho dito sa Pinas! Ako na ang excited! Walang impossible sayo diba? Wala! Ayyyy! Di ako makapaghintay!”