Novel & Cerita Misunderstanding

Napailing naman ako, "Nah, hindi pa nga e at baka nga hindi na kami magkakabati nun." "Aww, hindi pa rin? Pero hayaan mo na siya, 'wag mong pilitin ang sarili mo sa kanya. Tutal, darating rin ang panahon na maiintindihan ka niya. Hirap talaga ng mga misunderstandings na walang sapat na explanations at closure." I just smiled at her at saka ko na siya tinulungan sa pagluto at pagkatapos ay kumain na rin kami. Medyo marami-rami rin ang nagawa namin ni mommy this day and minsan, Saturdays lang ang tanging araw na nagbo-bonding kaming dalawa.

na nauna ng namatay sa isang malubhang karamdaman habang ang kanya namang Ina ay Hindi niya nasilayan mula ng siya ay musmus pa lamang tanging ang Antie lamang niya ang nagpalaki at umaruga sa kanya. Ngunit ng siya ay nasahuling taon na ng kanyang kurso ay nadiskobre na ito ay may stage four breast cancer at hindi na iyon naagapan pa na nauwi sa pagkamatay din nito sa paglipas lamang ng buwan.. At dahil sa salat sila sa buhay ay si Dan na nakanyang manliligaw ang tumustos sa lahat ng kanyang pangangailangan na hindi din naman niya nagawang tanggihan dahil ayaw niyang masayang at mahinto sa kanyang Pagaaral at sa mabilis na panahon ay sinagot din niya ang lalaki na nauwi sa pagpapakasal nila

sagot at paliwanag ng kliyente ko. A girl na workaholic, halata naman hindi ba? Nang dahil sa sobrang focus sa trabaho ay wala ng time sa love life kaya she asked for my help. "Wow, girl! Congratulations in advance! I'm happy you. So you mean ba hindi ka kapupunta ngayon?" Masaya kong saad. Mula sa puso talaga ang pagbati ko. I wasn't disappointed na hindi siya makapupunta dahil I'm not on my way pa, pero kung naroon na siguro ako at saka lang siya nagpasabi na hindi siya makakarating ay baka i-delay ko nang i-delay ang susunod na mga meetings namin pati na ang match niya bilang ganti. Naku!

Mahigit isang oras na kaming nakaupo roon, hinihimay ang bawat detalye ng weekend ko kasama si Dylan—mula sa tingin niya, sa katahimikan niya, hanggang sa mga salitang hindi ko makalimutan. “Sinasabi ko lang, you could create some… reasonable misunderstandings.” Tumigil siya sandali, parang pinipili ang mga salita. “Like having dinner with a male friend. Or posting a casual Instagram story. Or maybe mentioning someone you've been talking to a lot lately kapag nandiyan siya.”

We've been together through hardship of Nursing in school, in clinicals, in work and in med school. "Don't defend him. The more you defend his stupid action, the more you try to understand his side, you'll burn in to ashes." Huminga ako nang malalim. "Naiintindihan mo ang side niya pero kailan mo iintindihin ang sarili mong nararamdaman sa sitwasyon? You always see yourself as the villain in that story base on how you explain it to me, but when will you realize that he's stupid? I mean, he's the one who started this mess. Siya ang bobo dahil sinisi ka pa niya kaya ka nasaktan kasi umasa ka. No. That's not how understanding a person goes. Understanding someone is about acknowledging the good

"Called your name ten times! Ang aga-aga, sabaw ka. My god Faby! Iyan ba epekto ng halik ni Joshua?" Tila nakalimutan ko lahat ng bumabagabag sa utak ko matapos kong marinig yung sinabi niya. Bagkus, parang umakyat lahat ng dugo sa pisngi ko dahilan para uminit ito. Mabilis ko siyang hinila palapit sa akin bago tinakpan yung bibig niya, "Anong sinasabi mo? People might misunderstand!" "Anong misunderstand? Anong ka misun-minsunderstand dito?" Taas kilay niyang tanong sabay pakita sa akin nung phone niya.

mahinahon na pagkakatanong ko sa kaniya. "Krystal, It was just a misunderstanding—" "Misunderstanding? But it feels like a collective year of hatred and anger. Misunderding pa rin ba iyon?" I cut him off, confused about what they’re up to. “I’m not stupid Lucas, yung iringan ninyong dalawa, halata na meron kayong galit sa isa’t isa then you just tell me na wala lang iyon?” diin na sabi ko.

Hindi ko lang kayang itago ang disappointment na nararamdaman ko dahil minsan sa buhay ko nagmukha akong gago. Umiling-iling naman ito habang matamang nakatingin sa akin. "Sinubukan mo na ba siyang tanungin? Kasi may pakiramdam ako na may nangyaring misunderstanding sa pagitan n'yong dalawa eh." "Tapos na iyon para ungkatin pa." "No! Hindi matatapos ang issue sa pagitan n'yo kung pareho kayong gustong kalimutan na lang iyon, Man."

Mas gusto ko lang na malinaw agad ang boundaries sa pagitan namin. Alam ko kung paano gumagana ang misunderstandings. Minsan, hindi kailangan ng malalaking eksena para magkaroon ng problema. Isang maling assumption lang ay sapat na para magdulot ng tampuhan o pagdududa. At sa totoo lang, ayoko nang magkaroon ng kahit anong sitwasyong pwedeng pagmulan ng sakit para kay Mitch. Napansin ko ang bahagyang pagbabago ng expression ni Venice bago siya ngumiti.

She wouldn't and will never understand me! Hindi na lamang ako nagsalita dahil kahit bali-baliktarin ko man ang usapan ay tama pa rin ang kaniyang sinabi. Umiyak lang ako nang umiyak. Tangina bahala nang mabakla ako sa paningin ng mga papasok. Sobrang sakit lang kasi. Ang sakit sakit! She kept on comforting me. Telling me some comforting words that she thought could help me but she was wrong.