Novel & Cerita Misunderstanding

Sa halip, kalmado itong nagsalita, “Alam mo ba kung paano maiiwasan ang hindi pagkakaintindihan sa pagitan ng dalawang tao?” “Paano?” tanong ni Harmony, nagtataka kung bakit bigla ito naging parang guro. “Communication,” sagot ni Darien. “Alam mo ba kung gaano kahirap hulaan ang iniisip mo nitong mga araw? Magkaiba ang utak ng lalaki at babae. At dagdag pa, mas matanda ako sa 'yo ng walong taon. May generation gap na nga tayo, eh. Sa totoo lang, kahit pinakamahirap na exam noon, hindi ako nahirapang sagutan gaya ng pag-unawa sa 'yo.”

'Yon naman talaga ang gusto kong sabihin sa kanya, hindi ko lang talaga alam kung paano ko sisimulan. "Tama. Isipin mo na lang na walang nangyari. Hindi ko kailangang humingi ng paumanhin at hindi mo kailangang mag-sorry sa akin. It was a mistake at hindi natin iyon sinasadya. Kalimutan na lang natin. And besides, ito na rin naman ang una't huli nating pagkikita, 'di ba?" Hindi ako makatingin nang diretso sa kanya. Naiilang kasi ako.

“Mas mabuti ng hindi siya madikit sakin para layuan niya ko ng sa ganoon, mapanatag ang kalooban ni Lavenia.” Anong klase namang rason yan? “So hindi ka galit sa kaniya?” “Hindi nga.” Ngumuso ako. Yung kaba ko kanina ay nawala. Kulang lang talaga kami sa communication. This kind of thing ay dapat naman talagang pinag-uusapan ng sa ganoon ay maiwasan ang misunderstanding. “Pero honey,” ginamit ko ang malambing kong boses para aluin siya. Kasi kahit saang anggulo tignan, mali na iniiwasan niya ang kapatid niya.

“Hmm, sa tingin mo ba dapat akong magalit kay Feron dahil may mga bagay siyang hindi sinasabi sa akin? Alam ko naman na hindi lahat ng bagay dapat i-open up lalo na pag tungkol sa business pero kasi, paano kung pagsimulan ng misunderstanding?” “Tulad ng? Baka sa part mo misunderstanding pero sa side niya wala lang, bakit hindi mo na lang siya tanungin at pag-usapan ninyo para alam niya na gano’n ang iniisip mo?” Tanong niya habang naglalakad kami sa park hawak ang tig-isa kaming cone ng icecream. Right, iyon nga lang ang paraan para matapos na itong iniisip ko.

Her heart flinched when her baby started sobbing on her shoulder like she just lost her favorite toy. "Daddy not love Casey." "N-no, baby. Real daddy loves you." Himigpit ang yakap niya sa anak kasabay ng paulit-ulit na pagmura sa sarili. ‘What the heck am I doing?’ "Daddy Chester..." "No baby. It's not Daddy Chester. It's uncle." "Daddy!" Cassidy wailed even more in her arms. Her little legs were kicking and her arms were flying all over Kimberly's rattled face. ‘Kimberly! Wala ka na ba talagang gagawing tama? How could you possibly think that a three year old child would understand what you're saying? How could you even lie to your daughter? Hindi siya mahal ni Jace! Jace hates her!’

“Tito, relax, nagkaroon lang po ng misunderstanding—" “Misunderstanding na umabot sa pambubugbog? What exactly happened, Justin?" sikmat nito na nagpapikit sa mga mata ko. Kung hindi lang kabastusan ay lalabas na talaga ako ng walang paalam, makaiwas lang sa sermon.

“Kung anuman iyan, pag-usapan na agad ninyo kaysa naman lumala pa. Hindi naman maitatangging mahal na mahal ninyo ang isa’t isa. Misunderstandings could lead to serious marital problem, you know. Hindi pa man ako naikakasal, pero alam ko na ang bagay na iyan base sa obserbasyon ko.” Siya naman ang napabuntonghininga. “Naiintindihan ko naman siya, ako lang talaga itong hindi matanggap ang mga rason niya,” paliwanag niya. Ngumiti ito. “Don’t worry, maiintindihan din ng kaibigan ko ang rason mo. But maybe, not tonight. Kaya pagpasensyahan mo na siya. Ganoon talaga si Bray, minsan magaspang ang ugali. Sala sa init, sala sa lamig.”

“Wala po, wag na po kayong mag-abala.” “Okay sige.” Umupo rin siya sa harapan ko. “Bakit pala hindi mo kasama si Console? You're both studying at the same university.” Natahimik ako. I will be honest. Ayokong magsinungaling sa kaharap. “We're not okay po. We had a misunderstanding.” He nodded. “I see. Dapat magka-ayos na kayo. Ang pag-aaway hindi dapat pinatatagal, baka lumala.”

Panahon na para bigyan ko siya ng pagkakataong makalapit sa akin nang tuluyan. Napaisip ako, pwede pa kaya sa amin ang term na "Mutual Understanding" o M.U.? Bigla akong natawa nang mahina sa sarili ko. Ang tanda na namin para sa mga ganoong salita na pang-high school o pangkolehiyo. Masyadong pabebe pakinggan para sa isang abogada at isang CEO.

Nagsalita si Astrid at umakyat na sa hagdanan. Pinanood ni Amara si Astrid na nakatayong mag-isa at hindi niya mapigilan na makaramdam ng pagkakonsensya sa inasal nila kaninang mag-asawa. Sa kabila ng lahat, si Astrid ay hindi maipagkakaila na bahagi pa rin ng kaniyang sariling laman at dugo. Kahit na ito ay hindi nila nakikitaan ng potensyal, siya pa rin ay kanilang anak. “Astrid, I'm sorry I misunderstood you.”