Moaned Novels & Stories

"I love your moaning, please moan my name... "Ahhhh! Ooooh! Petersonnnnnn!" nababaliw na sigaw ko. Dahil ramdam ko na ang kamay nitong gumagapang sa pagkababa* ko at sinisimulan ng ilabas pasok nito ang daliri niya sa lagusan ng pagkababa* ko... "Petersonnnnn! Oooooh! Ang saraaaap!" mulibg halinghing ko...

natatarantang sigaw ni Mommy Moira. Samantalang ako naman ay yakap-yakap ang katawan ni Mommy Helena. "Mommy, Mommy idilat niyo ang mga mata niyo!!! Umiiyak kong wika habang hinahaplos ang mukha nito. Itinapat ko ang aking tainga sa dibdib nito at naramdaman ko na hindi na ito tumitibok. Agad naman lumapit si Mommy Moira at dinama ang pulso ni Mommy Helena. Umiling-iling ito sa akin habang malungkot na nakatingin sa akin.

"Ugh... uhmmmm. Ohhhhhhh." Hindi ko na alam kung ano bang klase ng ungol ang dapat lumabas sa bibig ko dahil halo halo na naman ang nararamdaman ko. May sakit o hapdi sa bawat paglabas masok niya sa akin na may kasama din namang kakaibang kiliti. "Uhmmmmm.." I moaned again. Hinawakan ko pa ang mga hita ko na nakasampay sa braso niya para mas umangat ang balakang ko at makagalaw siya ng maayos para pareho kaming hindi mahirapan.

Napasigaw siya dahil sa sobrang sakit at hapdi. “Ughhh! Ang sakit! Aray!” sigaw ni Monica. “Sasabihin mo ang LAHAT o hindi!?”

Pumunta naman ako sa tabing dagat at nag mumuni muni kung bakit ba Sinabi ni Moan Yun sakin. " Tss, bat di ka nakisaya Doon at nagmumokmok ka dito?" Agad naman akong napaharap Kay Master. " Wala lang gana " sambit ko habang nakatingin sa malayo " Sus, brokenhearted ka lang" wika nito at inabutan ako ng isang beer " Di ko Kasi maintindihan Yung babaeng yun" reklamo ko

Ang hininga na lang nito at ang sunod-sunod na kabog ng kaniyang dibdib na lang ang kaniyang naririnig. “Miss Mona is there something wrong? Bakit parang hindi ka makapagsalita?” Ang mga mata ni Yael ay nakapokus sa mga mata ni Mona. Sa isang iglap, naging malikot ang kaniyang mga mata at natuon iyon sa labi nitong nakaawang. Nakaramdam siya ng biglaang uhaw. “I…I'm sorry, S-Sir Yael…” Kumunot ang noo ni Yael. "You're sorry? For what? I'm just asking you a single question.”

ngisi ko na napapahaplos ng palad sa malapad niyang dibdib. "Oh, shit. Mokang," ungol nito sa pagsuot ng palad ko sa kanyang dibdib. Napapangisi ako na nilalaro ang nīpples nitong tayong-tayo! Tila natatae naman itong namumula ang mukha na hindi mapakali. "Sira ba tyan mo, Mokong? Natatae ka ba?" "Fvck. Nasasarapan ako. Shit, Monica. Binabaliw mo na naman ako e," namamaos ang boses na anas nito.

Ayoko nang umungol ulit at iparinig dito na may nararamdaman na akong kakaiba sa kanyang ginagawang ulos. "Honey, moan. Moan, Martelle, moan." He is saying those words while moving, hitting my core deeper. "Don't restrain your moan, honey. Let it out and moan for me." Kinagat nito nang marahan ang dibdib ko at s******p nang mariin, habang ang kabilang dibdib ko naman ay masuyong hinihimas ng kanyang palad. "Ughhmmm...." I don't stop my moan when I feel something inside me burst out.

Sa pag lalakad ay hindi napansin ni Monique ang isang may kalakihang bato na naka harang sa daan, ayun semplang, hindi lang iyon. Halos mapa sigaw siya sa sakit nang sinubukan niyang tumayo, hindi niya na kailangang tingnan alam niyang natapilok siya kaya sa kanang paa nag mumula ang kirot. “Aww Shit!” Inis na reklamo ni Monique, hindi niya alam kung dapat ba siyang mag pasalamat na nasa likuran siya ng mga kasama at walang naka pansin sa kalampasan niya o dapat siyang kabahan dahil hindi niya makuhang tumayo dahil sa sakit ng paa mula sa pag kaka tapilok at dahil walang naka kita ay wala ring tumulong sakaniya.

he replied without looking at me. "And for the record, you act so bad. Your moans were a bit too high-pitched. It was annoying and unconvincing." The audacity of this man. Unconvincing ang poték, malamang! Ikaw ba naman umungol dahil lang inutusan kang umungol. Tingnan ko kung 'di ka magmukhang tanga. "Well, your ‘groan’ sounded like you were constipated too. Wag kang mayabang d'yan."