Novel & Cerita Monte Cristo

Ayaw naman niyang masayang ang effort ng huli. "Sige po, subukan ko kung makita ko siya. Dadaan po ako sa farm bago umalis." "Mag-ingat ka at salamat ulit sa halagang inabot mo sa amin." Nakangiting niyakap ni Cris ang ginang bago umalis. Dala niya ang kaniyang motorcycle kaya mabilis na narating ang malawak na lupain. Muling tinanaw ni Cris ang patag na lupain at ang kulay luntiang mga damo. Buhay na buhay ang tanawin ngunit tila'y ang lungkot ng kaniyang pakiramdam. Mula sa malayo ay tanaw din ang malaking bahay na napapalibutan ng mataas na pader at mga puno.

Kahit na second time na sasakay si Cristine sa kotse ni Carl ay malaki pa rin ang nararamdamang pagkailang ng dalaga. "Saan ka nga pala nakatira Cristine?" Pagtatanong ni Carl. "Sa Sampaloc po Sir." Tugon ni Cristine. "Kasama mo ang family mo sa house ninyo?" "Yes Sir." Maikling sagot ni Cristine na may halong pagkailang. Sa isip ni Cristine ay bakit biglang naging interesado si Carl sa buhay niya. "Pasensya ka na kung marami akong tanong."

Hindi puwede 'yon. Sa kabilang banda naman, si Sander Monte Cristo Jr. na kakauwi lang mula sa isang business gala at medyo hilo pa sa nainom na alak, ay biglang napatigil sa gitna ng kanyang madilim na sala. Sa ilalim ng manipis na liwanag ng buwan na tumatama mula sa glass windows, gumulantang sa kanya ang isang pigura ng babaeng naka-puting daster na bulaklakin na nakalugay ang mahabang buhok. Ang buong mukha nito ay purong puti lang na parang White Lady na naglalakad sa dilim patungo sa kanya.

VILLA AGATHA-RANCHO Monteverde Nasa pinakadulong bahagi na ng Zambales ang pinakamalawak na hacienda na pag-aari ni Don Sylvestre Mondragon, ang pinakamayamang haciendero sa bayan ng Zambales. "Matagal na hong wala sa Club Carolina si Rosalinda Buenamente, Senyor Sylvestre. Dalawang dekada mula nang umalis siya sa club ay hindi na siya muling nagpakita pa." Mahabang litanya ng private detective na binayaran ng Don upang ipahanap ang babaeng ibinahay niya dalawampu't limang taon na ang nakalipas.

Tanong nya sa sarili at dumungaw sa maliit na bintana. Mula sa maliit na bintana nasisilayan nya ang mga guest ng Resorts na ibat-ibang lahi. Kung ikukumpara ang Del Castillo sa karagatan sa dulo ng San Miguel ay tila mas malawak at malaki ang public beach sa dulo ng San Miguel. Pero maayos lang ang Resorts dahil maraming pang atrak ito sa mga dayuhan. Hindi tulad ng public beach na tila masasabi nyang natural beauty walang kung anu-ano pero malakas ang atak.

Sa loob ng halos isang buwan ng pagtatrabaho ko ay masasabi kung marami na akong natutunan at ipinagsasalamat ko 'yon lahat kay Veronica dahil pinaturuan niya ako sa kanyang driver kung paano magmaneho ng sasakyan. Sikat ang hotel na pinagtatrabahuan ko, puro mayayaman ang madalas na nagpupunta dito dahil sa loob nito ay may nakatayo ding casino kaya hindi na ako nagtataka kung bakit dinadayo ito ng mga tao lalo na ng mga businessman.

Umipisa na ang celebration sa christmas day sa hacienda ng mga montevede pumunta sa stage sila siñiora Celeste at séñior asthon para mag bigay ng kunting speech para sa lahat ng doon, tumayo ang lahat ng mga tao para bigiyan galang ang dalawang matanda at kasama ng mga ito ang isang lalaki na naka damit ng puti na mahaba kilala nila ito kasi isa itong pari sa simbahan nila dito mismo sa loob ng hacienda, ng umpisa ng mag salita si donya celeste ay muli silang umupo. "Good evening everyone and merry chrismas sa inyong lahat, at sana lahat ng tao dito sa hacienda de monteverde ay nakadalo dito sa ating pag tipon-tipon para sabay nating salubongin ang chistmas day o araw ng kapanganak ni jesus

si Gretel habang inaayos ang ilang mga papers sa sariling mesa. "Sa tingin ko, kaugali daw no'n si, Sir Hugo. Iyon ang naririnig kung sabi-sabi. By the way, napag-aralan mo na ba ang ilang pamamalakad sa grapes production?" "Familiar si Hugo. Hindi ba't kapatid 'yan ni Hercules na nakapangasawa ng isang Montenegro? Iyong kapatid ni Mike Montenegro na ama ni Lucas? Iyan ay kung hindi ako nagkakamali," saad ni Gretel. Pero hindi siya pamilyar sa lahat ng mga Montenegro, pero kilala sa lipunan when it comes to business. "I maintaining our profits, pinoprotektahan ko rin kasi ang water quality, soil, and siyempre human health."

Hinayaan na niyang mauna itong kumain kasama ang apo na si Minggay. Sa isang sulok ng Casa Del Los Benditos, paliko papuntang kusina, ay may isang maliit na altar. Sa altar, ay may nakapatong na limang rebulto ng iba't ibang santo, pero ang pinakapaborito ni Father Mer sa kanila ay ang istatwa ng birhen ng Fatima. Maliit lang ito, hindi lalampas ng isang metro ang laki. Kung susukatin, malamang kasing laki lang ito ng bisig ng tao. Madalas itong hawakan ni Father Mer sa tuwing nadadaanan saka siya magsa-sign of the cross. Sa paniwala niya, dagdag proteksyon iyon laban sa mga masasama at pampasuwerte kahit na hindi naman talaga siya naniniwala sa suwerte at malas. Mga intsik lang ang mahilig

Ngingisi-ngisi itong si Lucas na akala mo eh nanalo sa lotto habang nakatingin sa amin dalawa ni Cayden. "How's the trip? How's the first class ride August?" Pang-aasar pa talaga nito sa akin. Sinamaan ko naman ito ng tingin. Palalagpasin ko muna ang buwiset na ito pero pag ito namuro pa, talagang makakatikim na talaga ito sa akin. "This is the Valley of Mundane." Saad ng aming navigator na ang pangalan ay Crisanto. Just imagine. Noong unang narinig ko pangalan niya akala ko eh kabatch ito ni Jose Rizal. Kapanahunan pa ni kupong kupong yang pangalan!