Stay Awake Agatha Wattpad Novels & Stories

Pero hindi pa ako handa na harapin siya. Hanggang sa mamatay ang tawag mula sa kanya, akala ko ay hindi na siya ulit tatawag nang biglang magring ulit ang telepono. Wala naman akong nagawa kung hindi sagutin iyon. "Hello?" medyo irerableng sagot ko rito. "A-Aga...Agatha...he's awake," umiiyak niyang saad―ramdam ko ang panghihina ng katawan ko ng marinig ko ang sinabi niya.

Nakashade Kasi ako Kaya Hindi niya ako nakikilala. Tinanggal ko Naman Ang shade ko at ngumiti sakaniya. " Hello Warden long time no see" sambit ko habang nakangiti sakaniya. Mas Lalo namang kumunot ang noo niya ng makita niya ang pagmumukha ko hindi niya parin ata ako nakikilala. " I am Agatha, Agatha yung babaeng buntis na ipinakulong ng mga Dawson ?" Sambit ko naman bigla namang bumilog ang mga mata niya.

Sa madaling salita, si Agatha na uminom ng isang tasa ng kape sa umaga at nagsabing hindi siya gutom, bumuli ng isang tasa ng juice sa palengke sa tanghali at patuloy na nagsabing hinsi siya gutom ay kumain ng isang malaking steak, kalahating pizza at iba pang kung ano-anong kutkutin sa gabi. 8:00 p.m na nang makauwi si Agatha. Naligo siya, humiga at agad na nakatulog na walang pakialam kung may tao man sa kwarto kasama niya nung gabing iyon, dahil wala na siyang lakas para mag-isip pa. Nang gabing iyon, narinig niya ulit ang malamlam na tunog ng mga dahon na lumalagitik sa hangin at ang banayad na bango ng gardenia, at natulog nang mahimbing buong magdamag.

Mayamaya pa ay napansin na ni Zey na nakatulog na si Agatha, tumayo na siya at inayos ang pagkakahiga ng kaibigan at nilagyan ng kumot. "Naniniwala akong gagaling ka din." bulong niya dito. Bumalik na siya sa inuupuan niya kanina at binuksan ang kanyang laptop, kahit na nasa ospital ay madalas niya itong dala para kahit papaano ay tuloy pa din ang trabaho niya kahit wala siya sa opisina. Alam niya din na babalik din mamaya si Belle dahil dito din kasi mag iistay 'yon para kahit papaano ay may kasama si Agatha at ang nurse nito. Aalis lang siya kapag kailangan niya pumunta sa kumpanya o kaya magreport kay Ethan.

Pero, gagawin ko ang lahat para iwan niya ako kahit saglit lang. “Oo, paki na lang. Salamat.” Tumayo ako habang paalis na siya at nagkunwaring hindi nananakit ang ulo ko. Nang makita niya ang ginawa ko, tinaasan niya ako ng kilay at bumalik sa tabi ko. “Ano bang ginagawa mo, Agathe? Umupo ka na lang at hintayin mo ako dito.” Napasulyap ako sa maliit na sugat na dumudugo sa kanan niyang braso at nagsabi. “Kailangan nating gamutin ang sugat mo. Saan ako makakahanap ng medicine kit?”

Nangunot ang noo ni Darius sa isinagot ng anak, "Nakatulog pero hindi man lang siya nag-abalang gisingin ka? Paano kung may iba pa siyang ginawa sa iyo na hindi mo namamalayan?" "Sinubukan naman po akong gisingin ni Daniel," depensa ni Agatha nang sandaling iyon. "Nagkataon lang po na hindi ko talaga narinig ang panggigising niya sa akin kasi ako po ang tulog nang oras na iyon."

”Oh sige, ikaw na ang bahala sa asawa mo. Halos mag-aalas tres na ng madaling araw ay hindi pa rin umuuwi si Zayn. Inaantok na rin ako. Hindi ako sanay na magpuyat. Nagtimpla na lang ako ng kape baka sakaling magising ako. “Bakit gising ka pa?” Iritadong tanong ni Zayn pagkapasok ng bahay. Hinintay ko siya sa sala habang nagkakape ako. Napalingon ako sa kanya.

Sandaling panahon na lamang ay makakapiling ko na siya. Napalingon ako sa pinto ng makarinig ng mahihinang katok. "Ate, pwede ba akong matulog sa tabi mo?" Si Agatha na nakasuot na ng pantulog. Niluwagan ko ang bukas ng pinto. Masiglang tumalon sa kama si Agatha at pinailalim ang sarili sa makapal na kumot. Nangigiting tinabihan ko ito. Yumakap siya sa akin at inihilig ang ulo sa aking balikat. Inabot ko ang buhok niya at marahang sinuklay-suklay.

Inayos niya ang sarili at lumapit kay Agatha na ngayon ay nakatungo ang ulo at nakapikit ang mga mata. “Agatha.” She gently called. Hinawakan niya ang braso nito at marahan na niyugyog. “Agatha.” Tawag niya muli. Agatha groaned. Tila naisturbo sa mahimbing na tulog. “Can you still drive? O sa ward ka na lang matutulog? Ililipat na si Daddy sa ward, Agatha.” She said. Dahan-dahan na nagmulat ng mga mata si Agatha. Pulang-pula iyon at halatang nabitin sa tulog.

Ngumiti siya, at dahan-dahan niyang ipinakita ang isang bahagyang dominant na side: “Hindi kita pipigilan.” Ang oras ay dumaan sa mga simpleng touch at bulong—walang halik, ngunit bawat haplos ay nag-iinit ng dugo at damdamin. Agatha, sa kabila ng kanyang ipinikit na mga mata, ramdam ang kagustuhan na sumuko sa bawat paglapit ni Albert, ngunit alam niyang kailangan niyang manatili sa hangganan. Sa pagtatapos ng araw, lumabas si Agatha sa opisina, nanginginig, namumula, at may halong takot at excitement.