Novel & Cerita Monte Cristo

si Gretel habang inaayos ang ilang mga papers sa sariling mesa. "Sa tingin ko, kaugali daw no'n si, Sir Hugo. Iyon ang naririnig kung sabi-sabi. By the way, napag-aralan mo na ba ang ilang pamamalakad sa grapes production?" "Familiar si Hugo. Hindi ba't kapatid 'yan ni Hercules na nakapangasawa ng isang Montenegro? Iyong kapatid ni Mike Montenegro na ama ni Lucas? Iyan ay kung hindi ako nagkakamali," saad ni Gretel. Pero hindi siya pamilyar sa lahat ng mga Montenegro, pero kilala sa lipunan when it comes to business. "I maintaining our profits, pinoprotektahan ko rin kasi ang water quality, soil, and siyempre human health."

Hinayaan na niyang mauna itong kumain kasama ang apo na si Minggay. Sa isang sulok ng Casa Del Los Benditos, paliko papuntang kusina, ay may isang maliit na altar. Sa altar, ay may nakapatong na limang rebulto ng iba't ibang santo, pero ang pinakapaborito ni Father Mer sa kanila ay ang istatwa ng birhen ng Fatima. Maliit lang ito, hindi lalampas ng isang metro ang laki. Kung susukatin, malamang kasing laki lang ito ng bisig ng tao. Madalas itong hawakan ni Father Mer sa tuwing nadadaanan saka siya magsa-sign of the cross. Sa paniwala niya, dagdag proteksyon iyon laban sa mga masasama at pampasuwerte kahit na hindi naman talaga siya naniniwala sa suwerte at malas. Mga intsik lang ang mahilig

Ngingisi-ngisi itong si Lucas na akala mo eh nanalo sa lotto habang nakatingin sa amin dalawa ni Cayden. "How's the trip? How's the first class ride August?" Pang-aasar pa talaga nito sa akin. Sinamaan ko naman ito ng tingin. Palalagpasin ko muna ang buwiset na ito pero pag ito namuro pa, talagang makakatikim na talaga ito sa akin. "This is the Valley of Mundane." Saad ng aming navigator na ang pangalan ay Crisanto. Just imagine. Noong unang narinig ko pangalan niya akala ko eh kabatch ito ni Jose Rizal. Kapanahunan pa ni kupong kupong yang pangalan!

Habang nagbiyahe na kami napansin ko parang kanina pa may nakabuntot na sasakyang montero na itim sa amin pero isinawalang bahala ko na lamang ito baka nagkataong parehas lang kami ng dadaanan. Malapit na kami sa aming destinasyon, napadpad kami sa isang kubo na malapit sa dagat. Bumaba naman agad kami ni Marco at agad nagpunta sa babaeng may edad na naka tungkod at nakaupo, malayo ang tingin at medyo may edad na ito. Ale, magandang umaga po. Maaari po ba magtanong kung saan nakatira si Miguel Garcia at Cassandra Montenegro?

sabi pa niya saka pa ngumiti. Hanggang may sumingit din na isang kaklase nila. "Hello, I'm Cristian, but you can call me Crissy," nakangiting saad ng isang lalaki..este isang medyo malambot na lalaki, he is a free-spirit guy na halatang bading, pero he remain manly in his shirt and pants na napaka-neat tingnan. "Hi, kamusta, nice meeting you, I'm Cassandra.." sabi pa ni Cassandra na nakipag-kamay din kay Crissy.

“Satisfied now?” “Whatever.” Inismiran niya ito. Pinisil nito ang tungki ng kanyang ilong. “Krishna is a common male name in Nepal and India. Now you know.” Hindi na niya ito pinatulan. Niyaya na lang ni Triana si Devance na subukan ang mga extreme rides na naroon matapos niyang maubos ang iniinom na mango juice. Baka lalo pa siya nitong tudyuin na nagseselos.

anaman niya at napahagikhik siya sa loob niya. Nakita niya ang pagngalit ng nga panga ng bwisit na si Maxus. Natutuwa siya sa nakikita niya dahil quotang-quota siya sa pagsasalita ng masakit para mamatay ang pride ng lalaking iyon, na mas mataas pa sa Mount Everest.

*CHAPTER FORTY THREE* In the far reaches of Santa Mesa City, nestled in the North, a colossal mountain stood tall and proud, casting an imposing shadow over the land. Much like the legendary Mount Serat and the Bronze Mountain Range in the east, this majestic peak boasted rugged summits that seemed to yearn for the heavens. Adorned in a vibrant tapestry of lush greens and earthy browns, it demanded the attention and reverence of all who beheld its awe-inspiring splendor.

Paanong hindi niya makikilala ang kasama at seryosong kausap nito sa lamesa ilang metro ang layo sa kanila, eh, noon pa man ay gusto na niyang sapakin iyon? "Apolinario Mabin—este…Montecarlo." He answered as his jaw immediately tighten upon staring at Rio's fucking smirks. ///

Nanlalaki ang mga mata ko habang patuloy na humahakbang ang aking mga paa palapit sa kanya. Kusang huminto ang aking mga paa nang nasa tapat na ako ng lalaki. Napansin kong guwapo ito. Makapal ang kilay, matangos na ilong ngunit at makinis na balat na sa sobrang kaputian ay para nang ibinabad sa suka. Ngunit kahit maputlang-maputla ang hitsura nito at medyo violet ang kulay ng mga labi ay hindi maikakailang guwapo ito. Mestizo ang anyo nito at hindi mukhang Pilipino. Bakit kaya siya nakahiga sa malamig na bato? Sino ang naglagay sa kanya diyan? Siya ba ang tumawag sa akin kanina?