Stay Awake Agatha Novels & Stories

Mukhang mga walang balak umuwi. Nakatambay lang naman dito. "Itinataboy mo ba kami?" Hinampong tanong ni Rachel. "Hindi naman sa gano'n kaya lang ay gabi na." "Hindi kami aalis hangga't hindi pa nagigising ang asawa mo." Si Agatha. "Sinabi niyang lulutuan niya kami ng meryenda. Kaya hihintayin namin siyang magising." Nagulat ako. "Seryoso ba kayo? Paano kung bukas pa siya magising?"

Amusement splashed in Eleuthera's eyes as she watched the target's movement. Awakening from a deep sleep, he's inside of her family's guest room. Kanina pa ni Eleuthera pinagmamasdan ang lalaki, hinihintay ang paggising nito sa ikatlong araw mula nang nasalba niya at ng kasamahan. Sa kabutihang palad ay wala itong natamong malubhang sugat na nagpapakritikal sa kalagayan. Naisip ni Eleuthera na may posibilidad na may dugo ang lalaki ng isang masamang damo, mahirap mamatay o sadyang hindi pa talaga nito oras. Ika nga, pag oras mo na ay oras mo na, tumakbo man ay hahantong pa rin sa kamatayan.

At muli niyang ipinikit ang kanyang mga mata dahil nahihilo pa siya ng sobra. Hangang sa bumukas ang pinto. Si Agatha. “Magandang umaga, Master Gabriel. Alam kong gising ka na. Makakabuti itong mainit na sopas at itong inumin para sa hangover mo.” Hangover? At dahil sa salitang iyon naalala nga niya ang nangyari kagabi. Yung babaeng malandi… Itinulak niya ito. May bumugbog sa kanya…

Ayaw kong makasira ng pamilya kaya sana mawala na itong nararamdaman ko para sa kanya. Hindi ko alam kung gaano ako katagal na umiyak sa mga bisig ni Nicco until I fall asleep. Nagising na lang ako na nasa higaan na ako. Bumangon ako. It's already seven in the morning. Masakit ang ulo ko at mata sa kakaiyak not because I'm drunk.

Sandaling panahon na lamang ay makakapiling ko na siya. Napalingon ako sa pinto ng makarinig ng mahihinang katok. "Ate, pwede ba akong matulog sa tabi mo?" Si Agatha na nakasuot na ng pantulog. Niluwagan ko ang bukas ng pinto. Masiglang tumalon sa kama si Agatha at pinailalim ang sarili sa makapal na kumot. Nangigiting tinabihan ko ito. Yumakap siya sa akin at inihilig ang ulo sa aking balikat. Inabot ko ang buhok niya at marahang sinuklay-suklay.

Ngumiti siya, at dahan-dahan niyang ipinakita ang isang bahagyang dominant na side: “Hindi kita pipigilan.” Ang oras ay dumaan sa mga simpleng touch at bulong—walang halik, ngunit bawat haplos ay nag-iinit ng dugo at damdamin. Agatha, sa kabila ng kanyang ipinikit na mga mata, ramdam ang kagustuhan na sumuko sa bawat paglapit ni Albert, ngunit alam niyang kailangan niyang manatili sa hangganan. Sa pagtatapos ng araw, lumabas si Agatha sa opisina, nanginginig, namumula, at may halong takot at excitement.

Inayos niya ang sarili at lumapit kay Agatha na ngayon ay nakatungo ang ulo at nakapikit ang mga mata. “Agatha.” She gently called. Hinawakan niya ang braso nito at marahan na niyugyog. “Agatha.” Tawag niya muli. Agatha groaned. Tila naisturbo sa mahimbing na tulog. “Can you still drive? O sa ward ka na lang matutulog? Ililipat na si Daddy sa ward, Agatha.” She said. Dahan-dahan na nagmulat ng mga mata si Agatha. Pulang-pula iyon at halatang nabitin sa tulog.

Maging sa panaginip nito ay si Kristoff pa rin ang hinahanap nito. At ang paghikbi ni Mina. Puno iyon ng sakit. Hindi kaya napapanaginipan nito ang araw na nahuli nito si Kristoff at si Elizabeth? Lumunok muna siya ng ilang ulit bago niyugyog si Mina. "Agatha... Agatha, wake up," paggising niya dito gamit ang peke nitong pangalan. Dahan-dahan namang nagmulat ito ng mga mata. Nagsalubong ang mga mata nila at para siyang sinaksak ng makita ang lungkot sa mga mata nito.

May malungkot na ngiti sa kanyang mga labi, kakaiba kaysa sa nakasanayan. “Why don’t you get inside? Malamig dito.” Nauna na itong tumalikod at pumasok. Siya nama’y sumunod. Something was telling him na may kakaiba kay Agatha ngayong araw. Karaniwan kasi, sa tuwing dumarating siya, agad itong pupulupot ng yakap sa leeg niya at sisilain ng halik. Agatha’s warmth had always been a welcoming part of his day—pero hindi ngayong gabi. Ni hindi man lang inalis ang travelling bag mula sa kamay niya.

She's still sleeping kaya naman kumuha ako ng lab gown at isinuot 'yon para makapasok muli sa loob. "I missed you so much, baby. Please wake up. Wake up for mommy," sabi ko at muli kong naramdaman ang pagtulo ng mga luha ko. Hindi ko alam kung ilang minuto kong kinakausap si Agatha hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako habang nakadukdok ang ulo ko sa kama niya.