At The Beginning Anastasia 소설 & 이야기

she asked in a hushed voice. Bahagyang nakasimangot si Anastasha habang nakatingin sa babae sa larawan. Malinaw sa kaniya na ito pa lamang ang unang pagkakataon na nakita niya ito ngunit habang tumatagal ay tila ba napapamlyaran niya ito. Na para bang nakita na niya it noon.

Nagpaalam muna siya sa ibang kasamahan, saka bitbit ang kanyang tauhan sa team 1. "Ma'am, ito pong dress na to ang isuot niyo," ibinigay sa kanya ni Anastacia ang isang ruffled dress. "Sige.." kinuha niya iyon at nagtungo sa banyo sa van. Paglabas niya, nakabihis na siya. "Aleli, tara, takpan natin ang pasa ni Ma'am.." aya ni Anastacia sa kasama. "Sige.." pinagtulungan nilang ayusin ang mukha ni Athena, hanggang maitago ang pasa sa pisngi nito. Subalit ang isang pasa sa gilid ng labi ay hindi kayang takpan ng tuluyan ng foundation.

Biglang sabi niya kaya naman napa buntong hininga ng sabay si Anastasia at ang kanyang Ina. "Okay, My queen the girl that you saw at the church that time thats my First love." Pag karinig non ni Ana ay bigla siyang naging corious sa pagkatao ng tinutukoy ni Eliot, habang tahimik lang na nakikinig si Anastasia sa likod.

mahinang reklamo ko. “Ano?” depensa niya. “Tingnan mo nga siya. The poor girl looks nervous.” “I'm okay po, really,” mabilis na sagot ni Anastasia. Mas lalo tuloy silang natawa. At sa unang pagkakataon, nakita kong bahagyang lumuwag ang tensyon sa mga balikat niya. Unti unti na siyang nagiging komportable at nakakasakay na rin siya sa daloy ng usapan habang inaasikaso pa rin si Isaac na nasa kaniyang tabi.

Anastasia starts her day with a fresh mind and soul. Pa kanta-kanta pa siya habang naghahanda ng kanilang agahan. Kaya ang kanyang pilyang kaibigan ay napansin kaagad ang kanyang awra. "Umagang kayganda o aking kaibigan. Ngayon ay iyong simulan, ang kwento ng inyong pagmamahalan, naks!" natatawa si Anastasia sa inimbentong kanta ni Joyce.

Ngayon… asawa na siya ng pinakakilalang Mafia Boss sa bansa. Mrs. Anastasia Montclair. Hindi pa rin niya matanggap. Pagbukas ng pinto, bumungad sa kanya ang engrandeng mansyon—mga chandelier na kumikislap, marmol na sahig, at mga tauhang naka-itim na agad yumuko nang dumaan si Christian. Isang tingin ng lalaki—mapanganib, malamig—at tila lahat ay nag-ingat sa bawat kilos.

" I said. We bought toy to the mall and then I saw a friend. A friend of Anastacia. We had a little chitchat and I introduced my daughter, I know she was shocked. After that we went to the hospital, We we're waiting for our turn until the nurse called us. We we're walking on our way to the office and I was shocked to see the nameplate. I opened the door and... Anastacia... Dra. Anastacia

Kailangan ko siya. Pagdating namin sa kinaroroonan, nagsimula nang dumilim. Tumingin ako sa paligid, naghahanap ng kahit anong senyales na si Anastasia ay malapit na. Alam ko na si Agent C ay hindi basta-basta magpapakita, kaya’t ang bawat kilos namin ay kailangang maingat at walang kapintasan. "Anastasia," bulong ko sa sarili ko.

Halata namang iniiwasan siya nito. Naiinis na nahiga siyang muli. Tinatamad na siyang bumangon. Matutulog na lang siya ulit at baka sakaling matuloy na naman ang panaginip niya. Ipipikit na sana niya ang mga mata nang biglang bumukas ang pintuan ng kwarto niya at pumasok si Nay Anita na may dalang pagkain. "Oh gising ka na pala. Dinalhan kita ng pagkain at baka gutumin ka kapag nagising." Nilapag nito ang mga dala sa bedside table.

Oo, matagal na siyang umiibig kay Anastacia. Hindi niya alam kung kailan ito nagsimula. Nagising na lamang siya na naging bitamina ang maaliwalas na ngiti ng dalaga. Para bang kaya niyang harapin ang lahat basta nasa tabi niya ito.