Morning Thoughts 소설 & 이야기

Tinukod ko ang magkabilang braso sa railings at tahimik na pinanood ang tanawin. It’s already around 7 AM. It’s a bright and sunny morning. White, fluffy clouds drifted across the sky. Birds are also seen flying scatteredly in the air. Siguro, ang tanging gusto ko lang sa pamamalagi rito ay ang napakagandang tanawin.

The good times of today are the sad thoughts of tomorrow" As long as you are breathing, there is more right with you than there is wrong, no matter how ill or how hopeless you may feel. LAURINE (STRAGGLES OF BEING PREGNANT) Sobrang nahihirapan ako sa umaga, ang morning sickness ko halos wala na ako maisuka pa. Palage masama ang pakiramdam ko. Mabuti nalang palaging nariyan si tita anna, siya ang nagbibigay saken ng tips para maibsan ang mga nararamdaman ko.

Tumunog ang doorbell ng alas otso ng umaga, Lunes. Naistorbo ako sa tulog na hindi rin naman naging maayos simula pa kagabi. Simula nang umalis si Damian sa bahay ko kahapon, hindi na tumigil ang utak ko. Yung halik, yung usapan, at yung biyahe, lahat paikot-ikot sa isip ko parang carousel na hindi mapigilan.

I stared at my ceiling while drifting in so much thoughts. -E.I-

Kung noong nakaraang linggo, mabilis lang silang nagkausap, ngayon, ang tagal—mahigit sampung araw na. Noong huli silang nagkahiwalay, sinabi ni Raven na mag-focus siya sa pag-aaral at huwag mag-isip ng iba pa. Sinunod niya iyon at talagang nag-concentrate sa studies niya. Pero ngayon, bakit parang iniwan na lang siya ni Raven at wala siyang pakialam? Isang, dalawang, tatlo, o apat na araw pa okay lang, pero sobra na ang tagal, at hindi niya mapigilan ang sarili niyang mag-overthink at mag-wild thoughts.

The table was already set, with steaming dishes and freshly made coffee waiting for them, creating a warm and comforting atmosphere to start the day. Si Karolina naman ay tila walang balak magkape. Maaga siyang nagising, and technically, she should've been fully awake by now. Pero kahit matagal na siyang gising, pakiramdam niya ay hindi pa rin gumagana nang maayos ang utak niya. Maybe she needed coffee. Or maybe her mind was working a little too much. Too many thoughts. Too many questions. Too many things she couldn't stop thinking about. Because ever since she opened her eyes that morning, isa lang ang laman ng isip niya.

Hindi naman siguro masama diba kasi may relasyon naman sila. Yeah, fake, bulong ng utak ni Tyron. The entire morning had been exhausting. Back-to-back meetings, presentations, contract reviews, several phone calls from investors and an emergency issue involving one of their overseas partners. By noon, he should have been mentally drained. He should have been thinking about profit margins, about quarterly reports, about business expansions. Instead, he found himself wondering what Lorraine was doing. Again, the realization alone was enough to make him shake his head. When did this become normal? When did she become the first thing he thought about every morning? And the last thing he thought

X ---- Vera's words clouded my mind at hindi iyon naalis sa aking isipan simula pa kagabi. Kinabukasan ay wala akong gana. Staring blankly at the ceiling with clouded thoughts, I can't find the energy to rise from bed. Pinipilit ko ang sarili na mag-isip ng magagandang bagay. Forcing myself to think positively dahil malapit na ang araw na makakalabas ako ng Voreios. At last, if I succeed to get my memories back, makakabalik na ako sa totoong pinanggalingan. Hindi ako gigising sa bawat araw nang walang alam sa sarili.

I think this is not a bad morning anymore . Wait what !?

MARTINA Muli na naman sumama ang timpla ng sikmura ko ng sumunod na araw at mukhang napapadalas ang ganitong pakiramdam ko sa umaga. Hindi naman ako dating ganito, pati ang paggising ko sa umaga ay late na rin sa normal long gising na alas sais at ng sipatin ko ang alarm clock sa gilid ng kama ay pasado alas otso na ng umaga. Tinukop ko ang bibig ko ng maramdaman kong nalalapit na ang pag-ahon ng mapait na likido sa lalamunan ko at ang sumununod na pangyayari ang siya namang nagpahirap sa akin.