Novel & Cerita Mort

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Sigaw ng ama na hindi kababakasan ng takot ,kahit pa nakatutok dito ang baril ni Eliot. “ You will regret this uncle!” Naiiling na naglakad na siya pababa,lahat ng nadadaanan niya ay napapatingin sa kanya. He was wearing a mask so no one will recognize him. Others are gasping,when he started to remove his mask.His father and his cousin ‘ attention is now on him. Both eyes are widened in shock,Eliot is now pointing the gun on him. “ You’re supposed to be dead!”

BROKEN LOVE C19 3RD POV Hindi na niya nadaanan ang mama Jona niya, dahil kasama niya si Bon, habang nasa loob sila ng kotse ay hindi pa rin nawawala sa isipan niya ang sinabi sa kanya ng kanyang tauhan, lalo na ang ginawang pag-ngiti kanina sa kanya ni Bon. Hindi kasi ito sumagot sa tanong niya kanina, dahil lahat ng atensyon ng mga tao na nasa loob ng kanyang restaurant ay nasa kanila.

Gusto niyang awayin at sigawan ito ngunit nagtitimpi pa rin siya sa kanyang sarili dahil nasa ospital sila ngayon. Lumipas pa ang ilang sandali ay hapong-hapong lumabas ang isang doktor na tumulong sa pagrevive sa kanyang daddy. "Kayo po ba ang pamilya ni Mr. Morales? I am so sorry but we did everything to revive him but he lost truck of himself, time of death, 8:43 a.m., condolence mam," tangi niyang narinig na sabi ng doktor dahil agad siyang pumasok sa loob ng emergency room.

Nakakapagtaka dahil kakaunti lang Ang sumalobong na kasambahay sakin Ngayon. "Rhyan, what is this?" Nakataas kilay Kong tanong our living room filled with white roses and candles, my eyebrow arc seeing them wearing black clothes. Is there a mourning? "Today's my mom 12th death anniversary." Emily answered coldly. I saw how they prayed that make my mouth show a smug smile. Freya doesn't deserve a prayer, she's a murderer. Emily's POV

Halos pagkapanabay na umusal ng mariing tungayaw ang dalawa niyang kasama. “Then, that sonofabitch well-earned that brutal way to his deathbed.” “Ano?” Napalingon si Matthieus kay Primus. “Markovic Morin is dead, Monférrer. Limang inmate ang tumapos sa kanya sa loob ng bilibid kaninang madaling araw.” Primus informed.

Sagot nya sa tawag. "Hey..." Mahahalata sa boses nitong kagigising palang at mukhang good mood ngayon ang bruha. "I just got the news now na namatay ang Isang Mostrales. Noong nalaman ko ang news na yon I felt so happy kasi ang akala kong namatay ay ang pinakasalan mo". Tumatawa nitong ani. Ano ang nakakatawa duon? Masaya ba si Pearlyn na may namamatay?

Bago pa siya makasigaw, bumaon ang dulo ng aking matulis na ballpen—ang weaponized pen mula sa lab ni Bambi—sa malambot na parte sa ilalim ng kanyang panga. Hindi ito pumatay, pero naglabas ito ng isang sedative na sapat para patulugin ang isang kabayo sa loob ng limang segundo. “Your memory is a liability, Officer,” bulong ko sa tenga niya habang dahan-dahan ko siyang inalalayan pabalik sa kanyang upuan para magmukhang nakatulog lang siya sa kalasingan. “And Margo Valderama is indeed dead. You’re looking at her ghost. I’m not that whoever you’re talking shit,”

Bigla siyang kinabahan. “Mama!!” nakasobsob ang mukha ni Elise sa tiyan niya, umiiyak. “Bakit po kayo umiiyak Miss Elise?” nag-aalalang tanong ni Meldy. “Teacher Ann is dead,” sagot ng bata na nagpasinghap sa kaniya.