Mort Novels & Stories

Bago pa siya makasigaw, bumaon ang dulo ng aking matulis na ballpen—ang weaponized pen mula sa lab ni Bambi—sa malambot na parte sa ilalim ng kanyang panga. Hindi ito pumatay, pero naglabas ito ng isang sedative na sapat para patulugin ang isang kabayo sa loob ng limang segundo. “Your memory is a liability, Officer,” bulong ko sa tenga niya habang dahan-dahan ko siyang inalalayan pabalik sa kanyang upuan para magmukhang nakatulog lang siya sa kalasingan. “And Margo Valderama is indeed dead. You’re looking at her ghost. I’m not that whoever you’re talking shit,”

Bigla siyang kinabahan. “Mama!!” nakasobsob ang mukha ni Elise sa tiyan niya, umiiyak. “Bakit po kayo umiiyak Miss Elise?” nag-aalalang tanong ni Meldy. “Teacher Ann is dead,” sagot ng bata na nagpasinghap sa kaniya.

Ang kanyang porselanang mukha ay maputla, ang mga mata ay nananatiling nakapikit, at ang kanyang malalapad na dibdib ay mabagal na tumataas at bumababa. Ayon sa mga doktor, himala na nakaligtas pa si Zaymon. Bukod sa matinding *blood loss*, ang ginawa niyang paghalukay sa sarili niyang mga bala nang walang *anesthesia* ay sapat na para patayin sa *shock* ang isang ordinaryong tao. Ngunit hindi siya ordinaryo. Isa siyang halimaw na tumangging mamatay hangga't hindi nakikitang ligtas ang kanyang Reyna.

Parang sirang-plaka na paulit-ulit na tumatakbo sa utak ko F*** his condition Pagkatapos ko maligo, wala sa wisyo kong inaayos ang gamit ko, isang pang alis at isang pang tulog lang dala ko tutal isang gabi lang naman iyon kaya maliit na bag lang ang dala ko. Habang nag aayos ng sarili ay biglang tumunog ang telepono ko +639**********

" Sobrang sakit noong malaman ko 'yon, Mariah. Bumalik yung galit at sakit na naramdaman ko noong namatay si Papa. Nakakasama pa ng loob kasi iyong mga taong may kinalaman sa pagkamatay niya, kasama ko pala sa iisang bubong. Ang laking insulto noon kay Papa, hindi ba? " " Pero hindi mo pa naman alam ang totoo bago ka pumasok sa mundo nila, " ani Mariah, " Sa mundo ng mafia, parang normal na lang sakanila ang pumatay ng mga tao. Parang wala na sa kanila kung mayroong mga madamay dahil oras na sila'y nasa gitna ng gulo, ang buong atensyon nila ay makaligatas o makatas. Hindi na nila iniisip kung may mga tao sa paligid nila na pwedeng madamay. "

Wala sa sariling naibaba ko sa mesa ang telepono ko. “O Rekdi, ano ang nangyari sa iyo? Sino ba ang kausap mo? Bakit sa hilatsa ng mukha mo ay para kang sasalang sa trial?” Pansin ni Matt sa akin. “More than that.” “Huh?” Takang tanong naman ni Mike. “Parating na ang martial law!” Naghihinang sabi ko sabay abot sa baso at uminom ng tubig.

"Pley, what's the news?" "Oh my God, Max! You can't believe it," Sagot nito sa kabilang linya. Halata ang pagkasabik sa boses nito. "What is it?" "She's dead. Finally, she's dead!" Masaya nitong pagbabalita. "Good to hear that," Masayang sambit ni Maxinne, "How about the hired… killer?" Mahina lang nitong sinambit ang huling salita. "Gone after getting their payment,"

“Something’s wrong.” Nanikip ang dibdib ni Zia. “Ano’ng ibig mong sabihin?” Tahimik. Pagkatapos ay itinuro ni Marco ang screen. At doon nila nakita. CAUSE OF DEATH: UNDETERMINED Tahimik. Sobrang tahimik. Parang may sumabog sa loob ng isip nilang lahat. Undetermined? Hindi aksidente. Hindi homicide.

Hinatak ni Alice si John. --- “Love, where are you?” “Love, uwi ka na. Miss ka na ni baby Zera.” “Love, Jom’s so angry right now.” “Baka malaman ng media na umalis ka sa condo natin.” “Manay Lelet texted. Nakita ka raw niya sa Narra Hotel.” “Nadine. Can we talk it over?” “Nads!” “Okay, I’m sorry, love. I love you.” “I LOVE YOU.”

MARGARET'S P. O. V The polished mahogany of Arnaldo Sy’s office felt different this time, heavier, draped in a somber veil of grief. The air hung thick with unspoken sorrow, a stark contrast to the usual crisp efficiency that permeated the space. Arnaldo sat behind his large desk, his shoulders slumped, his face etched with a weariness that went beyond simple fatigue. He looked older, broken, the vibrant energy that had once characterized him extinguished, replaced by a hollow emptiness.