Mort Mga Nobela at Kwento

Noon dumating ang balitang naaksidente si Morris, nakatatandang kapatid ni Morgan at asawa ni Nova. Sa Maharlika Valley ginanap ang burol at funeral ng lalaki. Dalawa hanggang tatlong oras lamang ang pahinga ni Yelena habang nagsisilbi sa burol. Matapos ilibing si Morris, pakiramdam niya ay malapit na rin siyang sumunod dito sa hukay dahil bumibigay na ang kaniyang resistensiya. "Mang Carlos, doon tayo sa bahay," aniya sa diver pagkapasok sa loob ng sasakyan.

sabi ng head nurse, mahina, halos pabulong. Huminto si Lara, huminga nang malalim, at tinitigan ang monitor—isang tuwid na linya. Ang tunog ng flatline ay parang matalim na punyal na dumaan sa hangin. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay at tumingin sa paligid. “Time of death… 11:47 AM.”

I heard Z said, but I just act normal like how I always do, keeping my face straight kahit pa gusto ko nang humagalpak ng tawa sa tuwa, dahil hindi pa man ako kumikilos base sa plano ko ay mukhang siya na talaga ang lumalapit sa kamatayan niya. Yes, Morte, that's right. Keep on stepping your foot right ahead in my direction and I won't hesitate to shoot a hole straight to your head. What a perfect chance to start pointing a gun through your head huh. “Hey,” I acted surprised as I turned my head up on her and immediately rose from my seat to greet her. Nice meeting your pretty face, Morte. Too beautiful to die in my hands, but so

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

Hindi niya namalayan na nakatulog na siya, kung hindi tumunog ang speaker sa ospital na nag-aanunsyo ng emergency kung sino ang mayroong blood type na AB negative ay siguro patuloy lang ang paghimbing niya at pagtakas sa reyalidad. Tila ba nabuhayan siya ng dugo, parang agad na narinig ng kalangitan ang panalangin niya. Sino ba ang mag-aakala na ang dugong hinahanap sa kasalukuyan ay match sa dugo niya. AB, Rh Negative. Hinalikan niya sa noo ang ama saka nagmamadaling pumunta sa front desk ng mga nurse.

“Pero alam ko ‘yan.” “Kilala mo?” tanong ko. Tumango siya. “Assistant ni Mirielle. Si Hana.” Napalingon ako. “Buhay pa?” “Hindi,” sagot ni Liza. “Namatay two days ago. Overdose.” Tumama ang kamao ko sa mesa. “Nililinis nila ang bakas.” “Hindi pa tapos,” sabi ni Mama. “May isang pangalan na hindi pa natin binabanggit.”

Napakamot ito ng ulo at hindi alam kung ano ang susunod na sasabihin. "Ano?Maari bang magsalita ka? Sabihin mo sa amin ang totoo! Hindi itong nanghuhula kami," naiinis na sabi ng Donya. "Wala na po si Mr. Mondragon. Sa morgue na po ang katawan n'ya kaninang alas syete ng umaga. Kakapasok ko lang po kaya ngayon ko lang nalaman ang nangyari," pagbabalita sa kanila ng lalaki.

madiing asik nito na nagngingitngit ang mga ngipin. Umiling-iling akong malakas itong itinulak. Akmang lalabas na ako ng silid nang buksan nito ang malaking flat screen tv na nakasabit sa dingding. "Breaking news, isang black BMW na pag-aari ng isang tanyag na negosyante ng bansa mula sa angkan ng pamilya Montereal, nagkayupi-yupi sa pagsalpok nito sa isang truck. Napag-alamang ang sakay nito ang mag-amang nakilalang si Darwin Gonzalez at anak nitong anim na taong gulang na si Jessie Abigail Gonzalez ay dineklarang dead on arrival sa pinagdalhang hospital!"

Nabitawan ko ang cellphone dahilan para mahulog iyon sa mesa. Sumikip ang aking dibdib. I couldn't feel my body as I catched my breath. Haruto is shouting on the line but I couldn't hear him clearly anymore. Unti-unting nawalan ng hangin ang aking katawan dahilan para ako'y mawalan ng ulirat. I was afraid of death before, then I realized it was more scary to live without anyone by your side or someone you can hold on during hard times. While I am living, I was also dying. I will die alone and no one will probably know.

Hawak niya ang isang basong may lamang inuming alak. Nakasindak ang telebisyon sa kanyang harapan, ngunit hindi naman ito ang kanyang pinapakinggan. May kumatok sa pinto at pumasok si Marco, ang kanyang kasintahan. “Maayos ka ba?” tanong nito. “Oo, maayos lang ako,” sagot ni Trixie, ngunit halatang nanginginig ang kanyang mga kamay.