Mort Novels & Stories

“Clean this fucking dirt. I don't want any news about him because from now on there is no Mory Enrique in this world and he never fucking exist!” Lumapit kay Zyron ang isang lalaki na may hawak na alcohol at towel. Nilagyan nito ang kamay ni Zyron pagkatapos ay nagpunas. Naglakad ito patungo sa van. Nagkatitigan kaming dalawa ng dumapo sa akin ang mata niya at agad akong napaatras ng dumaan siya sa harapan ko. He's a criminal! He killed Mory! Pinatay niya si Mory ng ganu'n kadali at hindi siya makukulong sa ginawa niya dahil tatakas siya?

Ganito ba ang naramdaman niya noon nang hindi ko inalam ang totoong nangyari? Noong agad lang akong naniwala at basta nalang nagpadala sa sarili kong emosyon? I'm so sorry Zenice. Everything was my fault. I'm deeply sorry if I ruined your life. I'm sorry if I let you go through all this pain and sufferings on your own. I'm sorry if... ...if I broke your heart that time. This might be that thing called 'karma'. And yes, it's definitely. killing. me.

She was relieved! --- NAGING matagumpay ang pagsasalin ng dugo kay Charlotte. Morgan's type of blood was indeed match for the baby. Wala namang sakit si Morgan at malusog ito kaya't agad na pumayag ang doctor matapos ang ginawang pag-i-examine dito.

sagot ko sa kaniya. “Ano ‘yun, anak?” “Mama, Fenrir is dead. He just died today from a high fever. I’m sorry, Mama. I poured hot water on them, which caused him to develop such a high fever. I’m really sorry,” sabi ko sa kaniya habang naririnig ako ni Damon. “Tang-ina ka, wala nang magagawa ang sorry mo, salot kang babae ka!” “Shut up, Damon!” bulyaw na rin ni Nolan sa kaniya.

Sa dinaranas niya ngayon, maaaring may heart failure siya, may malalim na iniisip dahil sa takot, takot mamatay ng mag isa o mapagiwanan ng lahat. Mapalad siyang nag-iisa, ngunit napanaginipan niya si Jobert, ang mamamatay tao. Base sa kanyang panaginip ay natagpuan siya nito sa isang motel at nakapasok sa loob ng kwarto. Nagtataka siya na para bang lasing ito o zombie na naglalakad papalapit sa kanya, iyon pala ay may balak itong patayin siya. Biglang kumislap sa kanyang mga mata ang hawak nitong kutsilyo. At sa oras na ito ay agad siyang bumalikwas sa kama at nagsisigaw. "Huwag! maawa ka!" pagmamaka awa ni Andrea.

Her breath caught. There it was—just beneath her left breast—dark ink etched into her skin, H. A symbol she didn't recognize. A mark she hadn't asked for. The sight of it made her chest tighten, and before she could stop it, a single tear slipped down her cheek. Silent. Unnoticed. She knew something inside her had changed—and there was no going back.

GRAMMATICAL ERROR AND TYPOS AHEAD! -The mind forgets but the heart does not- R+18 "Ohhh-ahhhhh! Yes, baby!" "Uhhhhhh!" "Let me suck that dick of yours." So gross, gusto ko lang naman magbanyo pero mas babanasin lalo ako dito sa nakikita ko. Dapat ba talaga isubo pa ayon? Dahan dahan akong umurong sa pintuan upang hindi makalikha ng ingay at para di na sila maistorbo but i failed dahil sa kasamaang palad nga naman.

Hindi siya napahinto dahil sa mga nagaguwapuhang mga hitsura nito at nakalantad na mga abs kundi dahil may isa sa grupong iyon ang sumigaw sa pangalan niya. A rush of adrenaline was oddly running through her when the man walked towards her direction. Kung ilalarawan ang ekspresiyon sa mukha nito ay para itong tinuklaw ng ahas na naka–lipstick na dark red at may fake eyelashes. “Excuse me. Do I know you?” “O Bože! Mislev ... mislev deka si mrtov.” Oh my God! I thought... I thought you are dead. Dead? And he's a Macedonian, too?