Motherhood Poems Novels & Stories

It may be far but, for my mom, moon was her light in her dim life, her redeemer and serve as the shoulder of her all her anxiety and worries. Now, I realize. I am still fortune to have a parents like them. Kahit na ilang beses sinubok ang mama ko, she never give up on my dad's situation. Na kahit nabalian siya ng pakpak ay nanatili siyang matatag at patuloy pa rin sa paglipad sa himpapawid. Even if the stars are refuse to shine, her moon was still bright that can give lights to everyone. I'll be a mom soon. . .

May inabot ito sa aking maliit na aklat. "Ano ito, Mommy?" "Prayers iyan, sauluhin mo!" inis na saad ni Mommy. "Lintik kang bata ka, kahit isang stanza wala kang alam!" Nakasimangot naman ako. "Eh, kayo nga ho, eh, hindi niyo rin alam." "Malamang hindi naman ako madre, ikaw na anim na buwan na sa kumbento, kahit tatlong words wala kang alam!"

Nagulat pa ako nang mapansin ko ang sunod-sunod na pagpatak ng luha sa mga mata ni Mommy. "Kung ganoon, mga apo ko nga sila! Diyos ko! Ano ang nagawa ko? Bakit kailangang mangyari ang lahat ng ito?" bigkas niya. Bakas sa boses nito ang matinding pagsisisi pero hindi ko na pinansin pa! Magsisisi man siya ng makailang ulit, dumaan na ang maraming taon na hindi kami kilala ng mga anak ko! Na wala akong naging ambag sa paglaki ng mga bata. "Ni hindi ko man lang sila nayakap kanina! Ni hindi ko man lang nasabi sa kanila na mahalaga sila sa atin." bigkas ni Mommy. Kaagad naman akong umiling.

Tinuruan din ako ni Mommy El paano paliguan ang mga bata. Hindi ko nga inakala na mahirap pala ang maging taong bahay. Now, I understand my mother sacrifices and Mommy El sacrifices for raising me and Elvis. Mother’s are the best, and a superwoman. At sobrang proud ako sa asawa ko sa pag-aalaga sa kanila. Walang tulog magdamag na gising kaya ramdam na ramdam ko ang frustration niya. Dalawang buwan pa lang naman ang lumipas pero kitang-kita ko na hirap at pagod sa pag-aalaga pa lang ng mga bata.

Ang batang wala pang malay, pero ngayo’y ipinanganak sa kasinungalingan at pagtataksil. Niyakap ni Grace ang kanyang tiyan. “Anak, huwag kang mag-alala. Lalaban si Mama para sa’yo. Kahit iniwan tayo ng papa mo, hindi kita pababayaan.” At sa gabing iyon, habang humahagulgol siya sa dilim, nagpasya siyang tatapusin na ang lahat ng ilusyon. Hindi na siya magpapaloko. Hindi na siya magpapagamit.

Gamit ang kaniyang boses na masarap sa tenga at may halong luha, mahina siyang nagbasa ng mga tula na para sa bata. ‘Mula sa araw na ito, magbabalik na ang pagmamahal ng iyong Mommy.’

Ngayon, kahit anong lakas niya, hindi na niya kaya ang kalokohang dulot ng tadhana. “Hello baby, ako ang mama mo.” Hinawakan niya ang tiyan niyang flat pa rin. Marami na siyang luha na hindi niya namamalayang bumabagsak. Hanggang sa ang alat ng luha ay umabot na sa gilid ng kanyang labi, saka lang niya naramdaman ang pait. “Mahal ka ng mama. Gusto kitang protektahan gaya ng mga bituin sa langit na iniingatan ang buwan.”

Anong gagawin ko? It's not easy to be a mother. Hindi rin madaling magpalaki ng anak. It's not like a game. There's no lose and win scenario. Hindi mo pwedeng i-pause tuwing nahihirapan na, hindi kayang umurong o magsabi ng time first para magpahinga ng matagal. You can rest for a minute, but you can't quit.

She sat beside me and caress my shoulder. "I'm excited, to have a family. Kahit na may parte sa akin na I was driven by the anger and revenge. But motherhood is the best thing that I can experience even I am infertile, thank you for letting me experience that." Napangiti ako sa sinabi ni Miss Jade at huminga ng malalim. Papaano kaya ang buhay ko nito, kung sakali na hindi ko nakasama si Miss Jade sa smoking area. Ang daming pangyayare na hindi mawala sa isip ko ngayon.

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.