Novel & Cerita Moved On Captions

Umupo siya sa tabi ng kumukontrola sa monitor at tinitigan ito nang mabuti. “Play the whole footage from this morning,” aniya. “When did you notice that the capsule was gone?” “Right after you arrive here, Mr. Aiden,” magalang nitong sagot. “Review the footages before ten in the evening,” utos niya rito.

Sa puntong ito, biglang lumitaw ang ilang string ng mga captions sa malaking screen sa stage. [Three and a half years old ang edad ng batang babaeng mahilig sumayaw at kumanta sa video. Siya si Quinn Golding.] Nang mabasa ang pangalan ni Quinn, isang nakabibinging hiyaw mula sa mga fans ang maririnig. Marami ang napabulalas sa pagkamangha dahil mula kabataan pa lang, maganda at nakakaaliw na talaga si Quinn. Sa pagkakataong ito, nagbago ang caption sa screen.

Sa ibaba ng footage, malinaw na nakasulat ang caption: “Timestamp and location verified by the private apartment building’s CCTV records: Venus Mae Bonifacio’s residence.” Parang kumulog sa buong hall ang naging epekto nito. Biglang nagsiksikan ang mga reporters papalapit sa harapan. Nakataas ang mga cellphone at cameras nila habang naka-live stream ang iba, desperadong makakuha ng exclusive na balitang puwedeng magpasikat sa career nila.

Mabilis siyang sumagot: **“Senior brother, paano ko kayo maloloko? Ipinakita ko na sa inyo ang likido. Iyon ang likidong ipinagpalit sa akin ni Juan kapalit ng mga chant para sa Qi Condensation stages. Sumpa ko— kung nagsisinungaling ako, hindi ko kailanman maaabot ang Foundation Building stage.”** 😠 Ang Mukha sa Likod ng Itim na Kapa Inalis ni Kiko Agila ang kanyang hood, ibinunyag ang itim na mukhang puno ng alikabok. May malupit na liwanag sa kanyang mga mata. “Mabuti. Santos Kuang… kung totoo ang sinabi mo, habang nabubuhay ako, walang sinumang magtatangkang galawin ka sa Samahang Daan ng Hiwaga.”

Makalipas ang ilang minuto, muli niyang binuksan ni Samantha ang kanyang cellphone. Mabilis na gumalaw ang kanyang mga daliri sa screen. Pinili niya ang mga larawang kuha niya kanina at agad itong in-upload sa social media. Malinaw ang nakasulat na caption: Salamat sa pagpapatawad sa akin. Salamat dahil mahal mo pa rin ako. Wala namang kailangang itago. Tutal, hindi kailanman isinapubliko ang kasal nina Calvin at Camelia.

Tipid kong sagot, kasabay nito ang pagdilim ng ekspresyon ng mukha ko. “Why can't you move on, Louise? It has been years, let’s stop this, you know na walang magandang patutunguhan ang lahat ng mga ginagawa mong ito.” Anya na sinundan ng isang marahas na buntong hininga.

Naglalakad palabas ng school. May ngiti pa sa mukha. At pagkatapos— isang itim na van ang huminto. Isang lalaki ang bumaba. Hindi malinaw ang mukha. Nakasuot ng cap. At shades. Masyadong maingat. Masyadong sinadya. “Zoom mo.” Lumapit ang frame. Pero blurred pa rin. “Another angle.” Nagpalit ang footage. Sa side camera naman.

Maswerte naman at hindi sumilip, sige lang ang kwentuhan nila ng kasama niya. Maya maya lang ay may narinig ko ang boses ng friend's ko. "Captain, kumusta na!" Bati niya habang papalapit sa pintuan ng passenger seat sa likuran kung nasaan ako. Wala akong narinig na sagot galing kay Captain Lim, so I assumed na masungit. Na turned off tuloy ako, dahil sa lahat ng ayaw ko sa lalaki ay ang mayabang at masungit. It seems he is both...

sinabi niya sa sarili niya. Isang edited na litrato ni Daniella ang nagpakita sa screen na exaggerated at mayabang ang ngiti. Kasunod nito, nagsimula ang captions. [Inaalay ko kay Ms. Love at sa bawat isa sa inyo ng isang mapagbigay na regalo para ipagdiwang ang pagbubukas ng YN!]

Napa kuyom na lang ako ng aking kamao ng makita ko kung paano naka pulupot ang mga braso ni Faye sa bewang ng malandi na babaeng ito habang naka ngiti pareho ang mga ito Na bwisit pa ako sa caption na nakalagay sa post nito na "Soon to be Mrs. Agata Faye" bwisit lang talaga ang kapal ng mukha na mag caption ng ganun. As if naman na papatulan siya ni Faye. Kaya naman inis na hinagis ko na lang sa kung saan ang phone ko at padabog na tumayo na ako at pinatay na rin yung tv.