Ms Stacy O8 Novels & Stories

HINDI magkandaugaga si Mrs. Henessy sa kakahanap kay Grayson matapos nitong umalis. Pabalik balik siya ng lakad sa kanyang opisina habang hawak ang isang glass ng wine sa kanan niyang kamay. Hindi siya mapakali hangga't hindi niya nahahanap si Grayson. Sumasakit na nga rin ang ulo ni Stacy sa pagpapabalik-balik nito ng lakad. Napahilot ang dalaga sa kanyang sentido saka iritadong napatayo.

aniya sa galit na tono. "Si Hades Teves ang tinutukoy ko! P*****a kang babae ka! inagaw mo siya sa'kin! Anong boyfriend?! Sino si Dastan?! Damn you! May boyfriend ka pero nagpakana ka kay Hades! nagbunga ang kalandian mo ng tatlo!" galit na galit na sigaw ni Stacy. Natigilan si Elena sa narinig kay Stacy. Napakalinaw noon dahil sumisigaw ito at naghihysterical na talaga.

Hindi na siya nag-atubili at tinawagan agad si Stacy, ang tiyahin ni Richard Uy na isang sikat na gynecologist sa Manila. Pagdating ni Stacy sa kanyang mansion, sinuri nito ang dalaga at binigyan siya ng isang matalim ng tingin. “Hayop ka ba?” Napaiwaas na lang siya ng tingin at hindi umimik. Nag-prescribe si Stacy ng gamot sa lagnat at anti-inflammatory ointment, sabay babala. “Don’t touch her for the next two weeks,” mahigpit nitong tugon bago tuluyang umalis.

"Ahmm diyan lang sa Las Piñas." "Ohh, we're neighbors then." "Talaga?" "Yes. Maybe we can go to your house and grab a drink. Do you live alone?" "I do. I have a condo unit." "Oh, rich kid ka pala." "Not exactly." Biglang tumunog ang prompt na may papasok nang call. Mabilis na sinagot iyon ni Stacy, well, that's her phone name. And for some reason, she managed to change her baritone voice to a female tone.

“Ako nga pala si Stacy, yung nasa dulo si Gelo, katabi naman niya si Xian. Muka lang masungit mga yan pero mababait sila, basta trabaho hindi mo sila makakausap kaya ganiyan.” Napatango si Scarlett sa sinabi sa kaniya ni Stacy, bagong environment na muli ang papasukin niya at mas okay na sa kaniya na kakaunti lang sila keysa naman madami siyang papakisamahan baka maubos ang social battery niya sa araw araw. “Ako naman si Kira,” Tinuro sa kaniya ni Stacy ang upuan niya at naupo na siya sa harapan ng kaniyang computer.

Nagmumukha itong menor de edad dahil sa mukha niyang maamo at balingkinitang katawan. Nagkamali siya. Sa unang tingin lang pala magkahawig ang dalawa dahil parehas silang may hugis pusong mukha. Parehas din ang hugis ng mga bilugan nilang mata. Ngunit magkaiba ng mga kulay. Ang kay Anastacia ay kulay light brown, habang ang kay Stacy ay nag-aagaw na kulay tsokolate at itim. “Mr. Ford!” Hindi na napigilan ni Stacy na taasan ang boses para maagaw ang atensyon ng lalaki. At sa wakas ay nagtagumpay siya roon.

Ang dugo sa puting tiles. “When you left, she disappeared too,” dagdag ni Billy. “I--I’m not sure,” sagot niya, halos pabulong. Pero alam niya. Alam niya kung nasaan si Stacy. Patay na. Muli siyang binalikan ng alaala. Ibang bansa. High-security research facility. Isang proyekto na ipinakilalang revolutionary cancer treatment. Si Stacy ang unang nakapansin.