My First Love 소설 & 이야기

“Don’t make me love you just because of Ambrox. Puwede tayong magsama kahit may bata pero hindi siya ang magiging unang dahilan para mahalin kita.” Hindi pinakawalan ni Roxy si Ambrose. Habang nagtatanggal ng damit ay lumayo si Ambrose sa kanya. Humiga si Ambrose sa sopa ngunit sinundan siya ni Roxy. Pinatay nito ang ilaw at pinilit na magniig silang dalawa.

Nakatulog ito sa pagud sa pag-iyak. 'Forgive me for what I have done. In brings you more pain. Oh how I wish to take all of that for you to be free. You are so fragile and innocent. You deserve to be loved and to take care my dear. You don't even know how much I love you since the first time I saw you.' mga salitang binabanggit ng kanyang puso at isip habang tinitignan ang maganda at maamong mukha ni Rox.

“It's okay. Walang problema kung mabuntis ka man, we can get pregnant together, Mel because I will marry you. Hindi kita hahayaang magbuntis mag isa.” Hindi na ako nakasagot pa at napangiti na lang. Sana talaga at ito na 'yon. Hindi pa naman ako naniniwalang pwede mong maging last love ang first love mo. Ang alam ko kasi dumadaan lang sila at nagsisilbi mong lesson sa buhay. Tulad ni Lumina. Si Edward ang first love niya pero hindi ito ang nakatuluyan niya. Sabi nila, your third love is your last love. Third 'yong sinabi, hindi first.

tanong ko sa kaniya sa nagbibirong tono. “Mahal kita hindi dahil sa naaawa ako sa iyo, I know the cost of being strong that’s why I want to take care of you. Mahal kita dahil ikaw si Naomi at ang nag-iisang babaeng nakakapagpabaliw sa akin ng ganito! D*mn this love!” saad niya at natawa naman ako, sinisi pa talaga ang pag-ibig HAHAHA. “I love you!” saad ko at hinalikan ang kaniyang labi ngunit agad itong kumalas kaya naman ay tiningnan ko siya ng masama.

Tirik na kasi ang araw. Nag-uusap kasi kami tungkol sa darating na pista ng baranggay at napunta kami sa usapang disco. Tuwing pista kasi, uso pa rin ang disco dito sa probinsya. Kadalasan sa mga pumupunta sa disco mga kabataang nais aliwin ang sarili. “Ibig po sabihin na love at first sight po kayo kay lola?” “Hindi naman siguro. Sadayang mahilig lang talaga ako sa mga dalaga,” sagot ni lolo na kinatawa ko.

Hindi naman sa papansin siya nito o lalapitan, ang nais lang niya’y muli itong makita at masigurong hindi siya nagkakamali at pogi talaga ito. Yes, nang rumehistro na sa isip niya ang mga nangyari ay saka niya napagtantong kaya kumabog nang malakas ang kaniyang dibdib ay dahil tinamaan siya—hindi ng bola kung hindi ng pana ni Kupido. At gusto niyang kombinsihin ang sarili na dahil nagu-gwapo-han lang siya sa lalaki—kay Player Number 7. Noong nabangga siya nito sa unang beses na nagkaharap sila’y hindi niya kaagad iyon napansin dahil sa mabilis na pangyayari at sa pagkagulat. Subalit sa pangalawang beses na nagkaharap sila’y doon na tuluyang ni-target ni Kupido ang puso niya.

Ito lamang ang makakapagpaligaya sa kanya ng ganito at walang katumbas na halaga ng pera ang katumabas ng kaligayahang nararamdaman niya sa tuwing kasama niya ito. Yes, he really love this woman. Mula nuon magpahanggang ngayon. Natalia is his first love. Mula pa nuong nasa elementary pa lamang sila hanggang ngayon. At kung iniligtas nito nuon ang buhay niya nang magkaroon ng sunog sa school nila, iniligtas na naman nito sa pangalawang pagkakataon ang buhay niya. This time ay iniligtas siya nito sa labis na pangungulila at emptiness na nararamdaman.

Wari bang may mainit na kamay na humahaplos sa puso ko at tinutunaw nito ang yelong nakabalot rito. Primo was my first love. He was. Hindi ko alam kung gaano kalalim ang pagmamahal ko sa kaniya noon, pero kung galit at disgust ko sa kaniya ngayon ang magiging sukatan ng pagmamahal na iyon ay masasabi kong umabot hanggang sa kaibuturan ng puso ko.

“Mahirap din ang pinagdaanan mo. But then, I am not in a position to judge Robert outright. Ang maipapayo ko lang sa iyo, is that, you should love your self first and don't put your fate on other people's hand.” Matapos kong maihinga ang mga frustrations ko sa aking lovelife ay nanatili lang kaming nakaupo ni Trevor sa sofa ng hindi nag-iimikan hanggang sa magpaalam na itong uuwi na.

She couldn’t answer. Siguro dahil hindi gano’n katatag ang pagmamahal niya sa akin. I understand, but I was hurt. So much. Because she was my first love. Or . . . is that really a love? Kasi kung oo, bakit hindi sobrang sakit gaya ng inaasahan ko? Ang sabi nila kapag first love mo ang isang tao, o kung totoo man na mahal na mahal mo siya, sobrang sakit daw kapag ginawa ito sa ‘yo. Na mahirap siyang kalimutan dahil siya ang una at totoo mong pag-ibig. Pero bakit ganito? Oo, masakit pero bakit hindi sobra gaya ng sinasabi nila? Was that my ego hurting? I don’t know. I don’t really know.