My Innocent Bride Novels & Stories

I'm not that stupid para pakawalan pa siya. Sa huli ay nauwi rin kami sa pag-iisang dibdib. I gave her the grandest and memorable wedding she could ever have. Ang prinsesa namin ang flower girl na inalalayan pa ni Mommy dahil ang kulit-kulit niya at gusto pang magtatakbo para lang makapunta sa kinatatayuan ko. Sayang-saya siya sa nakikita. And Aiken was the ring bearer. Ang gwapo ng panganay namin sa suot niyang suit. Kung hindi lang siya pitong taon pa lang ay baka napagkamalan na kaming magkakambal lalo pa at parehas kami ng suot. Ipinasadya ko iyon because I wanna show to everyone that he's my son. Medyo may pagkasuplado nga lang na namana yata sa ina. Suplada rin kasi minsan ang baby ko.

sagot ko kay Rose kaya naman napatango-tango siya saka pumasok ang isang organizer sa kwarto ko dito sa hotel na pinag-checkinan namin para malapit lang sa simbahan. “Ready na po.” “Bessy, kinakabahan ako,” sabi ko kay Rose habang nasa kotse na kaming dalawa at nasa tapat na ng simbahan. “Huwag ka na kabahan bessy, nandito ka na oh. Naghihintay na sa loob ng simbahan ang groom mo. Osiya, papasok na ako ha,” sabi naman ni Rose at lumabas na siya ng kotse dahil oras na niya upang pumasok siya kasi ang bridesmaid ko.

In fact, Bryle just smirk and raised his hand to show it to the old woman. "I'm married." 'Yon lang ang sinabi ni Bryle na nagpaawang ng kaniyang labi maging ang labi ni Nay Jolly. May ideya na si Hera na hindi na single itong si Bryle but married? Gosh, she couldn't help but wonder who's the lucky girl.

mahinang komento ko sa sarili, " Po may sinabi kayo?" Taka niyang tanong sa akin, "Nothing, let's go find that pig dog." utos ko sa kanya, " Ah yes! Puppy hali kana!" Tawag niya sa tuta , So, I'd best not look back and regret considering this marriage to her. If I subsequently come to regret it, I'll just blame it on my father.

"Ang kinis-kinis niyo po tapos parang unting diin lang mababasag kayo. Sobrang swerte po siguro ng mapapangasawa niyo po dahil kayo ang magiging asawa n'ya." Napatigil ako at napatitig na naman sa mukha ko. Hindi naman ako ang tinutukoy n'ya. "Thank you." 'Yan na lang ang tangi kong naisagot. Matapos ang ilang minuto tapos na ang make up at buhok ko. Magpapalit na lang ako ng wedding gown. Kasama ko si Mommy para tulungan akong magpalit. Habang isinusuot 'yon naalala ko na naman kung paano ko napapayag si Blaze na magpakasal sa 'kin.

No way! “I can practically hear your gears turning from here, Car. Come on. This is your idea. Marrying him to our family is your idea so you better get used to the idea of being his sister-in-law. Because I am doing everything I can to be the perfect fiancé when everything I ever wanted is to fuck your driver at the backseat of his rover.”

Hindi naman nagtagal at nakatulog na nga siya nang tuluyan. Nakikita niya ang sariling suot ang damit pangkasal niya habang naglalakad sa aisle. Si Dino naman ay ngiting-ngiti habang hinihintay siya sa harap ng altar. Agad na dumako ang eksena kung saan inanunsiyo na ng pari ang pag-iisang dibdib nila. "You may now kiss the bride." Nakangiting pumikit siya habang hinihintay ang halik ni Dino. Dahan-dahan nitong itinaas ang belo sa mukha niya.

Inutusan kami ng judge na humarap sa isa't-isa at maghawak ng kamay. "Mr. Damon Ignaci, do you accept Miss… uh, Miss Soirye Galveza to be your lawfully wedded wife?” anito. "I do,” Damon said. Imbis na sinseridad, pagkainip ang bakas na bakas ngayon sa boses niya. Well, what should I expect? Hindi naman "marriage out of love" 'tong gagawin namin kundi marriage out of each other's convenience. Walang pinagkalayo mga mababasang nobela na contract marriage ang genre.

Alam kong ito na ang umpisa ng isang bagay na hindi ko inakala. Ngayon… Ako na ang asawa ng lalaking minsan akong iniwan. "You may now kiss the bride." Parang isang malakas na hampas ng alon ang salitang iyon sa utak ko. Para akong natuklaw ng lamig, hindi makagalaw, hindi makahinga.

“Thank you so much, Daddy.” VINCENT’S POV “HERE comes your bride.” Lance whispered to me with a smile on his face. All of us shifted our gazes to the enormous door as it opened. My heart started beating so fast as soon as I finally saw Sophie. She was wearing a white dress while holding a bouquet of white roses. I couldn’t take my eyes off her as she finally looked at me with that smile on her face. The smile that made me fall in love every single time. The smile reminded me that I was the luckiest man in the world.