My System Is Very Serious の小説・ストーリー

WARNING ⚠️ Medyo SPG sa dulo⚠️ "Gising na s'ya mamaya, Boss. Anong plano sa kanya?" Iyan agad ang narinig ko. Agad akong nagmulat ng mata, mabilis na dumaloy sa sistema ko ng wala akong makita kun'di puro itim. Pinakiramdaman ko ang aking kinalalagyan. Nakapiring. Tama, nakapiring ako, may busal ang bibig, nakatali ang kamay at paa. Sinubukan kong sumigaw ngunit nahihirapan talaga ako.

Tumigil ako. “It’s a system of systems.” Pinindot ko ang console. Lumabas ang visualization. Mga node. Mga connection. Mga galaw. “If you just copy those,” dugtong ko, “it will not work wholly.” Tahimik sila. “Why?” tanong ng isa. “Because you don't have the core.” “And that’s where I come in,” sabi ko. Napatingin sila sa akin. “You don’t just need the system,” dugtong ko. “You need me to install it properly.”

May diin nitong sabi at pilit lamang akong ngumiti. “Tara na nga, masyado kang seryoso.” Sabi ko at hinila na ang braso niya. “Sadya akong seryoso pagdating sayo.” Halos magwala ang sistema ko dahil sa narinig, kulang na lang isuka ko na ang lahat ng ganda na meron ako sa katawan dahil sa kasweet’tan ng sinasabi ni Luke.

"Hindi ba pwedeng ayusin? Anong ibig mong sabihin?" "MS. Russell, magsusumbong sana ako sa iyo. Ngayon lang, inatake ng virus ang aming system, at down na ito ngayon. Naka-down ngayon ang kahanga-hangang TV, kaya hindi ito magagamit. Bumagsak din ang backstage system, at walang magawa ang mga technician." "Ano?" Labis na gulat ang naramdaman ni Serene.

Tinitingnan din si Serious na gwapo kung maglakad. Siguro type niya ito, ano? “Huwag ka nang dumagdag,” parinig ko sa kaniya. He rolled his eyes. “Siya ang huwag dumagdag.” “He’s really handsome, ano? Super sikat ng family nila, nababalita at laging nasa headings ng newspaper,” I said, binalik ang tingin kay Serious na may kausap na isang lalaking kaibigan. “Ako rin naman, ah?” pagmamayabang niya, halatang ayaw magpatalo.

Ang dating mapaglarong tingin ay napalitan ng isang seryoso at matinding emosyon. "No," mariing pagtanggi nito. Ang boses nito ay paos at mababa, dumadaloy na parang kuryente sa buong sistema niya. "Hindi ko alam. Kaya gusto kong marinig sa bibig mo mismo."

“Who would do this?” Gusto kong sabihin ang pangalan. Gusto kong banggitin si Serik. Si Mirava. Ang buong sistema na gumamit sa akin. Pero wala na akong lakas. Ang huling nakita ko bago tuluyang lumabo ang paningin ko ay ang mukha niya na puno ng takot at galit. At doon ko naintindihan ang isang bagay na mas nakakatakot kaysa sa bala.

"Jascha." Umakyat ang kaba sa sistema ko. Iniisip ko ang computer ko na baka nakalimutan kong patayin o ang alikabok sa lamesa niya na hindi ko nalinis bago umuwi. O baka naman napansin na niya ang stock ng mansanas niya sa ref na nabawasan ng tatlo? I ate that when he was on a meeting. "Boss Pogi? Yes?" Siniglahan ko ang tono ko.