Seriousness Novels & Stories

“Oo, gusto ko rin namang maging seryoso ang relasyon na ‘to, kahit na mabilis ang importante ay seryoso tayo pareho.” “I’m serious. Ito ang nag-iisang desisyon sa buhay ko na alam kong sigurado ako. Sigurado ako sa’yo.” Parang may humaplos sa puso ko dahil sa sinabi niya. Kitang-kita ko sa mga mata niya na totoo lahat ng mga sinasabi niya kaya mas lalo akong natatakot. Natatakot ako na baka mapahamak siya dahil sa’kin. Kapag nalaman ni daddy na nilalamon ako ng emosyon ko ay si Tarinio ang pagbubuhusan niya ng galit niya.

“Do I look like I joke about things like that?” Napalunok siya. Hindi niya kayang sukatin ang bigat ng titig nito. Parang dinudurog siya ng intensity ng mga mata nito. Tinitigan niya rin ito at hinahanap niya sa mata nito kung seryoso ba talaga ito. Pero habang nakatitig siya dito ay hindi rin ito kumukurap. “I’m serious, Shaina. Pwede ba kitang ligawan?”

"oo. babae ang problema ko." katet na kong masamid sa aking narinig. "babae? kalokohan! baka babae ang namomoblema sa 'yo kung paano mo sila papansinin." "im serious. im Dead serious to that Girl." ewan ko ha. ewan ko kung nag-jojoke lang sya. imposible kasi na mamoblema sa babae ang kaibigan kong ito. ang dami nyang reserba. kapag ginusto nya, nakukuha nya. babae pa ang nagmamakaawa sa kanya para lang ikama nya tapos ngayon sasabihin nyang seryoso sya? Labo. Iyon ang malabo. Hindi nya alam ang salitang pagseseryoso. "kung ganun, bakit hindi mo sabihin sa kanya?"

Anong bago? Lagi naman tong nagpapanggap na seryoso? Naku! Kung di ko lang alam ang karakas nito baka naniwala akong seryoso ito. Saka ano bang problema nila? Maghahatid lang, kelangan pang maging seryoso? Trip nilang dalawa? " i get it. I wont hold back anymore" napalingon naman ako kay cross na seryoso na ang mukha. Seriously? Ano bang ikinaseseryoso nila?

"What the hell, Spruce." "Yeah, I'm freakin' hot as hell." sagot niya dahilan para mapairap ako ng wala sa oras. Masyadong seryoso ang usapan namin para isama ang mga kabalastugan niya. Tssk. "I'm serious." "Do I look like I'm kidding?" "Kinakausap kita ng maayos. Bakit ba hindi ka marunong magseryoso?" magkasalubong na ang dalawa kong kilay pero hindi pa din siya nagpatinag.

Hindi ko naman napigilang mapalunok dahil sa labis na kaba nang mapagtantong baka nga… baka hindi siya nagbibiro sa sinabi niya. Malakas akong bumuntong hininga at marahang umilig. “If you’re serious, then maybe you’re just insane. Gusto mo ba tubig para naman magising ka riyan sa kahibangan mo, ha?” dagdag ko at nag-iwas ng tingin sa kaniya. “I am serious—“

May bahid ng seryoso kong tono sa kaniya. Tiningnan naman niya ako at saka inakbayan. "Alam mo kasi...sa buhay kailangan nating maging masaya. Hindi sa bawat oras kailangan mong magSERYOSO dahil tatanda ka na binata." Diniinan talaga nito ang salitang seryoso. Akala mo hindi ko napapansin ang mga bawat kataga na lumalabas sa bibig niya na puro kahanginan lamang ang alam.

aniya, kalmado ang boses pero ramdam ang bigat ng intensiyon. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa sandaling iyon. Parang biglang may bumukas na ilaw sa madilim kong mundo. Ilang buwan na akong nakakulong sa loob ng bahay, itinuring na parang ibong walang pakpak, walang layang makalipad. Pero ngayon… "Are you serious?" tanong ko, halos mapaiyak. Tumango siya. “Dead serious.”

I can't take his seriousness seriously. "Talaga ba? Parang nagdadabog ka na d'yan no'ng sinabi kong madami na akong n*******n, eh! Sabihin mo na lang kasing naiinggit ka!" "Bakit naman kasi ako maiinggit?" Sabat niya naman. "Kasi hindi ka pa nakakahalik!" His eyes went even darker than ever, but I still didn't mind him. I even almost stick my tongue out at him. Mabuti at napigilan ko ang sarili ko at baka mamaya maging dragon na 'to sa harap ko.

Seryoso niya akong tinignan, “Don't worry, hindi sila nangangagat. Nanlalait lang.” Kung siguro hindi ako badtrip ngayon, tumawa na siguro ako sa sinabi niya. “Seriously? Nakuha mo pang magbiro ngayon?” Inis kong ani. “I'm not joking, kaya sikapin mong kakayanin mo ang buong mangyayari ngayong araw.” seryoso niya pa rin na ani. Hindi na ako umimik at nag-isip na lang kung ano ang isasagot ko kung sakaling lalaitin nga nila ako ngayon.