Seriousness Novels & Stories

"Bakit hindi niyo na lamang alagaan at mahalin ang tulad kong babae na hindi sinuwerte sa lalaki, ha?" "Jeez! Namimilit? Wala kang magagawa kung tumibok sa ibang gender ang puso namin!" "Whatever!" "But this is a really serious matter." "Walang seryoso sa buhay ko." "You're murd*ring people!" Tumingin siya kay Hardhie at ngumiti. "Ang cute mo kapag seryoso ka. Jeez!Bakla ka nga lang!" "Matagal na akong cute at matagal na rin akong bakla. Pero hindi iyon ang concern natin ngayon. It's your health."

“Oo, gusto ko rin namang maging seryoso ang relasyon na ‘to, kahit na mabilis ang importante ay seryoso tayo pareho.” “I’m serious. Ito ang nag-iisang desisyon sa buhay ko na alam kong sigurado ako. Sigurado ako sa’yo.” Parang may humaplos sa puso ko dahil sa sinabi niya. Kitang-kita ko sa mga mata niya na totoo lahat ng mga sinasabi niya kaya mas lalo akong natatakot. Natatakot ako na baka mapahamak siya dahil sa’kin. Kapag nalaman ni daddy na nilalamon ako ng emosyon ko ay si Tarinio ang pagbubuhusan niya ng galit niya.

“Do I look like I joke about things like that?” Napalunok siya. Hindi niya kayang sukatin ang bigat ng titig nito. Parang dinudurog siya ng intensity ng mga mata nito. Tinitigan niya rin ito at hinahanap niya sa mata nito kung seryoso ba talaga ito. Pero habang nakatitig siya dito ay hindi rin ito kumukurap. “I’m serious, Shaina. Pwede ba kitang ligawan?”

"oo. babae ang problema ko." katet na kong masamid sa aking narinig. "babae? kalokohan! baka babae ang namomoblema sa 'yo kung paano mo sila papansinin." "im serious. im Dead serious to that Girl." ewan ko ha. ewan ko kung nag-jojoke lang sya. imposible kasi na mamoblema sa babae ang kaibigan kong ito. ang dami nyang reserba. kapag ginusto nya, nakukuha nya. babae pa ang nagmamakaawa sa kanya para lang ikama nya tapos ngayon sasabihin nyang seryoso sya? Labo. Iyon ang malabo. Hindi nya alam ang salitang pagseseryoso. "kung ganun, bakit hindi mo sabihin sa kanya?"

Minsan na lang tumanggap ng pagkakamali ang katulad niya, minsan lang siya makausap ng maayos kaya sulitin na natin. “If that so, I will say sorry every day until you accept it.” Seryoso ba siya sa sinasabi niya? Nakatingin lang ako sa mga mata niya at maya-maya ay bahagya siyang ngumiti sa’kin. Para pa akong namamalikmata sa nakita ko dahil dun. “I’m really sorry.” Sinsero niyang wika saka tinalikuran na ako at nagpunta na siya sa pwesto niya. Hindi ko na lang masyadong binigyan yun ng atensyon, gagawin niyang humingi ng sorry sa’kin araw-araw? Is he really serious? Alam kong hindi niya yun magagawa.

Biglang umiwas yung tingin ko dahil hindi ko kinaya yung sincerity sa boses niya. "Grabe ka naman maka-describe," bulong ko habang pilit na tinatawanan yun. "I'm serious." Yun yung delikado. Hindi siya tumatawa. At mas lalong hindi ako makatingin nang maayos kapag seryoso siya. "So ano ka naman?" tanong ko para ilihis yung topic. Napaisip siya saglit bago tumingin din sa tubig.

Anong bago? Lagi naman tong nagpapanggap na seryoso? Naku! Kung di ko lang alam ang karakas nito baka naniwala akong seryoso ito. Saka ano bang problema nila? Maghahatid lang, kelangan pang maging seryoso? Trip nilang dalawa? " i get it. I wont hold back anymore" napalingon naman ako kay cross na seryoso na ang mukha. Seriously? Ano bang ikinaseseryoso nila?

"What the hell, Spruce." "Yeah, I'm freakin' hot as hell." sagot niya dahilan para mapairap ako ng wala sa oras. Masyadong seryoso ang usapan namin para isama ang mga kabalastugan niya. Tssk. "I'm serious." "Do I look like I'm kidding?" "Kinakausap kita ng maayos. Bakit ba hindi ka marunong magseryoso?" magkasalubong na ang dalawa kong kilay pero hindi pa din siya nagpatinag.

Sigurado naman siyang gusto nila ang isa’t isa pero ang maging vocal pagdating sa mga nararamdaman nila ay parang wala pa sila sa level na ganon. “Are you serious?”, sa halip ay di niya napigilang bulalas dito. Naalarma na lamang siya ng unti unting kununot ang noo ng binata. “Of course! How about you? Aren’t you serious?”, nakakunot ang noong turan ng binata tanda ng matindng pagkadismaya sa kanyang nasabi.

Hindi ko naman napigilang mapalunok dahil sa labis na kaba nang mapagtantong baka nga… baka hindi siya nagbibiro sa sinabi niya. Malakas akong bumuntong hininga at marahang umilig. “If you’re serious, then maybe you’re just insane. Gusto mo ba tubig para naman magising ka riyan sa kahibangan mo, ha?” dagdag ko at nag-iwas ng tingin sa kaniya. “I am serious—“