My System Is Very Serious 소설 & 이야기

Hindi excitement. Parang discomfort. At biglang naging alerto ang buong sistema ko. “Sir Gavin cares about the clinics,” sagot niya. Professional. Careful. Too careful. Tumango ako. “Yes,” mahina kong sabi. “He used to care about many things.” Napatigil siya. At sa unang pagkakataon naramdaman kong sumikip ang hangin sa pagitan namin. Hindi siya sumagot.

pabulong kong tawag habang binubuksan ang bawat pinto na madadaanan ko. Sabi ko sa kaniya huwag siyang bababa, at alam kong masunurin ang anak ko kapag seryoso ang usapan. Pero dahil sa kuryosidad niya sa mga system at wire ng bahay na 'to, baka kung saan na naman siya nagsuot.

Sinubukan ko kumawala pero hindi dahil masyado malakas sya sakin. Parang may kung anong kuryenteng dumaloy sa buons systema ko. Nang simula niyang palandasin ang kanyang hintuturo sakin pisnge. "Matagal ko na itong pinag isipan. I want you to bear my child, my heir" seryoso pa din na saad niya habang paulit-ulit niyang hinihimas ang aking pisngi para ba akong pusang pinapaamo niya.

Naririnig ko ang boses ng bilyonaryong ito sa loob ng isip ko, at grabe, napakagulo at puno ng high blood na hypertension ang sistema niya! ​"Alexander! Huminga ka nang malalim! Ang high blood mo—este, ang high blood ko na nasa'yo ngayon ang nagpapalaki ng apoy!" sigaw ko sa kaniya habang pilit kong hinaharangan ang ingay ng utak niya.

"Bambina, be proud of what you've got and who you are. There's nothing to feel ashamed of about their stare; that's their problem if they are a little insecure about you. After all, you have the power to make them one." Mas lalong lumambot ang puso ko sa narinig. Ngayon, parang alam ko na kung bakit sya ang tinitibok ng puso ko minsan, alam ko na kung bakit buong sistema ko ay nagwawala at parang nawala sa wisyo. Itong isang side nya ay taos pusong kinuha ang bahaging ako. "Maraming salamat po, Sir... East."

Seryoso niya akong tinignan, “Don't worry, hindi sila nangangagat. Nanlalait lang.” Kung siguro hindi ako badtrip ngayon, tumawa na siguro ako sa sinabi niya. “Seriously? Nakuha mo pang magbiro ngayon?” Inis kong ani. “I'm not joking, kaya sikapin mong kakayanin mo ang buong mangyayari ngayong araw.” seryoso niya pa rin na ani. Hindi na ako umimik at nag-isip na lang kung ano ang isasagot ko kung sakaling lalaitin nga nila ako ngayon.

sabi niya. “Sistema sila.” “Paanong sistema?” “Walang permanenteng mukha. Walang official records. Ang bawat miyembro…” huminga siya nang mabigat, “…pinapalitan kapag kailangan.” Napakunot ang noo ni Samuel. “Parang multo.” “Mas malala,” sagot niya. “Dahil may kapangyarihan sila kahit walang pangalan.”

Bigla niya akong hinarap sa kanya at hinalikan! Is he serious!

seryosong sabi ni Tiger. "Hinack ko ang system ng gobyerno kagabi at nilagyan yung ng virus. Kinuha ko ang mga mahahalagang impormasyon at sinamantala ang pagkakataon upang isend ito sa South habang magulo pa ang server nila. Dahil sa virus na nilagay ko kailangan nilang i-reboot ang system nila. Magpalamig muna tayo dahil paniguradong tinitrace na nila ang ginawa ko.” "Palamig! I want some juice." singit naman ni Corra bigla.

Pero sa dami ng nangyayari ngayon ay parang walang gustong maniwala na kaya iyon matapos ngayong umaga lang. Maski ang internal system nila kung saan sila nag-uusap-usap ay puno ng kaguluhan. Employee 1: Hindi ba isa na tayo sa may pinakamalakas at magandang system? Paano nangyari ito? Employee 2: For real. Medyo nakakatakot... Employee 3: Baka kalaban sa negosyo?