My System Is Very Serious นิยาย & เรื่องราว

sabi niya. “Sistema sila.” “Paanong sistema?” “Walang permanenteng mukha. Walang official records. Ang bawat miyembro…” huminga siya nang mabigat, “…pinapalitan kapag kailangan.” Napakunot ang noo ni Samuel. “Parang multo.” “Mas malala,” sagot niya. “Dahil may kapangyarihan sila kahit walang pangalan.”

Pero sa dami ng nangyayari ngayon ay parang walang gustong maniwala na kaya iyon matapos ngayong umaga lang. Maski ang internal system nila kung saan sila nag-uusap-usap ay puno ng kaguluhan. Employee 1: Hindi ba isa na tayo sa may pinakamalakas at magandang system? Paano nangyari ito? Employee 2: For real. Medyo nakakatakot... Employee 3: Baka kalaban sa negosyo?

WARNING ⚠️ Medyo SPG sa dulo⚠️ "Gising na s'ya mamaya, Boss. Anong plano sa kanya?" Iyan agad ang narinig ko. Agad akong nagmulat ng mata, mabilis na dumaloy sa sistema ko ng wala akong makita kun'di puro itim. Pinakiramdaman ko ang aking kinalalagyan. Nakapiring. Tama, nakapiring ako, may busal ang bibig, nakatali ang kamay at paa. Sinubukan kong sumigaw ngunit nahihirapan talaga ako.

Tumigil ako. “It’s a system of systems.” Pinindot ko ang console. Lumabas ang visualization. Mga node. Mga connection. Mga galaw. “If you just copy those,” dugtong ko, “it will not work wholly.” Tahimik sila. “Why?” tanong ng isa. “Because you don't have the core.” “And that’s where I come in,” sabi ko. Napatingin sila sa akin. “You don’t just need the system,” dugtong ko. “You need me to install it properly.”

May diin nitong sabi at pilit lamang akong ngumiti. “Tara na nga, masyado kang seryoso.” Sabi ko at hinila na ang braso niya. “Sadya akong seryoso pagdating sayo.” Halos magwala ang sistema ko dahil sa narinig, kulang na lang isuka ko na ang lahat ng ganda na meron ako sa katawan dahil sa kasweet’tan ng sinasabi ni Luke.

"Hindi ba pwedeng ayusin? Anong ibig mong sabihin?" "MS. Russell, magsusumbong sana ako sa iyo. Ngayon lang, inatake ng virus ang aming system, at down na ito ngayon. Naka-down ngayon ang kahanga-hangang TV, kaya hindi ito magagamit. Bumagsak din ang backstage system, at walang magawa ang mga technician." "Ano?" Labis na gulat ang naramdaman ni Serene.

Tinitingnan din si Serious na gwapo kung maglakad. Siguro type niya ito, ano? “Huwag ka nang dumagdag,” parinig ko sa kaniya. He rolled his eyes. “Siya ang huwag dumagdag.” “He’s really handsome, ano? Super sikat ng family nila, nababalita at laging nasa headings ng newspaper,” I said, binalik ang tingin kay Serious na may kausap na isang lalaking kaibigan. “Ako rin naman, ah?” pagmamayabang niya, halatang ayaw magpatalo.

Seryosong ang mukha ni Zandy nang sinabi iyon, saka iniwan akong mag-isa na nakaawang ang bibig. Hindi ko alam ang iisipin ko sa mga sinabi ni Zandy pero alam kong seryoso siya roon. Biglang sumigla ang sistema ng puso ko. Pakiramdam ko, may palakang tumatakbo sa dibdib ko dahil nararamdaman ko na naman ang 'di normal na pagtibok ng puso ko. Totoo ba lahat ng sinasabi at pinakikita sa akin ni Zandy?

Hindi excitement. Parang discomfort. At biglang naging alerto ang buong sistema ko. “Sir Gavin cares about the clinics,” sagot niya. Professional. Careful. Too careful. Tumango ako. “Yes,” mahina kong sabi. “He used to care about many things.” Napatigil siya. At sa unang pagkakataon naramdaman kong sumikip ang hangin sa pagitan namin. Hindi siya sumagot.

"Bambina, be proud of what you've got and who you are. There's nothing to feel ashamed of about their stare; that's their problem if they are a little insecure about you. After all, you have the power to make them one." Mas lalong lumambot ang puso ko sa narinig. Ngayon, parang alam ko na kung bakit sya ang tinitibok ng puso ko minsan, alam ko na kung bakit buong sistema ko ay nagwawala at parang nawala sa wisyo. Itong isang side nya ay taos pusong kinuha ang bahaging ako. "Maraming salamat po, Sir... East."