Nothing Serious 소설 & 이야기

Isang simpleng sagot. Pero sapat para lalong lumalim ang kunot sa noo niya. At pagkatapos ay dahan-dahan siyang ngumisi. “Damn,” bulong niya, sabay iling. “You look way too serious about it.” Hindi ako sumagot agad. Bumalik ako sa upuan ko, inayos ang ilang papel sa harap ko na parang walang nangyari. “Because I am serious.”

- aniya niya at parang seryoso siya , di nako sumagot pa. ////////////////////////////

“Because you don’t get to say things like that habang n*******d ako sa kama mo.” “Amour—” “No.” Umiling ako, kahit ramdam kong nanginginig na ang labi ko. “Don’t make it sound serious kung hindi naman.” The corner of his jaw tightened. “Do I look like I’m joking?” That was the problem. Hindi siya mukhang nagbibiro. He looked too serious, and that scared me more. “You barely know me,” bulong ko. “I know enough.”

Isa lang ho akong mortal at normal na babae at marunong akong mag-appreciate ng mga pinagpalang bagay-bagay. “Anak ng inatsarang títi! Sumaludo ang walanghiya!” Naibulalas ni Sheeva nang mangyari ang bagay na impit niyang pinapanalangin na huwag sanang mangyari. Hydrus was sporting a goddamn boner and his erection was bold. At the moment, Sheeva felt like there was a wild campfire inside her. Nahuli niya ang pagkunot ng noo nito. “I guess that's normal. Just ignore it. It will calm down in a minute.”

Sinuri ko naman ng maayos ang mukha ni gwapong nilalang at humanap ng ebidensya kung nakahitit ba siya ng marijuana o na sobrahan lang sa pag-inom ng cobra at pagkain ng kimchi. Mas napanganga pa ako lalo nang makita kong wala namang senyales ng pagbibiro ang mukha nito. Seryoso pa nga ito habang nakatingin sa akin. PAKSHET! Seryoso nga siya?! "Seryoso ka talaga? 5 million? Mag I do lang ako? Pwera biro?", paninigurado k. "Yes, okay? I'm not the type of person who jokes around especially when it comes to serious matters.", seryosong sagot niya.

nasamid siya sa sinabi nito. "Dude, anong sinasabi mo?" nagtataka niyang tanong. "Girlfriend mo siya 'di ba?" Sagot nito. Napailing na lang siya. "Hindi ko siya girlfriend," mukhang hindi ito naniniwala, "I'm serious!" "Okay," hindi kumbinsido nitong sagot, "Maiba ako, nabalitaan mo na ba?" "Ang alin?" "Urvularia's Annual Celebration of Peacefulness,"

Si Ramil sabay sulyap sa d****b nito. Iniwasan ko na matuksong tumingin sa nakalantad nitong d****b kaya nasa mukha niya ang buong atensyon ko. At tulad ng parati kung nakikita sa mukha niya, blanko 'yon. Walang bakas ng hiya o disgusto. Tila sanay na siyang lantaran na binabastos o kaya naman wala talagang pakialam. Either way, I can't help but shivered from disgust.

Tinitingnan din si Serious na gwapo kung maglakad. Siguro type niya ito, ano? “Huwag ka nang dumagdag,” parinig ko sa kaniya. He rolled his eyes. “Siya ang huwag dumagdag.” “He’s really handsome, ano? Super sikat ng family nila, nababalita at laging nasa headings ng newspaper,” I said, binalik ang tingin kay Serious na may kausap na isang lalaking kaibigan. “Ako rin naman, ah?” pagmamayabang niya, halatang ayaw magpatalo.

Huminto ako sa pagsasalita at tumingin sa kaniya Madami nga ang nagsasabing s’werte ako dahil nag-iisang anak lang naman daw ako at parehas pang doktor ang mga magulang ko pero wala naman akong makitang s’werte do’n dahil una sa lahat hindi masaya ang walang kapatid, nakukuha mo nga ang lahat hindi ka naman masaya.

He was miserable o kung may malala pa roon, ay ganoon ang kalagayan niya. "Sa dalawang sinabi mo ay pareho ka nang banned doon, dirk. Bukod sa Public Alarm and Scandal ay nakasuhan ka pa ng grieve treat and physical injury at kung uulit-uliting mo pa ang pag-aamok sa bahay ng mga Aperin at sa kanilang kompanya ay baka tuluyan ka nang mabartulina. Nagkakaatraso ka na sa batas at hindi ikaw ang Matthieus Morris Monférrer na ma-prinsipyo. Collect yourself, Monférrer! Ayusin mo nga iyang sarili mo." Sermon ni Primus.